Tags

Ooit worden deze plannen wetten, maar eerst volgen lange onderhandelingen (Romana Abels, Katern de Verdieping/Trouw, 15 juli 2021)

De net bekendgemaakte Europese klimaatvoorstellen hebben nog een lange weg te gaan voor ze in de lidstaten in wetgeving vervat zijn.

De Nederlandse delegatie van de SGP in het Europarlement (één man) kan kort zijn over de klimaatplannen van de Europese Commissie: ‘Te veel, te snel, te veel wensdenken’. Zijn collega van GroenLinks zegt juist het omgekeerde: ‘schiet tekort’, en de VVD vindt één onderdeel van de plannen, het nieuwe emissiehandelssysteem ETS, vooral verkeerd.

Als de meningen zo ver uiteen liggen, is het zeker dat het parlement nog wel even met de voorstellen bezig is. Want dit is geen actieplan, waarvan de EU er al zoveel lanceerde. De plannen van de Europese Commissie zullen ooit wetten worden en dan zullen de lidstaten ze in hun eigen wetten moeten overnemen.

Niet zonder slag of stoot

Voordat het zover is, moeten Timmermans en zijn collega-commissarissen behalve het parlement ook de lidstaten in de Europese Raad zover zien te krijgen dat ze hun akkoord geven. Ook dat zal niet zonder slag of stoot gaan, en evenmin van vandaag op morgen. De Raad en ook het parlement krijgen de klachten van de samenleving op hun bord. Zij moeten vechten voor de achterbannen die vrezen voor hun koopkracht, de wanhopige fabrieksdirecteuren.

In Nederland liet KLM bijvoorbeeld al weten dat het liever wil vasthouden aan haar eigen plan (‘destination 2050’) en dat een kerosinetaks zoals Timmermans die wil invoeren precies de verkeerde maatregel is. Wat ze ermee moet doen kan nog niemand vertellen, maar de Nederlandse regering zal op zijn minst serieus naar de bezwaren moeten luisteren.

Zo moet de regering van Duitsland luisteren naar wat de auto-industrie daar te zeggen heeft en heeft de Zweedse regering een hele kluif aan de houtindustrie. Er zal protest zijn van organisaties die windmolens lelijk vinden of gevaarlijk, van transporteurs, van touroperators, staal- en cementmakers, van noem maar op.

De Franse regering en volksvertegenwoordigers vrezen bijvoorbeeld vooral de burgers, het maandenlange protest van de Gele Hesjes in 2018 tegen hogere benzineprijzen liggen daar nog vers in het geheugen.

Verkiezingen spelen een rol

Bij het bepalen van posities in de Europese Raad spelen daarbij ook nationale verkiezingen een rol. Dit najaar zijn er verkiezingen in Duitsland. Daar hebben op dit moment de Groenen de wind in de zeilen. Dat kan voor het Duitse oordeel over de klimaatplannen positief uitpakken. In het voorjaar volgen dan verkiezingen in Frankrijk, waarin president Emmanuel Macron het waarschijnlijk zal opnemen tegen de populist Le Pen. De vraag is of hij het zich in die periode kan veroorloven vergaande klimaatplannen te steunen.

De discussie in de Europese Raad alleen al, zal waarschijnlijk jaren vergen. Dan is het ook nog van belang welk land Europees voorzitter is. Zo’n land kan min of meer de agenda bepalen. Van de huidig voorzitter, Slovenië, verwacht eigenlijk niemand veel actiebereidheid. Net zo min als van de volgende, Frankrijk, dat precies op het moment van zijn voorzitterschap dus die verkiezingen heeft. Zet Frankrijk er niet de sokken in, dan is het aan de volgende, Tsjechië, om de klimaatzaken in een versnelling te brengen. Of het is het wachten op de voorzitter dáárna, Zweden. Dan is het al 2023.

“Als zijn wetten van kracht worden, is Frans Timmermans zelf niet meer in Brussel”, voorspelde de Europese nieuwssite Politico woensdagochtend.

https://www.trouw.nl/editie/20210715/ooit-worden-deze-plannen-wetten-maar-eerst-volgen-lange-onderhandelingen~bd45ffc0/