Tags

Waarom de NAVO-top niet goed kan aflopen (Column Luuk van Middelaar, Opinie/nrc.nl, 6-7-18)

De schermutselingen tussen Trump en de Europeanen begeleiden het einde van twee tijdperken. Ten eerste dat van ‘de eeuw van Amerika’ (1917-2017); van Amerika’s inzet in WOI onder Woodrow Wilson tot Trumps terugtocht. Ten tweede het einde van vijf eeuwen Europees-westerse mondiale hegemonie – zeg, van Columbus tot Xi Jinping. Beide ontwikkelingen zijn slecht nieuws, en samen zeker. Ze vragen van Europa een koele inschatting van de verhoudingen, om ze af te remmen en een nieuwe rol te vinden.

[https://www.nrc.nl/nieuws/2018/07/06/waarom-de-navo-top-niet-goed-kan-aflopen-a1609075 ]

Deze slotalinea maakt duidelijk waarom wij vanwege het einde van twee tijdperken ons geplaatst zien voor de opdracht om een nieuwe opdracht te formuleren voor de NAVO, althans mijns inziens voor het Europese ‘contingent’ van dit veiligheidsverdrag en in de tweede plaats de EU.

Met deze huidige president van de VS zie ik vooralsnog geen mogelijkheden om tot een zinvol gesprek te komen aangezien deze ‘politieke passant’ in mijn ogen alleen benoemd is om de provocatief te kunnen acteren op het wereldtoneel .

En dus zullen de EU-lidstaten die ook aangesloten zijn bij de Navo als verdragsorganisatie een eigen antwoord of visie moeten zien te ontwikkelen op het brede terrein van de vrede en veiligheid, en indirect de buitenlandse betrekkingen.

Maar dat zal onvermijdelijk op helse ruzies uitdraaien en de politieke verdeeldheid binnen de EU alleen maar vergroten en aanscherpen. Maar soms is dit nadeel ook in een voordeel om te buigen en dus te transformeren. Ik zal uitleggen wat ik daarmee bedoel.

Laten de Europese denktanks ieder op zich een toekomstplan voor de EU én Navo op papier ontwikkelen, die uiteindelijk met elkaar een kruisbestuiving zullen ondergaan.

Ik zie namelijk wat Van Middelaar als ‘slecht nieuws’ inschat, eerder als uitgangspunt voor goed nieuws omdat we gedwongen worden én zijn – door de geschetste omstandigheden – om een nieuwe en valide visie te ontwikkelen, al zal dat in de praktijk van vandaag alleen door de West-Europese lidstaten kunnen worden uitgevoerd; vanwege de bestaande meningsverschillen.

In de eerste plaats merk ik op dat ons land grondwettelijk is gebonden aan alle internationale verdragen én rechtsorde via Gw. art. 90 en art. 91 dat de goedkeuring van die internationale rechtsorde regelt en uitvoering daarvan garandeert.

En deze opmerking plaats ik bewust en met opzet geadresseerd aan FvD die uitdrukkelijk uit de EU wil treden. Dat is volgens mij dus grondwettelijk niet mogelijk, maar daarover wordt door niemand gesproken. En dus moet dat door de specialisten nog bevestigd worden. Los daarvan keer ik terug  op de kern en essentie van dit betoog: ik volg Van Middelaar dat wij de plicht – mijn formulering – hebben om een nieuwe visie te ontwikkelen want deze wordt met de dag urgenter. En wij moeten ons niet laten afbluffen door Trump.