Tags

Vanwege de politieke chaos en wanorde in ons land (en vooral in de Tweede Kamer) en binnen de EU zien we de randvoorwaarden van de maatschappij voorafgaande aan de Franse Revolutie verschijnen, zoals beschreven door De Tocqueville @tweedekamer @geertwilderspvv @fvdemocratie #ongrondwettelijkheidvanpartijenalsPVVenForumvoorDemocratie

Na mijn blog van gisteren waarin ik een oplossingsmogelijkheid heb aangedragen voor de onopgeloste kwestie van ‘ongrondwettelijkheid’ van verkiezingsleuzen als ‘Nederland deislamiseren’ en alle ‘moskeeën verbieden’ (PVV) en ‘Nederland uit de EU’ (@fvdemocratie), is het nuttig het werk van Alexis de Tocqueville te gaan herlezen. Interessant om de overeenkomsten van de feodale maatschappij van Frankrijk voorafgaande aan de revolutie van 1789 te vergelijken met onze tijd: onze naweeën van een ondemocratisch Europa in de fasen van geboorte (EGKS/EEG) en peutertijd naar de verdere ontwikkeling (EG/EU) van de ‘samenwerkingsunie’ die de EU in ideale vorm zou moeten worden als we de evolutionaire wetten van staatsontwikkeling zouden volgen en dat is wat anders dan de tekentafelconstructeurs hebben bedacht.

Waarom noem ik nu zowel PVV als Forum als ongrondwettelijke partijen? Omdat ik gisteren al heb uitgelegd dat het laatste verkiezingsprogramma van PVV bol stond van ongrondwettelijke voornemens, maar voor Forum geldt dat het uittreden uit de EU even ongrondwettelijk is omdat de Nederlandse staat (parlement en regering) dit internationaalrechtelijke verdrag hebben goedgekeurd en nu uit de EU treden ook een grondwetswijziging betekent waarvoor een tweederde meerderheidsbesluitvorming nodig is. Een onhaalbare kaart dus en dat betekent dat Forum iets onmogelijk te realiseren verkiezingsideaal aan het nastreven is. Had Forum gekozen voor een realistische weg, dan had zij de EU gedwongen tot verdragsaanpassingen/wijzigingen, maar het bestaande dogmatisme tegenover de EU (een unie op de grondslag van bestaande natiestaten is nooit eerder vertoond en op kleine schaal mislukt) maakt een geleidelijke weg naar hervorming van de EU onmogelijk. Dat is de ‘weg van de minste weerstand’ waaraan Forum zich schuldig maakt. Deze weg van de minste weerstand is volgens mij ingegeven door het populistische karakter van deze partij, door uit nostalgische overwegingen naar het verleden maar te gaan roeptoeteren dat dit modernisme van de EU maar moet verdwijnen en niets kan opleveren. Dit is dus een op geen gronden gebaseerde veronderstelling zoals Kamerlid Bisschop (SGP) vaker heeft uitgesproken. Baudet munt uit in veronderstellingen die hij persoonlijk tot ‘politieke feiten en wetten’ verheft. In de Kamer kun je immers roepen wat je wilt, want je bent onschendbaar. Zo dit onze huidige democratie in elkaar. Chaos en wanorde worden dan de noodzakelijke ingredienten die ontstaan.

Daarom begin ik met deze blog een nieuwe serie over de analyse en ontwikkeling van de oude feodale tijden naar de modern maatschappelijke ontwikkeling zoals beschreven door de grote historicus en analyticus De Tocqueville.

