Tags

Weer verloor de Kamer zich in details (Column Bart Zuidervaart, Opinie/Trouw, 10-11-21)

Eind vorig jaar, toen de coronacijfers zorgwekkend hard opliepen en er nog geen enkele vaccinatieprik was gezet, greep het kabinet drastisch in. Scholen gingen dicht, niet-essentiële winkels ook. Bezoek werd aan banden gelegd. De term ‘harde lockdown’ viel.

De Tweede Kamer protesteerde. Want waarom moest de school dicht en bleef de kerk open? En waarom deed het kabinet niets aan de drukte op Schiphol? Een Kamerlid wilde nog van de premier weten wat de definitie van essentiële winkel was, om zeker te weten dat mensen nog wel ergens kerstzegels en staatsloten konden kopen.

Uiteindelijk stemde de Kamer, zoals altijd, in met het coronabeleid. De afgelopen twintig maanden is er in de coviddebatten veel gemopperd op het kabinet. Maatregelen waren te streng of juist te soepel. Het kabinet handelde te laks of juist te daadkrachtig. Maar onderaan de streep kregen Mark Rutte en Hugo de Jonge steevast de zegen van de meeste fracties. Een al te kritische Kamer zou het sturen in de mist maar hinderen.

*’Eindelijk stemde de Kamer in, zoals altijd (…)’ ? Omdat de coalitiefracties die uiteindelijk de meerderheid in de Kamer vertegenwoordigen, konden instemmen. Zoals het kabinet het te bont maakt, dat is er een meerderheid om het gevoerde beleid af te keuren en bijstellingen af te dwingen.

Natuurlijk heeft het kabinet plannen onder druk moeten wijzigen. D66 kreeg het voor elkaar dat de avondklok (“de meest verstrekkende maatregel die tot nu is overwogen”, aldus Rob Jetten) om 21.00 uur ‘s avonds inging, liefst een half uur later dan gepland. In september dwong de Kamer af dat de coronapas niet zou worden ingevoerd op terrassen. Van die zege hebben de fracties precies twee maanden kunnen genieten.

*Wat deze laatste zin betreft, kan die termijn van ‘precies twee maanden kunnen genieten’ alleen maar worden geconstateerd dat de D66-Kamerfractie niet overtuigd was van het oorspronkelijke tijdstip dat de ze het verantwoord vonden om het met een halfuur te verlaten. Te vroeg is immers vanwege de controlemaatregelen ook onverstandig. Daarom was het in de chaos van die dagen (en nu non steeds) verstandig dat de Kamer er bovenop zat. Dus dit commentaar van de krant mag ook gezeur worden genoemd. Hoofdzakelijk vanwege het besluit van het kabinet om het OMT en dus de medische specialisten zoveel macht te geven. Dat mag ook nooit meer zo in de toekomst gebeuren. Medici zonder politieke ervaring mogen nooit meer zo geselecteerd worden door een kabinet. Juist daarom is de komende parlementaire enquête zo immens belangrijk omdat alle beleidsfouten grondig moeten worden geëvalueerd.

Vorige week regelde de Kamer dat het coronabewijs niet hoeft te worden getoond bij de ingang van sportcomplexen, omdat dit teveel gedoe oplevert voor de vrijwilligers en handhavers. Het gevolg is nu dat sportverenigingen naar de coronapas moeten vragen bij de ingang van de kantines en bij alle kleedkamerdeuren. Tot zover deze ‘overwinning’.

*Inderdaad allemaal wereldvreemde besluiten.

De Kamer is al anderhalf jaar lang druk bezig met het bijschaven van maatregelen, terwijl er grote, fundamentele vragen liggen. Wat is nu precies de strategie van dit kabinet geweest? Waren besmettingscijfers al die tijd leidend of toch de ziekenhuisopnames? Het blijft mistig.

*Klopt en vandaar die enquête!

Een andere principiële discussie, over het invoeren van de coronapas op het werk en op scholen, is nog nauwelijks gevoerd, terwijl het kabinet wel wetgeving voorbereidt. Liever debatteerde de Kamer over de toegang tot sportvelden.

Inmiddels is besloten dat er een parlementaire enquête komt naar de coronapandemie. Het ligt voor de hand dat de ondoorzichtige besluitvormingsmachine (kabinet, OMT, Veiligheidsberaad) een belangrijk onderwerp wordt. De Kamer ontkomt er niet aan ook kritisch naar zichzelf te kijken, als belangrijkste controleur van die machine. Hopelijk wijst de enquête straks uit waarom de Kamerleden vooral veel blaften, maar moeite hadden om echt te bijten.

Ik schrijf hopelijk, want zoals Pieter Omtzigt vorige week al vaststelde, de Kamer is niet altijd goed in zelfreflectie. Het onafhankelijke Kamerlid pleit ervoor de enquête uit te laten voeren door de Eerste Kamer, die meer op afstand staat.

Het is het overwegen waard, en dus niet alleen omdat de Tweede Kamer zijn handen al vol heeft aan parlementaire enquêtes naar de toeslagenaffaire en de gaswinning.

*Maar vooral om dit gehele model van de volksvertegenwoordiging  tegen het licht te houden en de maatregelen van de Staatscommissie-Remkes alsnog in te voeren!

https://krant.trouw.nl/titles/trouw/8321/publications/1403/articles/1479473/23/2

Advertisement