Tags

Uit het Voorwoord:

[ix] ‘We waren net in een verhitte discussie over pasture cropping beland. Dit is een innovatieve vorm van regeneratieve landbouw waarmee Colin en zijn buurman Darryl Cluff zijn gestart. Je zou het kunnen vertalen als gecombineerde weide- en akkerbouw. Het bestaat uit het tegelijk verbouwen van eenjarige gewassen en meervoudige weidegrassen op hetzelfde land. Terwijl we spraken, besefte ik dat het pionierswerk van Colin en Darryl een interessante oplossing kon bieden voor de steeds groter wordende uitdaging om negen miljard mensen op een duurzame manier te voeden; de verwachte wereldbevolking in 2050.

Deze vorm van gecombineerde weide- en akkerbouw is één oplossing, net als vele andere methoden die tot de regeneratieve landbouw behoren. Regeneratieve landbouw is een biologisch systeem voor het verbouwen van voedsel en het herstellen van uitgeputte bodem. [door het gebruik van mest]. Het doel ervan is het continu verbeteren van de bodemgesteldheid met methoden die microbiële activiteiten bevorderen, de koolstofcyclus opvoeren en de gezondheid van planten en dieren, voeding en productiviteit verbeteren. Zo zou een groot aantal mensen gevoed kunnen worden. De methoden bestaan onder andere uit niet ploegen, gevarieerde dekgewassen planten, brede gewasrotatie, boerderij-eigen vruchtbaarheid, minimaal gebruik van herbiciden en geen gebruik maken van pesticiden, insecticiden en kunstmest, en dat alles gecombineerd met beheerde begrazing. Zoals Colin Seis met zijn eigen boerderij heeft laten zien, kan regeneratieve landbouw zeker winstgevend zijn.

[x] ‘Zoals de bezoekers van het Quivera-congres inmiddels weten, hebben Gabe en zijn vrouw Shelly begin jaren negentig de boerderij van Shelly’s ouders gekocht, (…) Ze begonnen daar op traditionele wijze graan te telen en runderen te fokken, met veel landbewerking en grote hoeveelheden herbiciden, insecticiden en kunstmest. Drie jaar later rekten ze het standaard boerenmodel nog een beetje verder op door te kiezen voor niet-kerende grondbewerking om bodemvocht te behouden en brandstofkosten te besparen. Echter, na vier opeenvolgende jaren van mislukte oogsten door het weer, konden ze het hoofd financieel gezien niet langer boven water houden. Deze ellende bleek voor de Browns het begin van een onverwachte en revolutionaire reis van industriële landbouw naar biologische, regeneratieve landbouw.

Hun boerderij met 2.000 hectare grond, zo vertelde Gabe aan de bezoekers van het congres, produceert inmiddels op winstgevende wijze een grote verscheidenheid aan handelsgewassen, zoals mais, tarwe en dekgewassen. Het hele groeiseizoen [lente?] lang teelt Gabe dekgewassen om problemen met hulpbronnen van de bodem aan te pakken; hij gebruikt deze dekgewassen bijvoorbeeld om de bodem te beschermen. Brown’s Ranch produceert ook grasgevoerd randvlees en lamsvlees, evenals buitenlevende legkippen, vleeskippen, varkens, honing, groenten en fruit, welke allemaal direct worden aangeboden aan de consument. Wat veel boeren als grote uitdagingen zien – bodemverdichting, winderosie, overstromingen, ongedierte, onkruid, hoge kosten voor productiemiddelen en lage opbrengst – ziet Gaby als symptomen van een slecht functionerend ecosysteem. Het model van Browns Ranch, ontwikkeld in de loop van twintig jaar experimenteren en verfijnen, speelt op verschillende manieren in op de zorgen rondom bodemhulpbronnen. Een belangrijk deel ervan is gericht op het nieuw leven inblazen van de unieke biologie in de bodem.

[xii] In dit tijdperk van extreme verdeeldheid, digitalisering en een verbijsterende minachting voor feiten laat Browns Ranch zien dat onze gezamenlijke behoefte aan rijke grond ons samen kan brengen. Er is niets virtueels aan het verbouwen van voedsel. Pixels kun je niet eten. Je lichaam heeft voeding nodig. Dus hebben we boerderijen nodig en die hebben een goede bodem nodig. Als we gezond willen zijn, hebben we gezond eten nodig dat is verbouwd op gezonde grond – niet op uitgeputte aarde – wat we alleen kunnen realiseren met biologie, niet met scheikunde. Als we de wereld willen verenigen, veerkrachtig willen zijn en kansen willen scheppen voor onze kinderen, moeten we beginnen met de grond en vervolgens plant voor plant en dier voor dier doorgroeien.

Het is mogelijk, de Browns zijn daarvan het levende bewijs. Het  enige wat nodig is, is dat we onszelf ertoe aanzetten.’

[Bron: Gabe Brown, Rijke Grond. Minder werk, meer opbrengst. Unravel publishers 2018; alle rechten van de Nederlandse uitgave zijn  in handen van Unravel Publishers, Barneveld | www.unravelpublishers.nl Voorwoord.]

Advertisement