Tags

Erdogan wil goede relaties terug (Toon Beemsterboer & Juurd Eijsvogel Buitenland/nrc.nl, 27-9-18)

Erdogan in Berlijn | Turkije heeft hoge verwachtingen van Erdogans bezoek aan Duitsland dat donderdag begint. De Duitsers zullen zich terughoudender opstellen.

Erdogans felle retoriek over „nazi-overblijfselen” behoort inmiddels tot het verleden. Toch verwacht Koru dat Erdogan zeker enkele Turkse grieven ter sprake zal brengen in Berlijn. Het grootste verwijt is dat Duitsland asiel geeft aan aanhangers van de Gülenbeweging en de Koerdische terreurbeweging PKK. „We zeggen dat het terroristen zijn, maar jullie bieden ze onderdak. Wat voor vriend ben je dan? Dit gevoel wordt breed gedeeld in Turkije. Het is voor Erdogan een principekwestie.”

Alleen al dit citaat spreekt boekdelen. Dat schijnt Merkel niet in de gaten te hebben, of ze is veel te naïef. Als namelijk Erdogan Duitsland vraagt om Turkije te helpen met de financiële problemen waar dat land nu mee worstelt vanwege de valutacrisis die in ontstaan door Trumps handelsoorlog, dan mag Merkel van haar gesprekspartner vandaag ook wederdienst(een) vragen en volgens de mediaverslagen is daar geen sprake van. Wederdiensten aan Duitsland volgen uit bovenstaand citaat:

  1. ‘Duitsland geeft asiel aan aanhangers van de Gülenbeweging en de Koerdische terreurbeweging PKK. „We zeggen dat het terroristen zijn, maar jullie bieden ze onderdak.’ Welnu: over de eerste bewering over Gülen heb ik nog in geen enkele krant in ons land vorderingen vernomen over de deugdelijkheid van dat verwijt en zodat het inmiddels als een nepnieuwsfeit mag worden aangemerkt. Het was een schijnargument om de grootschalige zuiveringen in Turkije zelf legitimiteit te verschaffen. Over de PKK het volgende: het is inderdaad een ‘verzetsbeweging’ die opkomt voor de belangen van het Koerdische bevolkingsdeel, maar als Erdogan zo nodig wil toetreden als EU-lid, dan zal er op dat ‘front’ toch ook een ‘democratische’ oplossing voorbereid moeten worden om die toetreding – waar niemand meer in gelooft en zeker niet onder dit regime van deze wolf in schaapskleren – mogelijk te maken.
  2. ‘Wat voor vriend ben je dan? Dit gevoel wordt breed gedeeld in Turkije. Het is voor Erdogan een principekwestie.’ Hierover de volgende kanttekening. Deze vraag is een schoolvoorbeeld van verschil in denken tussen het Oosten en Westen: omdat op dubieuze grond (per decreet worden groeperingen tot terroristische organisatie verklaard, die bij een westerse rechter op scepsis zullen stuiten) wordt het verwijt aan de EU gemaakt dat we die terroristen onderdak gebieden zonder dat wij als EU mogen nagaan of er geen sprake is van politieke vluchtelingen. De vraag ‘Wat voor vriend ben je dan’ is de kenmerkende lineaire of zwart-wit wijze van denken, die – overigens alle – islamitische migranten kenmerkt. Genuanceerd denken is in die omgeving niet mogelijk, want zo zijn ze niet opgevoed. En dus maakt Erdogan gretig gebruik van deze invalide redeneringen om het Westen of Duitsland in dit geval onder druk te zetten. En Merkel stapt daar als een blinde politica die de onschuld pretendeert te zijn met haar welkom-beleid ten aanzien van migranten, in. Zij biedt de populistische oppositie in haar land ook aldus de gelegenheid sterker te worden vanwege haar eigen naïviteit. Zij is dus niet meer capabel om te regeren. In ons land zou Erdogan niet welkom zijn geheten.
  3. ‘Met het oog op de economische crisis is de verwachting dat Erdogan zich verder welwillend zal opstellen. „Hij is bereid ver te gaan om Europese investeerders gerust te stellen”, zegt Koru. „Ik verwacht niet dat er grote stappen zullen worden gezet, bijvoorbeeld op het gebied van visumvrij reizen voor de Turken. Erdogan zal al tevreden zijn als hij enkele toezeggingen krijgt van de Duitsers, die het vertrouwen van de markten in Turkije helpen herstellen.” ‘In dat verband hopen de Turken op steun van Merkel. „Niemand heeft belang bij de economische destabilisatie van Turkije”, zei Merkel onlangs.’ Erdogan denkt dat hij alleen vanwege die Turkse noden op de financiële markten zijn gevraagde gunsten van Merkel kan afdwingen. Wat een lineair trapt denken toch weer… Dat Merkel er onbewust of bewust intuint is tot daar aan toe – onze verantwoordelijkheid niet – maar dat de EU (Commissie of de Raad) hierover geen vragen aan haar stelt – ‘allemaal besloten vanwege vertrouwelijkheid’ en dat soort riedeltjes zoals we dat van Rutte kennen) – mag in een moderne democratie niet meer voorkomen. Deze Unie is in democratische zin al failliet.

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/09/26/erdogan-wil-goede-relaties-terug-a1811034

 

 

Advertisements