Tags

,

Burgemeester verbiedt conferentie Eritreeërs (redacteur, Economie & Politiek/fd, 14 april)

# Jack Mikkers, burgemeester van de gemeente Veldhoven, heeft een conferentie van Eritreeërs verboden nadat de vermoedelijke auto van een Eritrese diplomaat door betogers werd belaagd. Volgens de Mikkers kon de openbare orde en veiligheid niet worden gegarandeerd nadat een protest uit de hand liep, dat melden verschillende media.

# In het Noord-Brabantse Veldhoven stond een vierdaagse conferentie gepland van de Eritrese YPFDL, de jongerenafdeling van de enige politieke partij die de Eritrese president Isaias Afewerki toestaat. De conferentie zou donderdag beginnen. Yemane Gebreab, de rechterhand van de Afewerki, zou een van de sprekers zijn.

# De voormalige staatssecretaris van Eritrea, Kubrom Dafla Hosabay, organiseerde een protest tegen de conferentie. Hosabay vluchtte in 2010 naar Nederland omdat hij zich niet meer veilig voelde in zijn moederland. Met de demonstratie wilde Hosabay aandacht vragen voor de mensenrechtensituatie in Eritrea.

# Demonstranten versperden de weg toen auto´s kwamen aanrijden met gasten die tijdens de conferentie zouden spreken. De auto die vermoedelijk Gebreab vervoerde werd belaagd door enkele tientallen demonstranten, die vervolgens door de politie werden gearresteerd.

# De demissionair kabinet noemde de komst van Gebreab dinsdag ongemakkelijk omdat hij Eritreeërs gaat toespreken die hun land zijn ontvlucht. Volgens Lilianne Ploumen, demissionair minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, verschilt de komst van Gebreab met de Turkse kwestie, omdat de Eritrese diplomaat geen campagne komt voeren voor een stemadvies.

Dat het kabinet de komst van Gebreab ‘ongemakkelijk’ vindt, roept grote vraagtekens op. Dat Lilianne Ploumen ‘een’ verschil ziet tussen de komst van de diplomaat en de komst van de Turkse minister voor een campagneactie voor het referendum is een ‘understatement’ ofwel nog meer bevreemdend. Ze hebben niets met elkaar te maken: kunnen de ambtenaren van Buitenlandse Zaken zich niet voorstellen dat een visum voor een Eritrese diplomaat onmogelijk is als deze vluchtelingen juist gevlucht zijn voor het onmenselijke regime in hun geboorteland, dat dus geregeerd wordt door een eenmanspartij in een eenpartijstaat?

Die visumaanvraag – in een andere krant las ik dat er een Schengen-visum was afgegeven en daarmee hadden de autoriteiten in Den Haag dus geen rekening gehouden –  had onmiddellijk beantwoord moeten worden door een verklaring ‘persona non grata’ aangezien die diplomaat niets te zoeken heeft bij die vluchtelingen, het regime ontvlucht nota bene. In de afgelopen week is op de radio1 een docente internationaal recht geïnterviewd die in verband met de Turkse diplomatieke rel aangaf dat een buitenlandse minister of anderszins official toestemming nodig heeft om ons land te bezoeken en als er ook maar enige aanleiding is tot wanordelijkheden: direct weigeren. Eritrea staat bekend om zijn rücksichtsloze bewind en een lange arm van de gevluchte landgenoten in de diaspora. De komst van Gebreab was dus vragen om problemen. Dat had Lilianne Ploumen zich ook moeten realiseren. Een minpunt dus voor de ambtenaren van BZ.

Advertisements