De ware aard van de Franse Revolutie

(52) De Revolutie is niet begonnen, zoals men wel gedacht heeft, om het rijk van het religieuze geloof [of macht van de katholieke kerk in Frankrijk, jw] te vernietigen; ze was, ondanks de schijn van het tegendeel, in de eerste plaats een sociale en politieke revolutie; en in de kring van instellingen van deze aard heeft zij er geenszins naar gestreefd de wanorde te bestendigen, die in zeker opzicht te stabiliseren, de anarchie te methodiseren, zoals een van haar belangrijkste tegenstanders heeft beweerd, maar veeleer de macht en de rechten van het openbaar gezag te versterken. Zij behoefde het karakter dat onze beschaving tot dan toe had gehad niet te veranderen, zoals anderen wel hebben gedacht, de vooruitgang ervan niet te stuiten, noch ook iets te wijzigen aan de fundamentele wetten waarop de menselijke samenlevingen in onze Westelijke wereld berusten. Wanneer men haar losmaakt van alle toevalligheden, die haar verschijningsvormen voorbijgaand hebben beïnvloed op verschillende tijdstippen, en haar slechts op zichzelf beschouwt, ziet men duidelijk dat deze revolutie slechts de afschaffing van politieke instellingen heeft bewerkstelligd die gedurende verscheidene eeuwen zonder onderscheid bij verschillende volken van Europa in zwang waren geweest, en die men vooral aanduidt als feodale instellingen, om deze te vervangen door een eenvormiger en eenvoudiger maatschappelijke en politieke orde, waaraan de gelijkheid der levensomstandigheden ten grondslag zou liggen.
Het is duidelijk dat de huidige EU niet die ‘eenvormiger en eenvoudiger maatschappelijke en politieke orde’ is die De Tocqueville zich dat gewenst had, maar waar de EU wel naar toe moet groeien.

Dit was voldoende voor een geweldige [gewelddadige? Jw] revolutie, want los van het feit dat de antieke instellingen nog gemengd en verstrengeld waren met vrijwel alle politieke en religieuze wetgevingen van Europa, hadden ze bovendien aanleiding gegeven tot een menigte denkbeelden, gevoelens, zeden en gewoonten, die er als het ware vast aan verbonden waren. Er was een ontzaglijke siddering nodig om in één slag een gedeelte van het lichaam der maatschappij te vernietigen en af te schudden, dat zulk een sterke greep had op al zijn organen. Dit deed de Revolutie nog groter schijnen dan zij in werkelijkheid was; zij scheen alles te vernietigen, want wat zij vernietigde stond in verbinding met alles en vormde er in zeker opzicht één geheel mee.

Hoe radicaal de Revolutie ook is geweest, ze heeft toch veel minder vernieuwd dan men gewoonlijk denkt; ik zal dit later nog aantonen. Wél kan men zeggen dat zij volledig heeft vernietigd of bezig is te vernietigen (want ze duurt nog steeds voort) al wat in de oude maatschappij was afgeleid van aristocratische en feodale instellingen, al wat daaraan op enigerlei wijze vastzat, al wat daarmee, in welke mate ook, zelfs maar het geringste verband had. Ze heeft van de oude wereld alleen datgene bewaard wat altijd al vreemd was geweest aan haar instellingen of ook zonder deze kon bestaan. Minder dan wat ook is de Revolutie een toevallige gebeurtenis geweest. Weliswaar heeft zij de wereld gegrepen zonder vooropgesteld plan, maar zij vormde de voltooiing van een zeer langdurige arbeid, het plotselinge en hevige einde van een taak, waaraan tien generaties hadden gewerkt. Had zij niet plaats gehad, dan zou het oude maatschappelijke bouwsel toch ineengestort zijn, hier wat eerder, daar wat later; het zou alleen stukje bij beetje vervallen zijn, in plaats van met één slag volledig in elkaar te storten. De Revolutie heeft, in een krachtige en pijnlijke inspanning, zonder overgang, zonder waarschuwing, zonder respect, verricht wat ook vanzelf, gaandeweg en op de lange duur zou zijn geschied. Dat heeft zij bereikt.

