Tags

Een selectie van interessante debatten op internet en in andere media, bij elkaar geblogd door opinieredacteuren van de Volkskrant.

Door: Arnout Brouwers,  Laura De Jong,  Henk Müller,  Chris Rutenfrans,  Hans Wansink,  Inge Schouten en Wim Bossema  8 juni 2017, 11:38

Berichten

 —— 8 juni 2017, 11:15

Hoorzitting VS

De Amerikanen zijn dol op hoorzittingen en de spannendste in lange tijd begint vandaag: oud-FBI-chef James Comey gaat vertellen hoe president Trump hem onder druk heeft gezet. Kon hij dat onderzoek naar de Rusland-connectie in het Trump-kamp niet stoppen? Comey openbaarde al een schriftelijke verklaring. De eerste reacties op het opinieblog: deed Trump gewoon knullig of kan hij worden afgezet?

James Comey in zijn schriftelijke verklaring: ‘De president zei: ‘Ik heb loyaliteit nodig, ik verwacht loyaliteit.’

Marc Kasowitz, particulier advocaat van Trump: ‘De president voelt zich compleet en totaal in het gelijk gesteld.’

Paul Ryan, Republikeins voorzitter van het Huis van Afgevaardigden: Op de vraag van een tv-journalist van MSNBC of Trumps opmerking gepast was: ‘Natuurlijk vind ik dat niet.’

Chris Christie, gouverneur van New Jersey en Trump-aanhanger, op MSNBC: ‘Wat mensen niet begrijpen is dat ze een outsider-president hebben gekozen. Daarom denk ik dan we de afgelopen tijd een president zien die nu heel in het openbaar leert hoe mensen reageren op wat hij zelf ziet als normaal in New York City.’

Adam Shiff, Democratische afgevaardigde en lid van de veiligheidscommissie, tegen The Washington Post: ‘Dit is zeker bewijs van bemoeienis of obstructie. De vraag is, denk ik, hoe past deze actie bij andere acties van de president.’

Rich Lowry, hoofdredacteur van de National Review, in een analyse op Politico: ‘Oordelend op basis van deze geschreven verklaring die naar de Intelligence Committee van de Senaat is gestuurd (wellicht verloopt de mondelinge getuigenis anders) heeft Comey Trump niet te pakken voor zware misdaden en overtredingen. Eerder heeft hij hem bij zijn kladden voor amateuristisch en knullig gekonkel, wat geen reden is voor een afzettingsprocedure.’

The New York Times schrijft in een commentaar: de toon van Comeys verklaring is droog en allesbehalve emotioneel, het taalgebruik helder en duidelijk. En het is moeilijk in te zien hoe dit goed kan aflopen voor de regering. ‘Trump heeft geprobeerd de aandacht van Comey’s verklaring af te leiden door Christopher Wray te benoemen als directeur van de FBI. Hij noemde hem een man met ‘onberispelijke geloofsbrieven’. Dat is zonder meer waar, maar belangrijker is wat níet in zijn cv staat: of hij in staat is de onafhankelijkheid van de FBI te vrijwaren van politieke inmenging. Dat is des te belangrijker nu in het Witte Huis een man zit die geen respect heeft voor de schotten die er horen te zitten tussen politici en politie. De belangrijkste vraag voor de Amerikaanse bevolking is hoe Wray zal reageren als de president hem om ‘loyaliteit’ komt vragen.

Timothy O’Brien, biograaf, op Politico, denkt dat Trump niet begrijpt wat er mis is aan zijn opmerkingen tegen Comey: ‘Hij heeft gedurende zijn hele carrière bij herhaling geprobeerd de autoriteiten en regelgevers te beïnvloeden, en zaken in eigen hand te nemen omdat anderen dat niet deden. Het verschil tussen nu en toen is dat hij toen geen president was. Hij is nooit eerder onderworpen geweest aan dit brede scala aan wettelijke en ethische normen.’

Britse verkiezingen

In zijn column van vandaag in The New York Times verbaast Ross Douthat zich over het schouderophalen van het Westerse establishment over de opmars van de radicaal Jeremy Corbyn in de aanloop naar de Britse verkiezingen van morgen.

Volgens Douthat is Corbyn in vele opzichten het links-populistische spiegelbeeld van Marine Le Pen, over wie iedereen zich enorme zorgen maakte. Corbyn is evenwel veel dichter bij de macht dan Le Pen ooit kwam.

Als overeenkomsten tussen Le Pen en Corbyn ziet Douthat allereerst een neiging tot antisemitisme: Vichy bij haar, Hamas en Hezbollah bij hem. Terwijl Le Pen aanpapt met Poetin, is Corbyn in de ban van Hugo Chavez en andere links-autoritaire populisten in Latijns-Amerika. Als ‘oude revolutionair’ had Corbyn bovendien ‘een zwak voor een bepaald soort terroristen’, namelijk als ‘fellow traveler’ met het Ierse Republikeinse Leger (de IRA), wat zijn kritiek op May minder geloofwaardig maakt.

Douthat verwijt ‘het hele media-intellectuele-academische complex’ met twee maten te meten: rechts-populisme wordt onmiddellijk als fascistisch gevaar geïdentificeerd, terwijl bij radicaal links ‘een sentimentele mist nog steeds kan neerdalen over de ideologische impulsen die mensen hebben vermoord en landen hebben verwoest op een buitengewoon grote schaal’.

http://www.volkskrant.nl/4494787/

Advertisements