Tags

,

(Commentaar/fd, 1 apr 21)

Kernenergie is voor D66 een netelige kwestie. Partijleider Sigrid Kaag erkende eind vorig jaar het bestaan van twee kampen binnen de partij. Die ambivalente houding keert terug in het verkiezingsprogramma. De sociaal-liberalen leggen geen ban op kernenergie, noemen het een relatief schone energiebron, maar willen nieuwe kerncentrales niet subsidiëren.

Indirect sluit D66 daarmee kernenergie toch uit van de energiemix richting 2050, als Nederland zo goed als klimaatneutraal wil zijn. Want zonder overheidssteun zal geen vrije marktpartij een nieuwe kerncentrale willen bouwen. Daarvoor is de toegangsdrempel tot de markt door de hoge kapitaalkosten te hoog. De bouw van een nieuwe reactor kost naar schatting tussen de €8 mrd en €10 mrd.

Te vaak verengt de discussie over kernenergie zich tot de vraag ‘ben je voor of tegen?’

Drie prominente D66’ers moedigen hun partij nu aan de aarzelingen tegenover kernenergie te laten varen. Oud-ministers Jan Terlouw en Hans Wijers én voormalig SER-voorzitter Alexander Rinnooy Kan ondertekenden woensdag een manifest van de Stichting Energietransitie & Kernenergie. Die roept een nieuw kabinet op serieus te kijken naar een rol voor kernenergie bij het halen van de klimaatdoelen na 2030 en daar ook overheidssteun voor vrij te maken. ‘Dogma’s passen niet bij de urgentie van het klimaatprobleem’, stelt het manifest.

*Wat een lafaards zijn die ondertekenaars als oud-bewindslieden, want zij vervallen in de dogmatiek van hun eigen leeftijdscategorie.

De oproep van deze D66-coryfeeën voor een open blik is verstandig. Te vaak verengt de discussie over kernenergie zich tot de vraag ‘ben je voor of tegen?’, zoals ook gebeurde in de verkiezingscampagne. Voor een debat op basis van feiten is nauwelijks ruimte. Tegenstanders moeten scherper worden bevraagd hoe zij denken de klimaatdoelen te halen zonder kernenergie.

*De eerste zin verraadt ook de dogmatiek van deze krant dat een open blik ‘verstandig zou zijn’. Eenmaal 65+’er vervallen alle nuances…  

Tegelijkertijd rust op de aanhangers van kernenergie de taak hun enthousiasme beter te onderbouwen. Antwoorden op existentiële vragen ontbreken vaak. Op welke wijze moet de overheid de bouw van kerncentrales (mede) financieren? Via subsidies, staatsgaranties of door te participeren in een centrale? Waar moeten de nieuwe reactoren verrijzen? Hoe en waar gaan we het kernafval opslaan? En zijn pleitbezorgers van kernenergie bereid hun mening bij te stellen als de ontwikkeling van nieuwe technologieën kernenergie opeens een stuk minder aantrekkelijk maakt?

*Tegelijkertijd’ kan dus niet alsof sprake zou zijn van tegenstellingen.

Als de politiek kernenergie na 2030 als serieuze energiebron wil inzetten, moet de discussie voorbij de slogans worden gevoerd. De formatie is daarvoor een ideaal startpunt. Een marktverkenning naar kernenergie, die KPMG momenteel uitvoert, moet de onderhandelaars meer houvast geven.

*De slotvraag is natuurlijk of KPMG in staat wordt geacht om strikte objectiviteit te bewaren?

https://fd.nl/opinie/1378842/geen-slogans-maar-feiten-in-discussie-over-kernenergie-gad1cawO1toF