Tags

Opmerking vooraf: Ik moet bekennen dat dit Alternatief Staatsbestel onbekend was, maar dat is niet zo vreemd omdat er zoveel partijen bestaan, tot aan volledig onbekende en het vaak een toevalsfactor is als je er met één in aanraking komt. Maar sinds 2007 ben ik zo afgeknapt op iedere partij, dat ik principieel partijloos ben geworden. Zeker ook omdat ik nog vele andere dingen te doen had.

Nu ik in dit programma van AS gedoken ben, constateer ik dat deze beweging – want ik lees nergens dat er sprake is van een officiële politieke partij – dat mijn model verder gaat in de richting van directe democratie, dat ik bij AS niet tegenkom. Alleen een aantal structurele hervormingen. En die zie ik niet zitten binnen het huidige bestel en de toelichting volgt hieronder, hoewel ik natuurlijk nog niet kan beweren dat mijn model gaat slagen. Maar Code Oranje speekt mij meer aan doordat actief contact met de (plaatselijke) bevolking wordt gezocht en dat is een gezond uitgangspunt. Stapje voor stapje toewerken naar een meer ideale toekomst.

‘Onze democratie is toe aan een fundamentele update. Wij willen met wezenlijke aanpassingen binnen het huidige systeem het gedevalueerde begrip ‘DEMOCRATIE’ weer meer ‘oude’ originele inhoud geven.’

Het streven om het huidige systeem aan te passen benoem ik als vergeefse moeite omdat dat ‘never’ zal lukken vanwege de gevestigde belangen van de bestaande partijen. Daarom ga ik ervan uit dat het huidige bestel vast zal lopen, al was het alleen maar als er helemaal geen stemmers meer komen opdraven tijdens verkiezingen. Ik pleit daarvoor omdat een grondwetswijzing veel te ingewikkeld is en terecht want anders krijgen we Italiaanse toestanden. En ik heb me aangesloten bij Code Oranje omdat het voor mij een proeftuin, een laboratoriumexperiment is dat geschikt is voor mij ervaring op te doen naar een model dat ik op mijn site als digitale directe democratie heb omschreven dat op Amerikaanse leest is geschoeid vanwege een noodzakelijke inschrijving om deel te nemen aan verkiezingen. Maar in mijn omschrijving bestaan er ten principale geen partijen, al mogen bestaande partijen wel deelnemen natuurlijk, want dat valt niet te verbieden.

Iedereen kan binnen die directe democratie participeren en zelf standpunten op een gemeenschappelijk debatforum plaatsen om daarmee verkozen te kunnen worden voor een voorlopig nog decennia noodzakelijke regeringsvorming, maar dan niet op basis van partijuitslagen met winnaars en verliezers, maar op basis van de hoogste stemmenaantallen per deelnemer. En als een dergelijke constructie zal gaan slagen, dan kan de Grondwet worden gewijzigd aangezien dan een tweekamerbestel dan moet worden gewijzigd. Zie: https://aquariuspolitiek.wordpress.com/2018/06/15/het-wordt-tijd-om-uit-te-leggen-waarom-het-stelsel-van-representatieve-democratie-vervangen-moet-worden-door-directe-digitale-democratie-dl1-tweedekamer-politiekehervormingen-staatsrecht/ Dit is overigens mijn samenvating van blogs die ik al vele jaren geleden heb geschreven, zie: #directedemocratie, #DDD en #politiekehervorming.

‘Het wordt tijd voor echte volksvertegenwoordigers die feeling houden met hun achterban (ingebouwde referenda) en die beleidsmakers met kennis en kunde aanstellen, controleren, corrigeren en desgewenst ontslaan.’

