Tags

,

Ongeacht wie wint in Frankrijk, de noodtoestand blijft voorlopig van kracht

De noodtoestand in Frankrijk staat symbool voor de gespannen politieke toestand in het Westen als geheel.

Commentaar door: Arnout Brouwers  25 april 2017, 02:00

# Beiden willen ze Frankrijk redden. De een door het land te moderniseren en een internationale oriëntatie; de ander door de buitenwereld te weren van Frans grondgebied, of het nu gaat om immigratie of de Europese Unie of de mondialisering. Macron tegen Le Pen – op 7 mei hebben de Franse kiezers het laatste woord.

# De verkiezingsuitslag lijkt Macron de beste kaarten te geven voor het presidentschap – wat gisteren de euro deed stijgen en tot opgeluchte reacties leidde uit de rest van Europa. Toch is de uitslag allesbehalve geruststellend. Het oude midden werd weggevaagd. Meer dan 40 procent van de Fransen stemde voor extremistische partijen – een cijfer van Weimarachtige proporties. Zelfs als Macron wint op 7 mei, zal Frankrijk een land vol extreme politieke tegenstellingen blijven: vol chagrijn, moeilijk bestuurbaar en zonder duidelijke richting.

Alle verkiezingen, waar dan ook, worden momenteel bepaald door extreme en nationalistische winnaars en niet in de laatste plaats het afbladderen van het oude partijenbestel. Mocht Macron in de tweede ronde winnen dan is hij na Trump het tweede gekozen staatshoofd dat buiten de politieke partijen om weet te winnen. De algemene conclusie luidt dus dat het oude bestel heeft afgedaan en dat het nu en in de toekomst om individuele kandidaat gaat die op eigen zelfstandige kracht het roer overneemt van de voorganger.

# Le Pen ziet in de eindronde een strijd tussen ‘patriotten’ en ‘globalisten’ – een diersoort die in Frankrijk nooit populair was. Toen men elders nog de mondialisering vierde, viel José Bové al McDonald’s aan. Ergens tussen China’s entree in de Wereldhandelsorganisatie, de financiële crisis, en de door ‘Brussel’ afgedwongen bezuinigingen tijdens de eurocrisis haakten veel Fransen af bij de idee dat mondialisering en/of ‘Europa’ ze veel te bieden heeft.

De gevestigde politieke orde blijft stekeblind voor de gevoelens van onvrede die onder brede lagen van de bevolking leven en land bijkans van de kaart afdrukken.

# Immigratie en gebrek aan grenscontrole zijn heikele onderwerpen geworden in het land dat in het hart werd geraakt door een reeks schokkende aanslagen, uitgevoerd door Fransen met een migratieachtergrond of anderen die moeiteloos over Europese landsgrenzen konden trekken. Ongeacht wie wint, de noodtoestand blijft voorlopig.

De tekentafel- of ivorentorenpolitici en -ambtenaren beleven het dieptepunt van hun carrière.

# De parallellen met verkiezingen elders wijzen op gedeelde gronden voor het chagrijn. Immigratie is er een, de economie een ander. Het aandeel in de wereldeconomie van de VS en EU-landen wordt snel kleiner (59,5 procent in 2004, 46 procent in 2014). Terwijl politici zoeken naar antwoorden op deze megatrends, rekent de burger alvast af in het stemhokje. En gaat daarbij soms twijfelen aan de waarde van de democratie. Macrons zege is verheugend en biedt hoop, maar wie verder kijkt ziet dat de politieke noodtoestand eigenlijk geldt voor het hele Westen.

Dit is overduidelijk de juiste conclusie die getrokken wordt. Maar het vervolgtraject moet ook duidelijk zijn. Het politieke bestel is overal aan herijking toe en bestaande regelgeving moet op de schop worden genomen. Met de huidige trend (van het inmiddels ‘beroemde’ jaar 2017) duurt het geen 5 jaar meer voordat alle partijen worden weggeblazen door gebrek aan leden en dat er overal wordt overgestapt op de directe democratie door de burgers aan de computer in huis. Geen burger die daar een traan om laat.

http://www.volkskrant.nl/buitenland/ongeacht-wie-wint-in-frankrijk-de-noodtoestand-blijft-voorlopig-van-kracht~a4490485/

Advertisements