Tags

Oudheid

In de Oudheid behoorde de godsdienst niet tot het persoonlijk gebied, maar tot dat van de gemeenschap. De godsdienst was dermate nauw verbonden met staat, volk of ras, dat eenheid van staat en eenheid van godsdienst geheel in elkaar vervlochten waren. Wel maakte het polytheïsme het in een veelvolkenstaat als het Romeinse Rijk mogelijk, om plaatselijke goden in het systeem te incorporeren. Monotheïstische godsdiensten als jodendom en christendom weigerden echter, om eer te bewijzen aan de Romeinse goden, waardoor onderdrukking van de joodse religie en christenvervolging gangbaar werden.

Volgens mij mag de conclusie worden getrokken dat onze islamitische medeburgers die oorspronkelijk uit de armere regio’s van voor-Azië en Afrika afkomstig waren, eigenlijk tot de ; oudheidsreligies of -geloven’ mogen worden gerekend, maar niettemin ons respect verdienen; en niet zoals sommigen wel beweren dat de islam een ‘achterlijke’ godsdienst is, want de denkfout die hier wordt gemaakt is dat er geen achterlijke godsdiensten bestaan want mensenwerk (!) en geen goddelijke bewoordingen maar via mensenbreinen (door de profeten) tot de mensheid gebracht.

[bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Godsdienstvrijheid#Nederland ]

Advertisements