Tags

Rutte en Buma gaan hand in hand zonder slag om de arm (Alexander Weissink, Nieuwsweek/fd, 3 juni)

Hoe meer zij hun ergernis over D66-leider Alexander Pechtold delen, des te beter botert het tussen VVD-voorman Mark Rutte en CDA-aanvoerder Sybrand Buma.

Toelichting op de stelling die in de blog verwoord staat: aangezien een links- en rechtsblok niet meer in de oude formele betekenis in de Kamer bestaat (linkse- en rechtse politiek) vanwege de versplintering, dient er voortaan alleen maar rekening te worden gehouden met ‘veelkleurige’ kabinetten met minimaal 4 coalitiepartijen. Oude meerderheidskabinetten van ofwel rechtse, dan wel linkse signatuur (zelfs de SP-variant van links aangevoerd door het CDA; wat een kolderiek idee om alleen de VVD uit de regering te houden!) zijn dus voortaan onbestaanbaar.

Met de veelkleurigheid aan kabinetsopties ontstaat ook de noodzaak om steeds meer ‘vrije kwesties’ in te bouwen op dossiers waar fracties onoverkomelijke problemen mee hebben. En daar schuilt de adder onder het gras van Pechtold en D66 om hun vrijwillig levenseinde te redden als onderdeel van een breder spectrum van typisch seculiere en orthodoxe standpunten, die nu niet meer zo hard kunnen worden uitgespeeld als vroeger het geval was, want ook dat hoort tot het duale tijdperk dat we als links versus rechts kunnen omschrijven. Zo houd je geen potentiele coalitiepartners meer over. Daarin begint D66 een blunder, die hun politieke professionaliteit heeft ondergraven, zeker door uit technisch oogpunt VVD en CDA hiervan niet op de hoogte te stellen. Daarom hebben VVD en CDA alle reden om weer gebroederlijk door het leven te gaan om alleen op die manier de blunder van D66 ongedaan te maken.

Het meest verrassend van deze formatie is niet dat het er eentje is van de lange adem. Kiezers, politici en journalisten mogen dan ongeduldig worden, dat de coalitievorming in een versnipperde Tweede Kamer nogal wat tijd vergt had iedereen op zijn klompen kunnen aanvoelen. Een langdurig proces is niet alleen vanzelfsprekend, maar ook noodzakelijk om de geesten voor een regenboogkabinet rijp te maken.

Waar PvdA in de vorige periode faalde in het proces ‘om de geesten rijp te maken’ voor een erfvijandkabinet in de oude terminologie, weten de nieuwe coalitiepartners van het nieuwe kabinet (van welke samenstelling dan ook) dat de achterbannen moeten worden ‘rijp’ gemaakt, om niet voor de tweede keer slachtoffer te worden voor de electorale gulzigheid van spreekmachine Rutte. In alle komende coalities wordt electorale publiciteit vanuit de fracties steeds noodzakelijker en waarschijnlijker, aangezien de bewindslieden met één mond dienen te spreken.

Regenboogkabinet

Evenmin is het opmerkelijk dat een combinatie van VVD en CDA enerzijds en GroenLinks anderzijds op de nodige obstakels stuit. Of dat D66 niet met ChristenUnie in zee wil. Gezien hun inhoudelijke verschillen is dat volstrekt logisch. Waarnemers die zich daarover verbazen, moeten nog maar eens goed de partijprogramma’s erop nalezen.

Zo is het maar net; ook waarnemers dienen zich ook professioneel op te stellen, wat bij veelvuldige tv-fora van opinieprogramma’s weinig tot niet het geval is.

Geen wonder dus ook dat een nieuwe informateur is aangesteld. Dat gebeurde in het verleden ook vaak genoeg. Het opvolging van Edith Schippers door Herman Tjeenk Willink om de boel vlot te trekken is zelfs voorspelbaar en weinig origineel te noemen. De kans is groot dat hij het stokje weer aan een ander overdraagt wanneer de onderhandelingen in detail treden.

Zand erover

De echte verrassing is het welhaast broederlijke optreden van Rutte en Buma

Nee, de echte verrassing is het welhaast broederlijke optreden van VVD-leider Mark Rutte en CDA- voorman Sybrand Buma. Niet dat de heren nu beste vrienden zijn geworden en geregeld etentjes à deux hebben, maar toch. Van de stekeligheid die hun verhouding tot voor kort kenmerkte is volstrekt geen sprake meer. Lotsverbondenheid voert nu de boventoon.

Met name Buma heeft bewezen dat hij de enige is van het hele campagnecircus die in staat was campagnetaal te transformeren naar formatietaal en daarvoor verdient hij lof. Alle andere fractieleiders ontbrak dat overzicht. En dat schrijf ik als CDA-hater!

Animositeit

Wat een verschil met de animositeit van voor de verkiezingen van 15 maart. Hoe vaak verweet Rutte Buma niet een gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef? Dat de CDA-leider zijn oppositierol invulde alsof hij op vakantie was. Dat het land niet meer kon bouwen op de bestuurderspartij van weleer. Dat electorale overwegingen bij Buma belangrijker waren dan de toekomst van de natie.

