Tags

, ,

De referendumstrijd is nog niet gestreden, maar onvoldoende vertraagd voor een donorreferendum. D66’er Van der Ham de confrontatie met zijn partij. En Lubbers leeft voort in belubberend Lubberiaans.

Emilie van Outeren, nrc.nl, 16-2-18

REFEREXIT I: Dat het een pijnlijke avond voor minister Kajsa Ollongren en haar D66 zou worden, was vooraf duidelijk. Maar dat ze zelfs moet terugkomen voor het debat over het afschaffen van het referendum, was niet voorzien. De coalitie ging gisteren akkoord met een oppositiewens om juridische uitleg te krijgen waarom het kabinet een referendum over het afschaffen van het referendum mag blokkeren. De Raad van State noemde deze clausule in de intrekkingswet eerder “een zuivere benadering”, maar moet dat nog beter beredeneren.

Referexit II: Voor de poging om een referendum over de dinsdag aangenomen donorwet te organiseren, is een week uitstel echter niet genoeg. Als de Tweede Kamer volgende week donderdag stemt over de afschaffing (78 voor, 71 tegen), kan de Eerste Kamer deze begin april afhameren. De donorwet is door het kabinet nog niet ondertekend, dus handtekeningen verzamelen heeft überhaupt nog geen zin.

Referexit III: De voorstanders van het referendum lijken tegenwoordig voornamelijk in populistische hoek te zitten, maar twee mannen van het establishment zaten zich tijdens het debat op te winden op de publieke tribune. Oud-Kamerleden Niesco Dubbelboer (PvdA) en Boris van der Ham (D66), de bedenkers van het raadgevend referendum, vinden het onbegrijpelijk dat hun ‘kind’ wordt geofferd. Van der Ham ziet bij zijn partij “een soort Stockholm-syndroom” sinds het toetreden tot de huidige coalitie. “De flanken zullen het debat kapen en dat is te wijten aan de middenpartijen.”

En weer zien we een inschattingsfout gemaakt worden door Rutte, die niet in de gaten heeft dat ieder gevoelig parlementair debat ‘alle hens aan dek’ vereist omdat deze nieuw aangetreden Kamer met nog meer agressie en brutaliteit aantreedt waar het maar mogelijk is om een pluriform en veelkleurig kabinet het leven zo moeilijk mogelijk te maken. Waar de SP tijdens de verkiezingen van vorig jaar een nederlaag leed, zijn ze nu de kampioen van de grootste bek. Dit debat van gisteravond wordt op afstand – om maar een citaat van deze week te gebruiken – de grootste aanfluiting voor de parlementaire democratie die maar denkbaar is.

Het was misselijk makend en de Amerikaanse polarisatie van ‘hak er maar op in’ is nu ook de troefkaart van gefrustreerde parlementariërs geworden. Tijd dus om vanuit het publiek tegengas te gaan geven. Maar dan over de mores en fatsoensregels die in de Kamer aan de laars worden gelapt en vrijspel geven aan onbeheerst gedrag.

In dit geval onbeheerst gedrag door alle moderne oppositiepartijen én ongecontroleerd management van het kabinet dat nog door oud-denken wordt beheerst. Want het huidige democratische bestel van de representatieve democratie is op sterven na dood en de toekomst is aan de directe democratie, maar dan ik volwassen vorm en onder die voorwaarde nog een lange weg te gaan. De ‘nieuwe mensheid’ die nu aan het ontstaan is en waarvan ‘blockbusters’ Ronald van Raak, Henk Krol en Thierry Baudet de ‘gangmakers’ van gisteravond waren, zijn nodig om dit klassieke bestel neer te halen, maar de visie helaas ontbreekt bij Mark Rutte om dit in de juiste banen te begeleiden. Waarom?

Zijn verknochtheid aan het oude bestel maakt dat inventiviteit en creativiteit binnen het kabinet afwezig zijn om het oude in het nieuwe te transformeren. Vergelijk dit proces met de huidige generatie leerlingen in het basis- en voortgezet onderwijs, die volop bezig zijn met moderne ICT-technieken, waardoor het hele onderwijsbestel ‘dramatisch’ verandert en met name voor de generaties die daarmee niet zijn opgevoed.

Maar zij die meer kijk hebben ontwikkeld op de toekomst van de mensheid, weten dat politici en burgers veel meer data kunnen en móeten gebruiken om de ‘specifieke’ argumenten op te sporen die (super)computers niet kunnen vinden omdat zij de menselijke denklogica niet kennen/beheersen/aanvoelen – er bestaat een relatie tussen ‘aanvoelen’ en ‘emoties beheersen’ die de computer vreemd zijn en daarom specifiek menselijk genoemd kunnen worden, waarmee in één trefwoord het verschil tussen mensen en computers is aangeduid: dat laatste is alleen techniek en de mens is intuïtief of duidelijker: heeft intuïtief vermogen, dat de computer ontbeert – en alleen maar de voor ons onzichtbare – commercieel bruikbare – productbelangstelling aan de oppervlakte – algoritmes – te kunnen brengen.

