Tags

Stelling: Ondanks het feit dat de columnist suggereert dat Remkes mist heeft geschapen, is dat geen bewezen feit; hier lopen twee soorten feiten door elkaar heen. De columnist vermoedt dat Remkes feiten heeft gecreëerd, maar het enige feit is dat Remkes in zijn procedure in een eerste verkennende fase zit en daarom aftast wat alle onderhandelaars te zeggen hebben zodat alle meningen en standpunten overzichtelijk op tafel komen te liggen.

Daarnaast is er een bikkelhard feit of gegeven op tafel neergelegd door het interview dat Hoekstra heeft afgegeven aan het AD. Een afgeleid feit is dat de minister van Buitenlandse Zaken daarmee heeft aangetoond dat hij geen verstand en inzicht heeft van ons staatsrecht, want dat een dergelijk interview alleen mag worden afgegeven door een Kamerlid, en geen zittende minister want ministers spreken met ‘één mond’.  

Zijn boodschap betekende een aantekening of correctie, én dus een inhoudelijke afwijking van het coalitieakkoord en dat heet in staatsrechtelijk jargon ‘verboden’: ‘eenheid van beleid’ dat uitgedragen dient te worden. Anders krijg je binnen de korte keren verwarring en tweedracht. Daarom zat Rutte zelf ook fout met zijn opmerking dat het ‘op het randje van het staatsrecht’ was. Onjuist, volkomen verkeerd zelfs. En zijn raadsadviseurs moeten dat met gekromde tenen hebben aangehoord.

De oriënterende fase van Remkes houdt dus in dat er ‘geen taboes’ zijn in dat stadium, want anders zijn het al direct onderhandelingen die op voorstellen aan de coalitie dienen te worden aangeboden. Daarom is er ‘ruimte voor alle ideeën, verzekert Remkes de vele mensen die aanschuiven bij het familiediner’. Zoals hieronder te lezen valt.

Anders kan hij zijn opdracht niet uitvoeren en afleveren. Het was namelijk Remkes al eerder duidelijk dat de sfeer volkomen verziekt is na jaren van gedraai door de politiek, wat uit zijn stikstofnota al bleek. Er moet dus een operatie ondergaan worden waarin alle opvattingen, meningen en standpunten moeten worden onderzocht op wat de reële en controleerbare feiten zijn. Zonder die wetenschappelijk verantwoorde feiten kan geen beleid worden gebouwd en geen perspectief aan belanghebbende boeren worden geboden.

Ongelukken in de mist van Remkes’ (Column Bart Zuidervaart, Opinie/Trouw, 24-8-22)

Ongelukken in de mist van Remkes

Wie wordt uitgenodigd voor een van de stikstofberaden waant zich in een aflevering van Het Familiediner van de EO. Met wie zit ik straks aan tafel? Zou de boze oom wel of niet komen opdagen?

Johan Remkes voert sinds begin deze maand gesprekken en steeds meer dringt zich de vraag op waar we met z’n allen naar kijken. Is hij bemiddelaar, ‘onafhankelijk gespreksleider’ (zoals premier Rutte hem noemt) of valt hij terug in zijn oude rol als informateur?

Er hangt inmiddels zoveel schimmigheid boven de klus die Remkes moet klaren, dat ongelukken niet konden uitblijven. Het crisisdebat over de draai van CDA-leider Wopke Hoekstra is er een direct gevolg van.

Even terug naar het Kamerdebat van eind juni, toen partijen constateerden dat het kabinet en een deel van de boeren op ramkoers lagen. Caroline van der Plas (BBB) begon over een ‘bemiddelaar’, Sophie Hermans (VVD) over een ‘verzoeningsoverleg’. Rutte voelde wel iets voor gesprekken, maar de stikstofdoelen stonden wat het kabinet betreft niet ter discussie. De snelheid waarmee ze moeten worden behaald evenmin.

Dat er vanuit de boerensector afwijzend werd gereageerd op de keuze voor Remkes, valt goed te begrijpen. De VVD’er was voorzitter van de commissie die in 2020 pleitte voor halvering van de stikstofuitstoot per 2030. Daarna werd Remkes informateur van het huidige kabinet, dat dit doel vastlegde in het coalitieakkoord. Zijn vingerafdrukken zitten aan iedere bladzijde van dit dossier. Hoezo onafhankelijk gespreksleider?

Vervolgens gebeurde er iets opmerkelijks: Remkes heeft zijn rol opgerekt tot veel meer dan begeleider of verzoener. De gesprekken gaan niet alleen meer over stikstof, maar bijvoorbeeld ook over het klimaat en de waterkwaliteit. Er zijn ‘geen taboes’ en er is ruimte voor alle ideeën, verzekert Remkes de vele mensen die aanschuiven bij het familiediner.

In dit polderland is het niet ongebruikelijk dat belangenorganisaties meepraten over alles, maar uiteindelijk is het woord aan de wetgever. Hier gebeurt het omgekeerde. De Tweede Kamer heeft voor de zomer ingestemd met de stikstofplannen van het kabinet, waarna onder leiding van Remkes een circus is opgetuigd dat de indruk wekt van een ronde heronderhandelen.

‘Geen taboes’ betekent dat over alles gesproken kan worden, dus ook over aanpassingen en vertragingen. De Tweede Kamerfracties van VVD, CDA en ChristenUnie stelden eerder deze maand in schriftelijke vragen aan het kabinet de beoogde ammoniakreductie ter discussie. Die is te streng, vinden de coalitiepartijen. Het was een veeg teken.

Wopke Hoekstra ging vorige week nog een paar stappen verder door zijn handen af te trekken van de 2030-deadline, een actie die lijnrecht ingaat tegen het eigen kabinetsbeleid. Je zou kunnen concluderen dat de CDA’er op nogal brutale en gevaarlijke wijze de ruimte grijpt die volgens hem is ontstaan tijdens de tournee van Remkes.

Rutte probeerde de zaak vorige week zo klein mogelijk te maken, door te suggereren dat Hoekstra als partijleider iets meer ruimte heeft dan andere ministers om ‘wat kleur op de wangen’ te creëren. Staatsrechtelijk een kul-argument. Dat Hoekstra hier met een goed voorbereide actie zijn collega’s in het kabinet in de rug aanviel was voor iedereen zichtbaar, zelfs in de door Remkes gecreëerde dichte mist.

https://krant.trouw.nl/titles/trouw/8321/publications/1644/articles/1647580/21/2

Advertisement