Tags

Stelling: De taferelen van gisteren en oprukkende Taliban van afgelopen weekend en vorige week, maakte duidelijk dat er flink wat mis is geweest in de strategie-Afghanistan van de westerse wereld: in deze column wordt nog gesproken van ‘nationbuilding’ als Amerikaanse doelstelling, terwijl dat gisteravond door Biden werd ontkend. Het zwarte pieten is kortom begonnen en de enige les die nu te trekken valt uit het drama dat zich op het vliegveld van de hoofdstad Kabul is dat er geen strategie bestond en dat het verdrag van voorganger Trump met de Taliban ook waardeloos was. De enige les: Van ‘nationbuilding’ en ‘democratieopbouw’ of ‘rechtsstaat’  moet je het niet hebben in gebieden en continenten waar ‘ze’, de bevolking, geen ervaring met die westerse waarden hebben en waar tribale stammen de strijd om de politieke heerschappij voeren. Dat is de fundamentele denkfout geweest van de westerse regeringen en denktanks, die allemaal van westerse hoogmoed dachten dat we ‘daar’ wel democratische beginselen konden introduceren.

Les twee is dat de algehele strategie tegenover terrorisme moet worden herzien omdat nu is gebleken dat krijgsmachtonderdelen de wereld ‘doorsturen’ geen enkele zin heeft. Er moet op een moderne, digitale manier een nieuwe strategie worden ontwikkeld om de terreur te blijven bestrijden, alleen niet binnenlands (in Afghanistan zelf dus of in welke brandhaard dan ook), maar wél tegelijkertijd op moderne manier, en dus niet (zichtbaar) militair, te interveniëren want dat betekent ook zonder de gebruikelijke politieke bureaucratie die daarmee om de hoek komt kijken, want daarmee staat het westen al op achterstand en dat doet ‘ons’ de das omdoet.

Er dreigt na deze afgang ook een ander probleem, namelijk dat China zijn strategie van de Zijderoute verder kan blijven voortzetten en door-ontwikkelen en een levensgroot dilemma en probleem voor het vrije westen van de toekomst wordt. En het westen heeft wel degelijk de verplichting om die democratie als visitekaartje aan de wereld te tonen en dan hoeft er alleen maar verwezen te worden naar Chinees optreden in Hongkong en Taiwan.

Kortom, onze politiek-, economische en militaire buitenlandbeleid gaat volledig op de schop en een ieder die met oude westerse waarden aan het schermen blijft, heeft deze nieuwe tijden niet begrepen.

Voor niets? (Anna Dijkman, column Bouman&Dijkman, Buitenland/fd, 17-8-21)

Het was niet voor niets, zei defensieminister Bijleveld over de Nederlandse missie in Afghanistan. ‘De Afghanen weten nu dat het ook anders kan.’ Kunnen vrouwen vanonder hun boerkatralies toch nog eens fijn terugdenken aan de tijd dat ze naar school of werk mochten.

Na twintig jaar nation building, duizenden miljarden dollars en duizenden doden was een corrupte regering en een zwak leger het resultaat. De taliban stonden klaar voor de genadeslag zodra de westerse strijdkrachten vertrokken. Dat valt niet zozeer Biden aan te rekenen, maar zo’n beetje al zijn voorgangers in de afgelopen veertig jaar.

Had het anders gemoeten? Met een betere strategie, meer geld en langere inzet? Of moeten we onze hoogmoed leren beteugelen die ons keer op keer laat denken dat wij het Westerse democratische model overal kunnen implementeren; dat onze waarden universeel zijn?

Misschien bedoelt Bijleveld met ‘niet voor niets’ dat we de Amerikanen in elk geval hebben kunnen laten zien een goeie bondgenoot te zijn. Maar met de berichten dat de taliban extremistischer en wreder dan ooit zijn, beklijft vooral het gevoel van moedeloze machteloosheid.

https://fd.nl/opinie/1408297/voor-niets-hqh1canXkWez

Advertisement