Tags

,

# Aleksandr Dugin is als politiek filosoof de ideologische grondlegger van de huidige Russische buitenlandpolitiek en een invloedrijk adviseur van president Poetin. Hij is de oprichter van de Russische Euraziatische Partij en de voornaamste voorvechter van het eurazianisme, de theorie die stelt dat Rusland een unieke culturele positie tussen Europa en Azië inneemt die onverenigbaar is met westerse liberale waarden. Dugin ziet het liberalisme als een groot kwaad en typeert zichzelf als een van de gevaarlijkste filosofen ter wereld; zijn ideeën worden in de westerse wereld als extreem beschouwd, maar gezien hun invloed op de politieke agenda’s van verschillende grootmachten is het absoluut noodzakelijk er kennis van te nemen. Hij zette zijn ideeën uiteen in werken als Eurasian Mission. An Introduction to Neo-Eurasianism (2014), Last War of the World-Island. The Geopolitics of Contemporary Russia (2015) en zijn hoofdwerk The Fourth Political Theory (2012), waarin hij een vierde politieke weg beschrijft naast de, in zijn ogen, mislukte vormen van het liberalisme, communisme en fascisme.

Inderdaad explosief ideologische leerstellingen:

  1. Het feit dat een nieuwe theoretische doctrine wordt ingesteld door Dugin die ‘stelt dat Rusland een unieke culturele positie tussen Europa en Azië inneemt die onverenigbaar is met westerse liberale waarden’ betekent dat de onverenigbaarheid dwars tegen de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (VN) ingaat, alleen daarom haaks staat op het westerse cultuurgoed. Maar waarom stelt Dugin dit vast? Dat is de klemmende vraag die alleen beantwoord kan worden als het (genoemde) boek(en) is/zijn gelezen en dat is bij mij niet het geval want ik neem nu pas kennis van deze politiek filosoof.
  2. Om te beweren dat ‘Rusland een unieke culturele positie tussen Europa en Azië inneemt’ riekt bijna naar de vooroorlogse Europese doctrines als nazisme en fascisme met hun edelrassen (vanwege de ‘unieke’ culturele positie), alleen zonder de verdelging van ‘onderrassen’ als de Joodse, zigeuners en homoseksuelen. Maar het ‘fascistoïde’ karakter dat ik hierbij onverbloemd mag uitspreken vanwege het feit dat hij zichzelf zo noemt, betekent ook een nieuwe dictatoriale bestuursvorm omdat beide ideologieën uitgaan van het contrast tussen de ‘bekwame’ elite die kundig is om het land te regeren en de domme volkskudde die geen bekwaamheden bezitten dan alleen als productiefactor, als arbeider dus. De vraag is dus in welke neonazistische sferen deze Dugin Rusland wil gaan brengen, want dit is een regelrechte degradatie van de mensheid tot het Neanderthalerschap. Als dit ‘culturele en beschavingsproduct Dugin’ als de uiteindelijke resultante van het westerse kapitalisme mag of moet worden genoemd, dan is de wereld aan de barbarij overgeleverd. Ons onderwijsstelsel (als bestel) heeft dus volkomen gefaald, zo zou de conclusie mogen luiden. Enig voorbehoud neem ik hierbij in acht aangezien deze Dugin buiten Rusland geen voet aan de grond kan krijgen, zo neem ik aan. Het heeft er alle schijn van dat het boek ‘Einde van de geschiedenis’ van Francis Fukuyama dit monster van Dracula heeft voortgebracht en wie had dat kunnen verwachten en denken? Rusland onder Putin is gek aan het worden door middel van zijn buikspreekpop Dugin. Ideale namen voor een dergelijke woordassociatie.
  3. De komende Nexus-conferentie levert dus – zo mag worden verondersteld – een lawine aan kanttekeningen en kritiek op. Jammer dat ik ooit mijn abonnement heb opgezegd; heb al een andere afspraak op 18 november. Ik trek mijn oordeel ‘blunder’ aan het adres van Nexus hierbij terug.

https://nexus-instituut.nl/person/aleksandr-dugin/