Tags

Jesse Klaver schreef als excuus voor de mislukte formatiepoging van verkenner/informateur Schippers de volgende vooral vage – en naar mijn smaak te vage – verklaring op zijn Facebookpagina:

  • Een eerlijker, duurzamer en empathischer Nederland. Dat was de inzet van GroenLinks in de onderhandelingen voor een nieuw kabinet. Dat is waarvoor we campagne hebben gevoerd.

We wisten van te voren dat de verschillen groot waren. Met name op het terrein van ongelijkheid, klimaat en vluchtelingen. We hebben oprecht geprobeerd er uit te komen met elkaar. Ik wil mijn collega’s van VVD, CDA en D66 bedanken voor de open houding waarmee ze hebben geprobeerd de verschillen te overbruggen. Maar helaas is het niet gelukt.

Onze inzet was verandering. We willen de inkomensverschillen verkleinen, het meest ambitieuze klimaatbeleid en een humaan vluchtelingenbeleid. Op dat laatste bleken de inhoudelijke verschillen uiteindelijk te groot.

Onze strijd voor verandering gaat door. We zullen ons blijven inzetten voor een eerlijker, empathischer en menselijker Nederland. Of dat nu in het kabinet is of daar buiten.

We gaan kijken hoe we zo snel mogelijk een Meetup kunnen organiseren. Ik houd jullie op de hoogte.

Toen ik op radio1 hoorde dat ‘migratie’ het breekpunt was geworden vermoed ik dat dit mogelijk werd door vanwege de inzet was ‘humaan vluchtelingenbeleid’, dus migratie waarop de onderhandelingen zijn gestrand. Ik ben dus benieuwd naar de inzet van GL vooral op het punt van  ‘geven en nemen’ als het centrale kenmerk waar onderhandelingen altijd om draaien. Waar precies heeft GL ‘gegeven’, dus terughoudend is geweest in haar overmatig aanwezige idealisme, terwijl ze tijdens de campagne al wisten dat dit in ons versplinterde land dat steeds rechtser wordt, erg moeilijk verwezenlijkbaar is. Want met ‘humaan’ vluchtelingenbeleid aan tafel met rechtse VVD en CDA, en ook ‘het meest ambitieuze klimaatbeleid’ is het vanzelfsprekend noodzakelijk een kwestie van ‘minderen’, op het rempedaal trappen, om aan de anderen tegemoet te komen. Ben dus benieuwd waar GL concessies heeft gedaan aan de anderen.

Waarom vind ik dat GL deze onderhandelingen niet slim heeft aangepakt en zou ik als GL-stemmer boos zijn op de beide GL-onderhandelaars? De bovenstaande te vage verklaring is zoals gezegd nietszeggend. GL had het scherp moeten spelen want aan een dergelijke tafel wordt men geacht professioneel en hard te onderhandelen. GL had om deelname aan het kabinet te (kunnen) garanderen, twee prioriteiten moeten inslikken ten gunste van de derde. Waarschijnlijk en vanzelfsprekend het klimaat, maar omdat nu de migratie breekpunt is geworden, had daarop moeten worden ingeleverd om in ieder geval 1 ander hoofdthema veilig te stellen. Dan had men geschiedenis geschreven.

De essentie voor GL was om als junioronderhandelaar één winstpunt binnen te halen om daarmee publicitair alles binnen te halen en te verdedigen wat aan compromissen is uitontwikkeld. Dan is het genereren van publiciteit – beter dan Eimert van Middelkoop als eerste CU’er in Balkenende IV – uit te buiten. Dan had de achterband wat om trots op te zijn en nu is het waarschijnlijk (weer) oppositie geblazen vanwege dit soort onervarenheid. Je mag best een en ander inleveren om er als politicus aan de knoppen wat van te maken. dit heeft GL laten liggen en ik kan me het dus niet voorstellen dat dit in uiterste harmonie is verlopen. Weliswaar zijn er geen harde woorden gevallen, maar de vraag is nu of gebrek aan regeringservaring GL heeft opgebroken, dan wel of er alleen in de oppositie aan een verdere groei van GL gewerkt kan worden. De volgende deelnemer aan de onderhandelingstafel zal het wel uit zijn hoofd laten om af te haken en zich te laten inpakken. Klaver heeft dus ten aanzien van zijn eigen achterban geen waar leider getoond, alleen een goede stemmentrekker. In dit versplinterde klimaat benut je je schaarse mogelijkheden om écht iets neer te zetten, te presteren, beter dan nu gedaan is.

Ik ben dus afsluitend benieuwd naar de nieuwe verklaringen en toelichtingen van Jesse. Die moeten inhoudelijker zijn dat de Facebooktekst van – inmiddels – gisteren. N laat de partij GL hiervan geleerd hebben. Een grote verkiezingswinst levert ook een nieuwe verantwoordelijkheid op, namelijk onderhandelingen succesvol af te sluiten. Zicht op een eeuwige oppositie is er namelijk altijd al, maar op meeregeren niet.

Advertisements