Pas afgelopen dinsdag werd de laatste kiezel uit de schoen gehaald. In tegenstelling tot de CDA-fractie in de Tweede Kamer stemden de meeste CDA-leden in de Eerste Kamer voor het EU-associatieverdrag met Oekraïne. Daarmee slaagde Rutte voor een van de grootste proeven die de afgelopen jaren op zijn pad kwamen: hoe het verdrag te ratificeren ondanks de nee-stem bij het referendum van 6 april 2016?

Hier wordt door de auteur een ander belangrijk facet van het Oekraïne-referendum onbenoemd gelaten: dat onze (raadgevende) referendumwetgeving niet deugt en aangepast of liever vervangen moet worden door een nieuwe wetgeving.

Geitenpaadje

Buma was weliswaar voor het associatieverdrag en tegen het referendum, maar omdat de volksraadpleging nu eenmaal was gehouden moest de uitkomst ook worden gerespecteerd. Dat standpunt was wel zo aantrekkelijk. Dat het electorale gat tussen de VVD en de PVV zat, had het CDA al eerder vastgesteld. Dus waarom die potentiële CDA-stemmers onnodig tegen de haren instrijken? Kiezers die vinden dat het met de Europese Unie de verkeerde kant op gaat, moesten ook bij het CDA terechtkunnen.

Hier maakte Buma zijn beroemde fout door vast te stellen dat ‘volksraadpleging nu eenmaal was gehouden moest de uitkomst ook worden gerespecteerd’. Dat is grote onzin, het raadgevend referendum moest worden gerespecteerd, maar niet ongezet in een correctief besluit. Men – de fractie – is met de fox populi meegegaan, een doodzonde.

Verkiezingslogica

Dat het electorale gat tussen de VVD en de PVV zat, had het CDA al eerder vastgesteld.

Buma weigerde het ‘geitenpaadje’ te bewandelen dat Rutte voor hem had vrijgemaakt. De extra verzekering dat het Oekraïne-verdrag geen opmaat was naar toetreding tot de EU werd oneerbiedig als ‘inlegvelletje’ afgedaan. Nog geen drie weken voor de verkiezingen stemde de Tweede Kamer-fractie unaniem tegen. Het was aan D66 en GroenLinks te danken dat niet alleen de coalitiepartijen VVD en PvdA voor een meerderheid moesten zorgen.

Geen onvertogen woord

Wel prettig dat het laatste woord hierover pas na de stembusgang gezegd hoefde te worden. Want hoe anders is de taxatie bij de Eerste Kamer-fractie van het CDA. Zelfs zonder Rutte’s inlegvelletje was het geopolitieke belang van het Oekraïneverdrag evident, aldus CDA-senator Ben Knapen. Geen haar op zijn hoofd die eraan dacht Oekraïne aan Rusland over te leveren. Dinsdag stemden negen van de twaalf CDA-senatoren in met ratificatie. Rutte kreeg daarmee ook in de Eerste Kamer een ruime meerderheid achter zich.

In het hoofd van Ben Knapen os verstand aanwezig die in de CDA-Tweede Kamerfractie ontbreekt.

Wat opviel? Geen overtogen woord van Rutte richting Buma. Geen ‘ik zei het toch’ of ‘lekker puh’. Beide heren hadden hun knopen al geteld en geconstateerd dat het prettig was geregeld. Zand erover.

De oren gewassen

Maar hoe beter het botert tussen Rutte en Buma, hoe meer zij hun ergernis over D66-leider Alexander Pechtold delen. Over de manier waarop Pechtold een coalitie met de ChristenUnie onmogelijk maakte. En hoe hij GroenLinks aan hen opdringt. Afgelopen week wasten zij hem publiekelijk de oren. Zo bouw je geen vertrouwen, doceerde Buma.

D66 verkeert op dit moment in een zelfgeschapen schizofrene situatie: wel kiezen voor balans, maar alleen balans die hen zelf uitkomt: geen christelijke orthodoxie.

Het ‘motorblok’ van VVD, CDA en D66 dat de basis van een regeringscoalitie moet vormen, is een tikkeltje oververhit geraakt. Maar Rutte en Buma weten dat ze getalsmatig niet zonder Pechtold kunnen. Althans, zolang Buma de verleiding van het premierschap kan weerstaan.

De laatste zin is een vreemde, want die functie kan hij niet claimen.

Motorblok

Buma en de dwergen

‘Buma en de dwergen’, noemt de CDA-leider dit alternatief zonder de VVD dat vooral door SP-leider Emile Roemer wordt gepromoot. Alsof CDA, D66, GroenLinks, SP, PvdA en ChristenUnie of de Partij voor de Dieren wel met elkaar in zee kunnen. Buma moet er niet aan denken.

Terecht niet, want volkomen uit de  lucht gegrepen en onhaalbaar. Roemer diskwalificeerde zich daarmee.

‘Het moet echt anders’, zei Buma voor de verkiezingen in een interview met het FD. Hij beschuldigde Rutte het land als ‘een toko’ te runnen en geen moreel leiderschap te tonen. ‘Daarom wil ik premier worden. Niet nog een keer Rutte.’ Waarvan akte.

Het was dus een ontboezeming van Buma en geen oprechte wens!

https://fd.nl/economie-politiek/1204631/rutte-en-buma-gaan-hand-in-hand-zonder-slag-om-de-arm

Advertisements