Vanuit het huidige bestel kan er onmogelijk een omzetting plaatsvinden naar ‘echte’ vertegenwoordigers omdat dat een zaak is van de partijen zelf. Daar komt geen ‘buitenstaander’ tussen. Ik heb voordat ik mijn laatste lidmaatschap van mijn 4 verschillende en achtereenvolgende partijen heb afgezegd, geleerd dat ik in dit bestel niet kan functioneren en daarom heb ik besloten om alleen via blogs politiek actief te blijven om op die manier niet de gevangene van partijreglementen te worden. En belangrijker, geen concessies te doen aan meerderheden bij iedere stemming. Daarom ben ik het met Thorbecke eens die nooit partijen wilde en ook niet in ‘zijn’ Grondwet staan genoemd. Dat is ook in mijn ervaring de dood in de pot. Ik heb er dus van geleerd en daarom heb ik mij aangemeld bij Code Oranje dat in mijn inschatting op weg kan zijn naar die directe democratie. Het hangt er vanaf hoe taai dit huidige bestel zal bewijzen te zijn. Maar ik kan iedereen garanderen dat ik uiterst tevreden ben met mijn huidige positie van onafhankelijk waarnemer zoals ik op Twitter sta, omdat ik kan denken en schrijven wat ik vind en mijn blogs later nog eens kan bundelen voor een gedrukte publicatie of e-Reader. Ik kan kortom nu mijn eigen geweten volgen en in volle onafhankelijkheid schrijven wat mijn standpunten zijn. En dat natuurlijk in de aanloop naar de feitelijke invoering van die directe democratie, die er in mijn ogen zonder meer zal komen. In mijn visie geen twijfel over mogelijk.

Ministers en wethouders worden op basis van vakinhoudelijke achtergronden geselecteerd.

Klopt en in mijn model zal dat niet meer gebeuren.

Partijpolitieke benoemingen (waaronder verder o.a. ook burgemeesters, senatoren en bestuurders (semi)overheidsorganen) zijn daardoor na invoering van het Alternatieve Staatsbestel uit den boze.
Coalities worden niet meer voor 4 jaar wurgend, kiezersbeloftes negerend en in achterkamertjes gesloten.
Ieder Kamerlid/raadslid kan per item tot de meerderheid behoren, slechts gebonden aan het ‘eigen’ verkiezingsprogramma.
Het Alternatief Staatsbestel wil burgers en politieke partijen overtuigen dat een veel beter alternatief staatsbestel hoogst noodzakelijk is.
Voor een samenvatting met daarin een link naar het ruwe raamwerk verwijzen we naar de doelstelling.
Het ruwe raamwerk (Pluchen Revolutie) is geen dictaat, slechts een voorbeeld hoe het anders zou kunnen. Dit is allemaal mogelijk binnen de huidige grondwet.

https://alternatiefstaatsbestel.nl/

Doelstelling
Op naar een bijna ideale democratie.
Waarom is er landelijk zoveel onvrede over ‘Den Haag’?
Veel mensen voelen zich niet vertegenwoordigd. Kiezers stemmen op een totaal complex partijprogramma waar ze slechts deels achter staan of stemmen op een charismatisch persoon die veel belooft, maar 4 jaar lang beloftes niet nakomt.
Het moet anders; het kan anders.
Elk parlementslid wordt gekozen op een uniek persoonlijk programma, dat grotendeels een partijprogramma zou kunnen herbergen met eigen mitsen, maren en nuances.

Zolang er wordt uitgegaan van het huidige bestel dat op genoemde punten verbeterend/veranderd/hervormd zal moeten worden, stap je op de tenen van de gevestigde machten en dat lost dus niets op. Ik zeg dus onhaalbaar. Dat geldt ook voor alle onderstaande punten:

