Tags

Het sprookje van de wijze natiestaat (Marijn Kruk, katern Cultuur/Boeken/nrc.nl, 26-10-18)

De ironie van het sprookje van de wijze natiestaat is dat zowel voor- als tegenstanders van de EU erin geloven. Want volgens Snyder ként Europa helemaal geen verleden van soevereine natiestaten. Spanje, Frankrijk, Engeland, Nederland, Oostenrijk, et cetera waren imperia, en niet toevallig viel het opdoeken van deze (overzeese) rijken samen met het begin van de Europese integratie. De de-kolonisatie had het Oude Continent in een existentiële crisis gestort. En de Europese integratie was daarop het antwoord: ze was in eerste plaats een zachte landing voor voormalige wereldrijken.

Iedereen zal het erover eens zijn dat van een ‘wijze’ natiestaat in Europa geen sprake is, maar er is wel sprake van een gegroeide en mogelijk tijdelijke – lees: tijdelijk in de betekenis van een per definitie nooit oneindig tijdsgewricht – historische eenheid die natiestaat wordt genoemd. Dat de genoemde natiestaten ook imperia waren is in mijn idee een historisch bepaald concept, maar geen randvoorwaarde. Maar ik ben geen historicus, al heb ik de boeiendste colleges gevolg bij de sociaaleconomische historicus prof. D van Arkel.

Wat is wel wil beweren is dat een natiestaat ook geen eeuwige staatsvorm hoeft te zijn of zal zijn, want dat soort concepten is evenals het leven op aarde een kenmerk dat tijdelijk is. in de klassieke oudheid bestonden ook geen natiestaten en werden imperia gevormd door de sterkste militaire bolwerken, geleid door historische toevalstreffers als fenomenen zoals Alexander de Grote of Djenghis Khan; in de moderne geschiedenis waren Spanje en Portugal en de Nederlanden vanwege hun grote zeevaarders die koloniën hebben veroverd. Alles is relatief. Ben dus benieuwd wat FvD hiermee gaat doen, want het partijwezen is ook een eindig verschijnsel.

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/10/26/het-sprookje-van-de-wijze-natiestaat-a2752796#/handelsblad/2018/10/26/#210

 

Advertisements