Tags

Martin Visser, DFT, 18-11-17

TOEN IK HET VERNIETIGENDE rapport van de Europese Rekenkamer over de steun aan Griekenland deze week las, moest ik meteen terugdenken aan column van mij uit november 2012. ‘Arme, arme Grieken’ was de kop boven die column:

“Jeroen Dijsselbloem moet gedacht hebben: wat Jan Kees de Jager kan, dat kan ik ook. Je vingers in je oren stoppen zodat je niets of niemand meer hoort en dan heel hard ‘ER GAAT GEEN CENT MEER NAAR DE GRIEKEN’ roepen en nog eens roepen en blijven roepen.

Ben Knapen als senator voor het CDA sprak vandaag in het radio1-programma Kamerbreed over zijn twijfels over de kwaliteit van dit rapport aangezien de Europese Rekenkamer nog nooit een rapport daarover heeft geschreven en de knowhow niet in huis hebben. Alle rapporten werden tot dusverre door het IMF geschreven, maar naar ik meen gehoord te hebben had het IMF geen ruimte  voor deze opdracht. Hierover zal dus nog wel een debat in het EP worden gevoerd.

Want het fijne van zo hard schreeuwen met de oren dicht, is dat je niet die onwelgevallige boodschap van het Internationaal Monetair Fonds hoeft te horen. Dat zegt met grote volharding dat het helemaal mis gaat in Griekenland, dat de Griekse economie volledig kapot gaat, dat de Grieken steeds maar armer en armer worden en dat deze negatieve spiraal nooit en te nimmer tot een houdbare situatie kan leiden.

De Jager wist dat wel degelijk, Dijsselbloem weet het ook, maar toch verkiezen zij en al die andere ministers het om puberaal door deze ernstige boodschap heen te lallen met hun eigen politieke verhaaltjes. Deze politici doen alsof ze erop uit zijn Europa uit de crisis te halen, maar dat is niet waar.

Griekenland is daarvan het beste (en schrijnendste) voorbeeld. Niemand heeft de intentie de Griekse problemen op te lossen. Niemand kijkt naar maatregelen die wél tot een houdbare constellatie kunnen leiden. Iedereen zoekt louter lapmiddelen die het minst moeilijk te verkopen zijn in de eigen parlementen.”

(Lees ook de zaterdagcolumn van Marike Stellinga in NRC Handelsblad over het Rekenkamer-rapport.) Stellinga was dus niet bekend met de kritiek van Knapen. Des te meer verwonderlijk dat zij ook een forse toon hanteert.

Ik heb bijna de neiging mijn oude column hier integraal te citeren, maar dan wordt het een beetje lang. Het was werkelijk niet om aan te zien hoe Griekenland in al die jaren is behandeld. Natuurlijk hadden de Grieken er zelf een soepzooitje van gemaakt. Maar vervolgens werden ze in een gruwelijk bezuinigingsprogramma gedrukt. En het erge was dat daarbij niet het herstel van Griekenland prioriteit had.

De Europese politici bedreven pure politiek over de rug van de Grieken. Griekenland moest en zou in de euro blijven, het land moest gestraft worden voor zijn fouten en de hulp die de Grieken kregen moest komen tegen een hoge prijs. En ondertussen werd in ons land het beeld geschetst dat de Grieken helemaal niets deden.

Kijk nou eens naar de ontwikkeling van het begrotingstekort. Er is geen enkel euroland geweest die zo hard heeft ingegrepen in de overheidsuitgaven. Dat is echt ongekend.

https://www.getrevue.co/profile/martinvisser/issues/martin-visser-editie-14-over-arme-grieken-onheil-van-emf-en-de-flexibele-bananenschil-82679?utm_campaign=Issue&utm_content=view_in_browser&utm_medium=email&utm_source=Martin+Visser

 

Advertisements