Tags

Het net gepubliceerde boek van Tjeenk Willink, ‘Kan de overheid crises aan?’ waarop mijn hypothetische ‘neen’ klinkt, zonder het boek al gelezen te hebben, maar ik vermoed dat hij ook op dezelfde uitkomst koerst. En voor mij als politicoloog is het lezen van deze auteur altijd een genot.

[7] Woord vooraf

‘Als de coronacrisis één ding duidelijk maakt is het wel dat ook de private sector, als het erop aankomt, strek afhankelijk is van een goed functionerende overheid. De afgelopen decennia werd het omgekeerde gesuggereerd. De private sector was het ijkpunt voor succes, ook individueel. Het economisch denken doortrok de samenleving. De overheid bood geen tegenwicht. Zij moest terugtreden. Kleiner was beter, want goedkoper. De nadruk lag op wat de centrale overheid niet meer zou kunnen doen, zelden op wat een overheid in een democratische rechtsorde in ieder geval moet doen. Publieke taken werden met brede parlementaire steun afgestoten, de inhoudelijke deskundigheid vloeide uit de departementen weg, het collectieve geheugen erodeerde. In de verkiezingsprogramma’s werden vaak de maximaal haalbaar geachte bezuinigingen op het overheidsapparaat opgenomen en vervolgens parlementair goedgekeurd. De politieke belangstelling voor uitvoerbaarheid en uitvoering was – en bleef – bij alle partijen gering. (..)

*Volkomen juist geconstateerd en daarmee geformuleerd!

P.S.: Het begrip ‘neoliberalisme’ in de kop is niet ‘vanwege de trend van de laatste decennia zo gekozen, maar vanwege de bundel uit 1957 van de Haagse VVD-afdeling, getiteld: ‘Enige aspecten van het moderne liberalisme’, waarin samengevat de nieuwe theorie werd gelanceerd dat dat moderne onderverdeeld dient te worden door achtereenvolgens: staatkundig-, sociaal-, economisch-, cultureel- en geestelijk liberalisme. Er kan de onuitgesproken suggestie uit gehaald worden dat zolang er een sprake is van een balans tussen die deelaspecten, er geen sprake is van ‘modern’ liberalisme, maar van eenzijdig economisch liberalisme. Die ontwikkeling heeft zich nadrukkelijk afgespeeld sinds het leiderschap van Wiegel, toen de VVD nadrukkelijk naar rechts is verschoven, in strijd met alle negentiende progressieve liberalen. Daarom blijkt dezer dagen het liberalisme binnen de VVD ook een leeg vat geworden. Onderdeel dus voor de verklaring waarom de informatie volkomen vast is gelopen.  

Wordt vervolgd