Tags

Erdogan vraagt Europese Turken om steun (Van onze redacteur • Economie & Politiek/fd, 22-5-18)

De Turkse president Tayyip Erdogan heeft zondag uitgehaald naar Europese landen die hem hadden verboden om campagne te voeren in hun land. Tegelijkertijd vroeg hij Turken in Europa hem massaal te steunen bij de vervroegde verkiezingen volgende maand.

Voor een kandidaat-lidstaat als Turkije is het toch hondsbrutaal dat het staatshoofd als Erdogan op verkiezingscampagne in Bosnië wordt toegelaten om uit te halen naar de Europese lidstaten Duitsland, Oostenrijk en ons land, die hem geweigerd hebben hier campagne te laten voeren. Hoe lang kunnen wij dit uitdagende, provocerende en beledigende gedrag van deze autocraat eigenlijk nog accepteren?

Wanneer wordt er in de Tweede Kamer opgeroepen tot een verbod EU-breed om Turkije buiten het eigen grondgebied – en als ik door radio1 goed ben geïnformeerd verbiedt de Turkse grondwet zelfs buitenlandse campagnes te houden! – toestemming te geven en voelde Bosnië zich daartoe als in meerderheid geloofsgenoot van Turkije zich daartoe zelfs verplicht?

Kort en goed, de EU laat zich hierdoor uit elkaar spelen. Daarvan moeten wij ons dus ook bewust zijn. vandaar dat deze vraag hier maar hardop gesteld wordt. Dan kan ons parlement er niet meer omheen.

[ https://fd.nl/economie-politiek/1254815/erdogan-vraagt-europese-turken-om-steun ]

Een tweede voorbeeld is van een geheel andere orde, maar er speelt zich hetzelfde verschijnsel in dit overgangstijdperk – dat ik zo noem omdat het duidelijk wordt dat ‘America first’ van Trump een nieuw tijdperk gaat inluiden en onvermijdelijk het einde inluidt van het Atlantische bondgenootschap – naar een multipolaire wereld, waar binnen de EU nog niet concreet over is nagedacht.

Omdat het ‘Europese Huis’ nog volop in opbouw én, (of) maar óók in verwarring verkeert met alles wat in de afgelopen jaren (decennium sinds de eurocrisis) is gebeurd, zodat er nog geen gemeenschappelijk standpunt kon ontstaan over de nieuwe verhoudingen sinds populist Trump op het politieke toneel als president aantrad.

Het verschijnsel dat Russische (en Arabische) miljardairs neergestreken zijn in Londen en directe omgeving (nu ook in Amsterdam) en daar de financiële chaos hebben veroorzaakt op de huizenmarkt door zo op te drijven dat de marktwerking zichtbaar maakt hoe dodelijk dat systeem kan uitpakken. Kortom, Poetins kleptocraten moeten een halt worden toegeroepen en de grote vermogens via multinationals moeten onder deze omstandigheden ook worden aangepakt. En niet volgens de klassieke liberale richtlijnen die de verhuizers vanuit Londen in Amsterdam wilden opvangen.

Ondertussen is wel duidelijk geworden dat Trump via de Irandeal een andere koers vaart dan de rest van de wereld – en dat moet Trump natuurlijk zelf weten -, maar de diplomatieke wereld ziet zich nu gesteld voor de situatie met geheel gewijzigde strategische ontwikkelingen, zodat men zowel in de nationale parlementen (en zeker in de Tweede Kamer) als binnen het Europees Parlement zich moet bezinnen hierop; er dient actief naar een antwoord te worden gezocht en dat vraagt op intensieve besprekingen én overleg om tot een gemeenschappelijke strategie te komen.

De wereld is niet zo’n klein beetje complex geworden, maar maximaal complex en die situatie heeft zich nooit eerder voorgedaan want zelfs wereldoorlogen waren simpel genoeg vanuit het vroegere duale vijanddenken vergeleken met wat we nu meemaken. Genoeg denkwerk te doen in het laatste Europese jaar van functioneren van de huidige Commissie van Juncker.

https://fd.nl/economie-politiek/1254932/britse-parlementariers-willen-daadkracht-tegen-poetins-kleptocraten?utm_source=nieuwsbrief&utm_campaign=fd-ochtendnieuwsbrief&utm_medium=email&utm_content=20180521&s_cid=671

Advertisements