Tags

Polen ontloopt voorlopige sanctie van Europa (Marc Peeperkorn, Ten eerste/de Volkskrant, 12-1-18)

https://www.volkskrant.nl/buitenland/polen-ontloopt-voorlopig-zware-europese-sanctie-voor-ondermijnen-eigen-rechtsstaat~a4556384/

De vraag kan worden gesteld of jonge democratieën als de Polen en Hongarije enVisegradlanden in het algemeen vanwege hun ‘adolescentschap’ op democratisch terrein de ontwikkeling in het heden van de EU blokkeert of niet. Is er sprake van obstructie? In dat geval kan worden ‘afgewacht’ of een volgende Poolse regering weer een wind uit moderne hoek laat waaien. Het verdient dan aanbeveling dat de Commissie een aparte ‘instructiegroep’ van ambtenaren instelt om moderne democratische normen tot ontwikkeling te laten komen. En mochten die aanbevelingen niet worden aangenomen, dan wordt het betreffende land voor 5 jaar ontheven van stemrecht.

Of uit de EU gezet om na een ‘bezinningsperiode’ weer een aanvraag voor het lidmaatschap te mogen indienen. Een nieuwe procedure start dan om de fouten uit het verleden te herstellen die inherent blijken te zijn aan de huidige lidmaatschapsprocedure. Die weeffouten blokkeren een voorspoedige ontwikkeling van de EU die oplossingen voor actuele mondiale problemen zoals migratie en terrorisme blokkeren of hinderen. Die verloren tijd kan zeker beter worden benut.

Concluderend: Als die bovengenoemde aanbevelingen dus niet worden overgenomen – als we over 20 jaar terugkijken op deze fase van de geschiedenis – dan is er minstens sprake van hindermacht, veroorzaakt door ‘onvolkomen’ – al lijkt deze formulering als vloeken in de kerk vanwege de vrijheid van mening binnen de lidstaten – democratieën die logisch voortvloeien uit het communistische verleden. En dat hadden de opstellers van de Verdragen in de jaren ‘90 van Maastricht en Amsterdam zich niet kunnen voorstellen of bedenken, laat staan juridisch waterdichte constructies aanbrengen. Onze fout dus die we zo ‘redelijk’ mogelijk moeten herstellen. Want als we die Visegradlanden laten doormodderen dan wordt het een gebed zonder eind en het einde van de Unie, hoevelen daarnaar ook verlangen. Maar die hebben zelf niets van democratie begrepen. Democratie vereist immers denkdiscipline en dat is vandaag de dag ver te zoeken zoals de onzinnige beweringen in de radicale hoek van ons land bewijzen.