Kortom, hoe sneller de oude politieke orde kan overschakelen naar de moderne, 21e eeuwse Directe Democratie, hoe beter het is. En ik durf al de voorspelling aan dat over 10 jaar de huidige Tweede Kamer niet meer bestaat als de nieuwe Directe Democratie is ontstaan als instrument voor de politiek bewuste burger thuis aan zijn eigen laptop of smartphone.

Dat valt technisch te realiseren, en wel omdat het ‘in de lucht hangt’ en het team-Rutte het gisteravond heeft laten afweten omdat de (ambtelijke) teksten van de nieuwbakken minister Ollongren niet waren opgewassen tegen de bovengenoemde blockbusters, die de kans grepen bij afwezigheid van kernleden van het kabinet en fractievoorzitters van regeringspartijen.

Nogmaals, de regering heeft hier blunders gemaakt die onherstelbaar zijn omdat het debat van gisteravond heeft laten zien hoeveel gif er in de oppositionele hoofden aanwezig wa, waarmee vanaf nu permanent rekening moet worden gehouden. Daarom alleen al was dit debat niet alleen historisch van karakter met inbegrip van noviteiten van mogelijk onvoldragen adviezen van de RvS en verkeerde technische afwikkeling ervan – zonder publicatie in de Staatscourant – , maar ook fundamenteel in die zin dat alleen op deze bijzondere omstandigheid van gebrek aan belangstelling van de fracties: weekend zou aanstonds aanbreken – duidelijk werd hoe kwetsbaar de regering was – en is – geworden en nu verder bij iedere gelegenheid zal zijn. Mijns inziens de symptomen van een afbladderend bestel.

Een blunder óók aangezien de huidige kabinetsplannen – intrekken Wrr – nu onhaalbaar zijn geworden als de partijen in de Kamer deze exercitie tot en goed einde willen brengen en dat kan alleen door het (nieuwe) inzicht een referendumbestel nu onvermijdelijk is geworden. Anders blijven we ongelukken creëren zoals het Oekraïne-referendum.

De oppositie weet nu dat regeringsverantwoordelijkheid noodzakelijkerwijs betekent er veel en ook teveel vergaderd en overlegd moet worden om alle partijen bij elkaar te krijgen voor een compromis, zodat de oppositie vrij spel heeft gekregen om die ‘loze’ tijd te benutten om geheel nieuwe argumenten te vinden waarmee de regering voor het blok geplaatst wordt. Voorbeeld van gisteravond was de wijziging van beleid van de Raad van State, al dan niet terecht.

Ook dit Hoge College van Staat moet immers oppassen dat het niet in oude adagia blijft steken, maar zich bewust wordt dat nieuwe tijden vragen om ‘alles’ beter te beargumenteren en te motiveren – dit ‘proces’ moet daarom goed worden begeleid – en daar ging Ollongren gisteravond met haar (via haar ambtelijke achtergrond) apriori vertrouwen in de RvS, de mist in. Dit laatste aangezien misschien nu al wel kan worden opgemerkt dat ook de RvS oud-denken vertegenwoordigt, zeker met de huidige voorzitter Piet Hein Donner, een icoon van dat oude denken.

Centraal staat in de komende jaren het ‘volksgevoel’ ontwikkelen en in mijn visie is dat volksgevoel iets fundamenteel anders dan populisme of welke onevenwichtige wijze van denken dan ook. Het ‘volk’ heeft niet op voorhand gelijk, zoals het oude politieke paradigma luidt, maar het ‘collectief’ is een betere uitdrukking voor de ‘frisse wind’ die altijd en overal ‘onverwacht’ de kop opsteekt; en niet per ongeluk de kop opsteekt, maar een onderdeel is van de menselijke – individueel – én de politieke evolutie van het collectieve bestel – nu nog het representatieve bestel van de 19e eeuw, dat nu sporen van achterhaaldheid sleetsheid vertoont.

Het volk heeft mijns inziens ‘alleen’ gelijk als er in voldoende mate individuele tijd en aandacht in politieke thema’s wordt geïnvesteerd, zodat beargumenteerd kan worden aangegeven wat het persoonlijke standpunt is en hoe consistent met de eigen – volledige – gedachteconstructie. Het gaat dus niet alleen om een enkelvoudige gedachtegang, maar om het geheel van de ontwikkelde visie waarin alle SAMENHANGENDE thema’s (en details) op evenwichtige wijze verdisconteerd en aantoonbaar zijn. Het volk heeft dus geen gelijk op voorhand – om de tegenstelling te accentueren – als er niet voldoende tijd inde politiek wordt geïnvesteerd en alleen op ‘impuls’ en dus ‘gevoel & emotie‘ wordt gereageerd.

