Tags

Een politicus tapen, mag dat? (Edwin van der Aa, nieuws/Het Parool, 2 augustus)

Kort geding: Journalistiek vs politiek

Stelling: De vraag of er heimelijke opnamen mogen worden gemaakt, is een kwestie van doel en middelen. Gaat het om een journalistiek streven om een potentiële misstand aan te tonen, of meer in het algemeen gesproken ‘waarheidsvinding’ na te streven, dan is het een journalistieke plicht om dat verschijnsel te onderzoeken en indien noodzakelijk aan de kaak te stellen. Omdat de Denk-fractie serieus aan inzet van nepnieuws dacht tijdens de vorige verkiezingen, en dat feit de politiek uiterst gevoelig zou liggen – lees: politiek moet altijd open en transparant zijn over de inzet van middelen – ligt vanwege de ethische noodzaak om politiek altijd het goede voorbeeld te geven, zijn die methoden zoals nepnieuws maatschappelijk onacceptabel.

Gaat het echter om pure sensatiezucht, zonder maatschappelijk belang, dan is het aanvechtbaar en zal de rechter de argumenten op hun merites beoordelen.

Het kort geding tussen Denk en BNN/Vara over de vraag of het is toegestaan in het geheim een opname te maken van een politicus, mondde gisteren uit in verwijten over en weer. “Denk is een vijand van de media, gedraagt zich als de ‘Nederlandse Donald Trump’ en de top van de partij liegt en bedriegt.”

Dat raadslieden van beide partijen zich verlagen tot verwijten over en weer, is wel tamelijk ‘normaal’ geworden praktijk vandaag de dag, maar zin heeft het niet aangezien de rechter altijd alleen naar steekhoudende argumenten luistert. Dat Denk als fractie alles uit de kast haalt wat men denkt dat geoorloofd is, kan iedere toeschouwer van Kamerdebatten bevestigen, en ik zelf wijt dat aan gebrek aan inzicht hoe het Nederlandse staatsrecht werkt en hoe de politieke mores in elkaar zitten. Ieder Kamerlid weet dat hij altijd uiterste behoedzaamheid moet betrachten vanwege het risico van gemakkelijke uitglijders over ‘bananenschillen’.

Voordat je het in de gaten hebt, heb je al een ongelukkige uitlating of uitspraak gedaan, dat verkeerd wordt geïnterpreteerd en waar je veel last van kunt gaan krijgen. Alleen doorgewinterde politici zoeken zelf contact met journalisten om een boodschap de wereld in te sturen, maar nieuwkomers in de Kamer zullen zich wel twee of driemaal bedenken voordat ze zelf initiatief in die richting nemen.

Maar de achtergrond van de twee oud-Staten-/Gemeenteraadsleden van de Denkfractie (Kuzu en Öztürk) kennen die praktijken nog niet erg goed omdat de Statenvergaderingen ‘niet zo indringend’ worden gefrequenteerd door de journalistiek als de Tweede Kamer zelf.

Bevestigde uitspraken van Farid Azarkan dat men inderdaad bezig was met nepadvertenties die men toch (te laat) besloot niet in te zetten, was tegen het licht bezien van de bestaande tradities, dus nooit genomen, omdat men ‘kon’ weten dat het een onbegaanbare route zou zijn. Dit aangezien men weet dat corruptie en omkoping buiten de West-Europese politieke tradities schering en inslag zijn – of dat in ieder geval ‘behoort’ te weten. Kortom, zoals gezegd is alles wat ethisch onjuist een no-go-area voor een Westerse politicus, hoewel ook daarin sinds Trump veel aan het veranderen is.

 Dat geldt hier in dit geval niet voor heimelijke opnamen, maar juist het produceren van nepnieuws of nepadvertenties. Waarom is dat zo? Omdat een maatschappij niet meer kan functioneren met alleen maar aanwezigheid van nepnieuws. Die zijn juridisch onhoudbaar. Alleen feiten die aantoonbaar juist zijn en in de ogen van de rechter een redelijk maatschappelijk oogmerk dienen, worden rechtsgeldig verklaard.

Het slot van het Paroolbericht luidt:

‘Tijdens het kort geding bleek dat het presidium, het bestuur van de Tweede Kamer, na een gesprek schriftelijk aan BNNVara heeft laten weten de zaal als afgedaan te beschouwen en De Nieuws BV niet te straffen. Azarkan stelt dat die beslissing is genomen zonder hem te horen. “Daarover is het laatste woord nog niet gezegd.” Uitspraak op 15 augustus.’

Volgens mij had het Presidium van de Tweede Kamer ook juridisch geen andere mogelijkheden dan de zaak als afgedaan te beschouwen en heeft zijzelf ook niet de ruime om De Nieuws BV te straffen. Dat is aan de rechter.

https://krant.parool.nl/hetparool/portal/issue

 

Advertisements