De 150 Kamerleden (gemeentelijk alle raadsleden) kiezen en controleren partijonafhankelijke bestuurders. Zij kunnen bij disfunctioneren de bewindspersonen ook ontslaan zonder dat het hele kabinet of college aftreedt.
Het kabinet of het college van wethouders bestaat uit vakinhoudelijke kanjers die hun sporen in diverse geledingen binnen het betreffende beleidsgebied hebben verdiend.
Ministers worden partijonafhankelijk voor 8 jaar benoemd tegen een marktconforme beloning. Elke minister heeft een ander aanvangsjaar waardoor in een tijdsbestek van 8 jaar alle ministers zijn vervangen of worden herbenoemd.
Per ministerie diverse staatssecretarissen (gemiddeld wellicht 5 naast een minister) ook met ruime vak-ervaring en ieder uit een verschillende discipline binnen het vakgebied. Voor 3 dagen in Den Haag, 2 dagen in het ‘oude’ beroep.
Kabinet kan niet vallen, verkiezingen van de Tweede Kamer zijn om die reden om de 4 jaar op een vaste dag.
Senaat gaat bestaan uit een aantal partijonafhankelijke wetsdeskundigen. Zij toetsen wetten op financiële haalbaarheid, werkbaarheid, op mazen en eventuele tegenstrijdigheden van al bestaande wetten. Tweede Kamerwerk overdoen wordt uitgebannen.
Provincies worden op termijn opgeheven. 1 Ministerie met 12 staatssecretarissen voorkomt versnippering, verschillen en beperkingen per provincie. Alle Nederlanders zijn gelijkwaardig.
Burgemeesters worden, net als in punt 2 en 4 beschreven, partijonafhankelijk benoemd dan wel gekozen.
Kiezers (fans) houden contact met hun favoriete volksvertegenwoordiger via DigiD of vergelijkbaar middel indien items aan de orde komen waar het privé- programma niet in voorziet. Dit is effectiever, item gebonden en democratischer dan hap-snap-referenda waar vaak het totale regeringsbeleid wordt beoordeeld.
Na realisering van het bovenstaande zijn vallende kabinetten geschiedenis, referenda overbodig, splinters onnodig, is deskundigheid leidend, een monddode oppositie uitgebannen, gedraai onmogelijk, zetelroof een oud begrip en transparantie maximaal. Carrièrepolitici worden ingeruild voor echte volksvertegenwoordigers. Bewindslieden zijn toppers binnen hun vakgebied terwijl de senaat uit rechtsdeskundigen gaat bestaan. Een systeem zonder partijpolitieke benoemingen.
Voor meer uitleg en uitwerking van bovenstaande 10 punten verwijzen wij naar een iets uitgebreidere versie, of meteen naar een uitgebreid ruw raamwerk, waar best nog aan geschaafd en/of geboetseerd kan worden. Oplossingen betreffende o.a. het onderwijs, de zorg, de veiligheid, het milieu en alle andere in de Kamer besproken onderwerpen kunnen worden bekrachtigd en problemen op allerlei vlakken zo zonder partijpolitieke belemmeringen opgelost worden waarbij alle Tweede Kamerleden ertoe doen. Ook zij die tot nu worden uitgesloten of altijd maar weer in de oppositiebanken verblijven.
De doelstellingen komen ook tot uiting in het Café Weltschmerz interview, in het Potkaars-interview en het Radio Salto interview
Het kan anders, het moet anders. Dit kan alleen wanneer ‘alle’ ontevreden kiezers een vuist maken en een front vormen tegen het huidige elitaire partijpolitieke systeem.

Erg idealistisch allemaal, maar mijn bezwaar blijft gelden dat het een opboksen betekent tegen de gevestigde politieke orde die je nooit kunt winnen. Daarom moet de stemmer/kiezer zelf in opstand komen en wel door op een moment X te besluiten en op te roepen om niet meer te gaan stemmen. Als dan alléén de verstokte partijgangers van de bestaande partijen (in de Kamer) komen opdraven en verder niemand, dan is wereldwijd duidelijk aangetoond dat het bestel in ons land heeft gefaald en failliet mag worden verklaard. Zoals al eigenlijk vandaag de dag in het Britse Lager Huis aan de orde is. Overal stort de parlementaire representatieve democratie in elkaar omdat de volksvertegenwoordigers niet meer volgens het staatsrechtboekje kunnen functioneren. Klaar. Op naar de nieuwe tijd.

Advertisements