Je kunt anderzijds niet iedereen dwingen om zich politiek voldoende op de hoogte te stellen. Maar naast de bereidheid tot tijdsinvestering is ook aanleg noodzakelijk maar helaas sluipt daarin weer – zoals altijd in het intermenselijke verkeer – de verborgen angel van de ego-trots en machtswellust de kop op. Dat is een eeuwig probleem. En dus onoplosbaar. Maar de directe democratie is nu vanwege de technische ontwikkelingen een haalbare kaart geworden want er is voldoende bestuurskundige knowhow in huis en als dat niet via opleidingstrajecten tot iemand is gekomen, dan zijn er genoeg studies te volgen. En kwam daar een eeuw geleden eens om! (einde van WO1!)

Willen wij als Nederlanders niet in de val trappen van de uitverkiezing van een onevenwichtige president als Trump in de VS, zal ons bestel dus tijdig veranderd moeten worden en de burger zelf meer verantwoordelijkheid ‘moeten’ worden geven. Moeten tussen aanhalingstekens omdat het een onvermijdelijke gang van de geschiedenis is, een evolutionair proces. De ontwikkelde mens van het heden kan veel meer aan dan de mens van 100 jaar geleden en zeker dan 200 jaar geleden.

Daarom gaf oud-liberaal politicus en staatsrechtgeleerde prof. mr P.J. Oud aan dat ook het parlementaire stelsel geen eindstation is, maar een tussenfase. En ik voeg eraan toe dat die tussenfase kort of lang kan duren afhankelijk van de snelheid waarop een nieuw algemeen gedragen evenwichtssituatie ontstaat, respectievelijk bereikt gaat worden, waarmee iedereen in vrede en harmonie kan leven. Eén ding staat voor mij als een paal boven water, namelijk dat geen enkel stelsel eeuwigheidswaarde heeft.

Ik ben op dit thema van directe democratie al voldoende uitgedacht, al klinkt dat arrogant maar de kritische lezer verwijs ik naar de veelheid aan blogs die ik op deze site al in het verleden geschreven heb (zie categorieën ‘referendum’ en ‘directedemocratie’). Om die reden kan ik mijn ideeën hierover op hoofdlijnen (van het nieuwe bestel) verdedigen. Het wordt dus nu tijd om mij te gaan richten op detailzaken. Waarover dus in de nabije toekomst meer op deze plek.

WAT WIJ LEZEN: Kritiek op de AIVD uit de hoek van de AIVD. Paul Abels, die vandaag zijn oratie houdt als bijzonder hoogleraar inlichtingenstudies, werkte ruim twintig jaar bij de geheime dienst. Maakt hij zich zorgen over de nieuwe inlichtingenwet? Allerminst. Hij is bang dat ‘de politiek’, mensen uit leger en politie en D66-moeders op bakfietsen de dienst overnemen van de ouderwetse spionnen. “Dat de diensten lijstjes gaan afwerken om aan de wensen van de politiek te voldoen. Dat stuit mij als inlichtingenman enorm tegen de borst”, zegt hij in NRC.

WAT WIJ VOLGEN:

NRC vs. NRC: Vanavond in de ‘ontspinshow’ Politieke Junkies in de Amsterdamse Balie. Politiek verslaggever Thijs Niemantsverdriet duidt alle publicitaire draaien die het kabinet gemaakt heeft rond Groningen en het gas. Lamyae Aharouay, bekend van podcast Haagse Zaken, richt zich op de leugens en het bedrog van VVD’ers Zijlstra en Van Haga. Het schijnt dat Fons Lambie (RTL) ook mee mag doen.

Forum voor Leden: Verslaggever Philip de Witt Wijnen (@PhilipDeWW) volgt zaterdag de ledendag van Forum voor Democratie in de Tweede Kamer. Ook na de leegloop van prominenten en ophef over racisme worden er vijfhonderd man verwacht.

Kroonprins Klaas: Zondagavond wordt de VVD-campagne College Tour-uitzending met Klaas Dijkhoff uitgezonden. De opnames, gisteren, gingen vooral over de verzinsels en het vertrek van Halbe Zijlstra. Voor de onvermijdelijke vragen over Dijkhoffs kroonprinsschap was ook premier Rutte ingeschakeld. Die had in eerste instantie zijn bedenkingen over de potentie van premier Dijkhoff: “Dat weet ik niet, dat moeten we allemaal afwachten.” Pas na aandringen kreeg Dijkhoff Ruttes zegen.

Advertisements