Tags

Vanochtend kwam ik in FD een prachtig artikel tegen ‘Jonge accountant die klaagt over werkdruk hoort er niet bij’ (Bas Knoop en Jeroen Piersma) dat ik symbolisch vind voor wat ik in mijn voorgaande blogs schreef over de materialistische wereld waarin wij leven en waarbij vooral die ambitieuze en ondernemende types van de multinationals niets moeten hebben van een samenleving die draait op het basisinkomen, een – in mijn formulering: – samenleving die draait om zwakkelingen’:

Young professionals willen graag praten over de werkdruk, maar alleen anoniem (papieren editie)
Jonge accountants willen graag hun ervaringen delen. Op één voorwaarde: anoniem. (digitale editie)

# Vlak na het telefoongesprek stuurt ze een sms’je. ‘Ik denk toch dat het verstandig is om het artikel te anonimiseren’, schrijft de 26-jarige accountant van een middelgroot kantoor. Eerder op de ochtend sprak ze uitgebreid over de hoge werkdruk die ze ervaart en hoe ze daardoor soms de motivatie verliest.

# En zo gaat het woensdag vaker. Jonge accountants (onder de 35 jaar) willen graag hun ervaringen delen. Op één voorwaarde: anoniem. De hoge werkdruk blijkt een gevoelig onderwerp. ‘Ik wil graag een eerlijk verhaal vertellen en als ik dat in alle openheid doe, ben ik bang dat ik word afgeserveerd als zwakkeling’, zegt een 25-jarige accountant van een Big Four kantoor. ‘Klagen over de werkdruk hoort er hier niet bij.’

# Uit onderzoek van Marlies de Vries, onderzoeker bij Nyenrode Business Universiteit, en Bas Herrijgers van NBA Young Profs, een belangenorganisatie voor jonge accountants, bleek woensdag dat jonge accountants de werkdruk te hoog vinden.

[bron: https://fd.nl/ondernemen/1254499/jonge-accountant-die-klaagt-over-werkdruk-hoort-er-niet-bij ]

Kortom, om het kort en krachtig te formuleren, dit kenmerkende aspect binnen het grote (internationale) bedrijfsleven, komt in het Bregmans boek niét voor, voorzover ik dat in dit stadium gelezen heb. Dat is een lacune vanwege het niet onderkennen van een andersoortige mentaliteitskwestie (dan het kapitalisme en winststreven sec), waaruit ook een levensgroot conflict tussen de idealisten als voorstanders van het in te voeren basisinkomen enerzijds en de realisten die een tomeloze persoonlijke groeiambitie hebben, anderzijds.

Advertisements