Tags

Caroline de Gruyter (In Europa, nrc.nl, 29 juni 2018

Deze week werd bekend dat er 95 procent minder mensen Europa op irreguliere wijze zijn binnengekomen dan in 2015.

Deze spectaculaire daling heeft maar één oorzaak: EU-landen zijn het steeds meer eens over hoe ze immigratie willen aanpakken. Op de publieke bühne, zoals deze week in Spielfeld, ligt het accent constant op Europese verschillen. Op ruzies. Op wéér een dramatische crisis-top over migratie die een bom legt onder de EU. Maar het enige punt waarover EU-regeringsleiders het oneens zijn en blijven, is de Dublin-regeling over asielzoekers die bínnen de EU bewegen. Op alle andere issues waarover jarenlang ruzie is geweest, hebben Europese leiders meer consensus bereikt dan apocalyptische berichten suggereren. Véél meer.

Vijftien jaar geleden, toen Tony Blair voorstelde om ‘processing centers’ buiten de EU te vestigen, sloegen zijn collega’s hem zowat de schedel in. Hoe durfde die man! Nu lijkt iedereen het erover eens dat die centra er komen. De vraag is vooral nog wáár, en tegen welke prijs. Ook wil iedereen de buitengrenzen versterken en EU-agentschappen als Frontex uitbreiden.

Dat regeringen in Afrika worden gepaaid met ontwikkelingsprojecten en andere beloftes om illegalen en uitgeprocedureerde asielzoekers terug te nemen, is ook geen taboe meer. Zelfs in de harmonisatie van nationale asielwetgevingen (om asielshoppen te voorkomen) zit naar verluidt schot. En dan zijn er al die EU-landen die beginnen te begrijpen dat migranten niet op bootjes stappen als ze legale migratiemogelijkheden hebben. En dat wie werkvisa uitgeeft, zélf kan bepalen wie er komt. Zo komt legale migratie in beeld als deel van de oplossing. Van Finland tot Italië doen regeringen experimenten met legale seizoensarbeid. Tot tevredenheid van, bijvoorbeeld, de agrarische sector.

Europese landen zijn bezig greep te krijgen op het migratieprobleem. UNHCR is al aan boord om te zorgen dat ze geen internationale wetten schenden en het enigszins humaan houden. Als er weer iemand begint over het gevecht tussen verdedigers van de Willkommenskultur en de nationalististen met hun grensoefeningen: trap er niet in. Het is drama, opgevoerd door politici die zelf wel beter weten.

Wij, als lezers, zijn hiermee adequaat voorgelicht want deze bron weet als columniste waarover  ze spreekt. En dus wordt met deze analyse tegenwicht geboden tegen alle kwaadsprekerijen die de vage tekst maar niets vinden. Vaagheid, zo wil de gemiddelde mening want de communis opinio, leidt nergens toe. De politiek is echter het evenwichtsspel in het zoeken naar nieuwe balans die bereikt kan worden door harmonisatie van wetgeving, zoals  De Gruyter terecht opmerkt. Knappe analyse kortom! Dank.

[Caroline de Gruyter schrijft wekelijks over politiek en Europa.]

https://www.nrc.nl/nieuws/2018/06/29/migratie-wordt-wel-opgelost-a1608403

 

Advertisements