Tags

‘Nabestaanden herdachten gisteren met een rouwadvertentie in de krant Isaac John Nooter. Blijkens dit in memoriam werd hij op 20 mei 1940 opgepakt en kwam hij vijf jaar later op 3 mei 1945 in het concentratiekamp Neuengamme om het leven bij een ongelukkig Brits bombardement. “Met pamfletten en met luide stem waarschuwde hij het publiek voor de terreur die het Nederlandse volk stond te wachten”, schrijven Clara Nooter en Frans Lavell.

En met dit in memoriam werd voor Isaac John Nooter een monumentje opgericht, dat nu bij een breder publiek bekend is. Deze advertentie waarin het leven van een moedige man werd herdacht, staat in schril contrast met de online poster die de partij van Thierry Baudet, Forum voor Democratie, via sociale media verspreidde. Daarin wordt een verband gelegd tussen de Duitse bezetting en het coronabeleid van het kabinet. Terecht noemde een woordvoerder van het Nationaal Comité 4 en 5 mei dit verband zeer ongepast. Politieke partijen en maatschappelijke organisaties reageerden eveneens zeer ontstemd.

Waarschijnlijk staan ze bij Forum in hun handen te wrijven over hoe zo’n pamflet weer reacties oproept, want daarmee blijven ze in het centrum van de belangstelling. Je zou Thierry Baudet en de zijnen bij wijze van spreken bijna toewensen dat ze kunnen ervaren wat werkelijke beperking van de vrijheid inhoudt.

Maar met het herdenken van de doden vandaag herdenken we ook de vrijheid van meningsuiting. Dat dit kan schuren, bewijst Thierry Baudet. Wat hij zegt is respectloos, maar gelukkig kan hij deze mening uiten. En dat geldt voor wel meer politici. Geert Wilders (PVV) en Farid Azarkan trokken tijdens het ‘notulendebat’ vorige week ongekend van leer, waarbij Wilders het kabinet beschreef als een ‘politieke maffiabende’ en Azarkan woorden in de mond nam als ‘schijndemocratie’ en ‘bananenmonarchie met dictatoriale trekjes’. Woorden doen ertoe en dienen op een goudschaal te worden gewogen, vooral als het pogingen zijn de parlementaire democratie onderuit te halen. Juist dit gebrek aan besef – en niet alleen bij politici – doet zich op de dag van de dodenherdenking des te meer voelen.

Met digitaal bloemen leggen, herdenkingswandelingen, verhalen in de krant of op de site en televisie-uitzendingen staat Nederland stil bij deze dodenherdenking. Hopelijk ook de laatste keer op deze wijze, want een groot deel van de bevolking zal dit jaar gevaccineerd zijn of laat zich geregeld testen.

Daarmee verkrijgen we weer de vrijheid die we pre-coronaperiode hadden. Een vrijheid waarvoor mensen als Isaac John Nooter hun leven hebben gegeven. En met hem gedenkt Nederland alle mensen die destijds hun vrijheid hebben opgeofferd.’

*Aan dit commentaar hoeft niets te worden toegevoegd.

[De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.]

https://krant.trouw.nl/titles/trouw/8321/publications/1242/articles/1346286/19/2