[bron: Alexis de Tocqueville, Over de Franse Revolutie (bloemlezing samengesteld en ingeleid door prof. dr. J.M.M. de Valk, Kok Agora Kampen 1988)

Voor mij zijn dit passages, die in omgekeerde zin een gelijkenis vertonen met de Franse revolutie: geen afbraak van een ancien regime van feodale tijden toen, maar van een wereldconstellatie van dit moment waarin de feodaliteit van toen sterke gelijkenis en overeenkomsten vertonen met het heden, waarin de feodaliteit – in de betekenis van ‘mensonterende samenleving’ – is vervangen door de feodaliteit van het multinationale bedrijfsleven en het internationale grootkapitaal, die tezamen een onzichtbare macht vertegenwoordigen, waar de regeringen van natiestaten en verdragsblokken (zoals de EU) niet tegen opgewassen zijn.

Mijn stelling is dat het ‘primaat van de politiek’ zoals dat in ons land – en waarschijnlijk binnen iedere democratische rechtsstaat bestaat – onzichtbaar en onopgemerkt is getransformeerd in een primaat van het multinationale bedrijfsleven en het daaraan gekoppelde financiële marktconglomeraat en de wereld van het flitskapitaal. Doordat daarop met geen mogelijkheid greep te krijgen is, zijn wij als gewone burgerlijke maatschappij gevangen geraakt in dit mondiale conglomeraat en kunnen we onszelf er alleen maar uit verlossen door de tegenmacht in de vorm van de Macht van het (grote) Getal te organiseren en door te voeren.

Als alle burgers van alle soevereine natiestaten en samenwerkingsunies als de EU producten van de multinationals gaan boycotten, dan wordt die macht gebroken en dan pas kan de politiek weer proberen zijn primaat terug te veroveren. Maar ik vrees dat dat een uiterst moeizaam verhaal gaat worden omdat het grote geld in de hele moderne wereldgeschiedenis een doorslaggevende rol heeft gespeeld. Dat laten zij zich niet ontnemen, vooral niet omdat het zo heimelijk en verborgen is georganiseerd. Een geniale opzet. Maar ik ben niet zo pessimistisch dat een geniale tegenzet onmogelijk of onbestaanbaar zou zijn. Maar die moet nog wel worden uitgevonden.

Waar het materialisme en in het verlengde daarvan het consumentisme zo’n overheersende invloed heeft kunnen ontwikkelen, betekent dat de weg terug bestaat uit het afzweren van datzelfde materialisme , maar ik weet wel zeker dat de mensheid daartoe niet bereid is. Zo gezien (of bezien) staan we schaakmat. Er is dus een mentaliteitsrevolutie voor nodig om weer tot normale verhoudingen terug te keren. Andere opties bestaan naar mijn inschatting niet.

Voor de goede orde stel ik wel vast dat over de vage en heimelijke wijze van opereren van de multinationals in brede zin wel wel iets kan worden vastgesteld dat algemeen bekend is. Dat feit is dat die multinationals vanwege hun supranationale karakter alle mogelijkheden benutten om nationale wetgevingsverschillen maximaal uit te buiten en zo alle ‘nationale’ fiscale wetten weten te omzeilen en alleen zaken te doen met die regeringen waar ze de grootste kortingen op de officiële tarieven weten te regelen.

Alleen al om die reden is het een gotspe dat Rutte III een afschaffing van dividendbelasting in het regeerakkoord heeft opgenomen omdat die multinationals alsmede hun aandeelhouders als beleggers al genoeg verdienen en zogenaamd alleen om de Nederlandse werkgelegenheid te garanderen die afschaffing zogenaamd mogelijk maakt. Rutte heeft zich laten misleiden vanwege het feit dat afschaffing het aantrekkelijker voor buitenlandse beleggers maakt om in Nederlandse beursgenoteerde bedrijven te beleggen. Dat klinkt aardig, maar anders hadden ze op andere beurzen belegd. Die inkomsten van de afschaffing had dus probleemloos in andere knelpunten op de begroting kunnen worden geïnvesteerd. Rutte heeft zich dus door Shell laten ompraten en erin laten stinken.

Wordt vervolgd

Advertisements