Tags

Door Fons Kockelmans – Frontbencher, 20 maart 2019

De stembussen zijn open, de verkiezingscampagne zit erop. Tijd voor een terugblik. Wat was het voor campagne?

Zoals alle campagnes voor Provinciale Statenverkiezingen had ze iets geforceerds. We kiezen een provinciebestuur, maar in feite gaat de stembusgang over de landelijke politiek. De nieuwe Statenleden bepalen immers de samenstelling van de Eerste Kamer. En daarvan hangt af of Rutte III kan doorregeren.

Dit is onjuist, alleen aan de orde als het kabinet zelf besuit om naar de koning te stappen. Maar Rutte gaat weer constructieve oppositieondersteuning of gedogers zoeken en daarin zal hij slagen.

De landelijke kopstukken waren dan ook volop in beeld de afgelopen weken. Een enkele keer lijsttrekkers voor de Eerste Kamerverkiezingen (waarop de gewone kiezer dus helemaal niet mag stemmen). Maar meestal de partijleiders uit de Tweede Kamer. En de thema’s die speelden waren landelijke thema’s, zoals klimaat, zorg, koopkracht en immigratie.

Die poppenkast moet volgende keer maar afgelopen zijn.

Het eerstgenoemde onderwerp, klimaat, leek aanvankelijk de hoogste prioriteit te hebben. Immers: gedoogsteun van de oppositie zou – als ze al komt – afkomstig moeten zijn van GroenLinks en PvdA, partijen die al tijden aandringen op meer klimaaturgentie. Nieuwkomer FVD staat er electoraal gezien wel heel goed voor, maar die partij ontkent het klimaatprobleem (‘flauwekul!’) en komt dus niet in aanmerking.

En het gaat zie partij alleen om het ontslag van dit kabinet en dat helpt dus ook niet.

In het regeringskamp heerst verdeeldheid over de aanpak van de CO2-uitstoot. D66 en ChristenUnie willen er alles aan doen om ‘Parijs’ te halen, maar VVD en CDA stonden lange tijd op de rem. Tot vorige week premier Mark Rutte bekend maakte dat er een CO2-heffing komt. Het bedrijfsleven gaat meebetalen aan het terugdringen van de opwarming van de aarde. Huishoudens worden meer ontzien dan eerder de bedoeling was.

Met zijn aankondiging trok Rutte de angel uit de klimaatdiscussie. GroenLinks en PvdA reageerden positief en alles leek in kannen en kruiken. De regeringspartijen konden freewheelend naar de verkiezingsdag, was de indruk.

Tot afgelopen maandag de campagne opeens op haar kop werd gezet. Een in Turkije geboren man schoot in een Utrechtse tram wild om zich heen. Er vielen drie doden en diverse gewonden.

Een terroristische aanslag? Daarover bestaat nog steeds onduidelijkheid. In elk geval staat vast dat de vermoedelijke dader een ellenlang strafblad had. “Van hier tot Tokio,” om met PVV-leider Geert Wilders te spreken.

In eerste instantie werd de campagne stilgelegd, maar dat besluit hield niet lang stand. FVD-leider Thierry Baudet liet een verkiezingsbijeenkomst in Scheveningen gewoon doorgaan. En Wilders eiste op hoge toon een Kamerdebat met Rutte en minister van Justitie Ferd Grapperhaus. Laatstgenoemde stelde hij al snel ook een motie van wantrouwen in het vooruitzicht.

Dinsdag besloten de partijen om de verkiezingscampagne maar weer verder te laten gaan. ‘Gepast’ uiteraard. Wat gepast betekent zagen we gisteravond in het traditionele slotdebat van de NOS. Dat werd een schreeuwpartij, waarbij vooral Wilders zich op geen enkele manier inhield.

Hetgeen al bewijst dat Wilders inmiddels een versleten grammofoonplaat is geworden.

Als we de peilingen mogen geloven zal hem dat overigens niet veel helpen. De veruit grootste winst bij deze verkiezingen is voor FVD. Samen zullen de twee rechts-populistische partijen wellicht een zeteltje of 18 halen. Niet genoeg om het kabinet de voet dwars te zetten, maar wel behoorlijk veel.

https://frontbencher.nl/provinciale-verkiezingen-maar-niet-heus/