Tags

,

Achterban weggezet als nono’s (Rob Oudkerk, Opinie & Debat/de Volkskrant, 21 maart)

PARTIJ VAN DE ARBEID | De sociaal-democratie is niet dood, maar de PvdA moet naar de feiten kijken

http://www.volkskrant.nl/4476799?utm_source=VK&utm_medium=email&utm_campaign=20170321|ochtend&utm_content=Rob%20Oudkerk:%20’Me%20kandideren%20als%20voorzitter%20PvdA?%20Niet%20eens%20heel%20raar%20idee’&utm_term=34880&utm_userid=c4e15096-5da2-4cc7-ac79-6f9a61c6f2a4

# Zullen we de feiten onder ogen zien? Vier verkiezingsnederlagen op rij. Van onze kiezers is 44 procent ouder dan 65. Ook 44 procent is hoog opgeleid: de lager opgeleiden stemmen steeds minder op ons. We verliezen het lokaal steeds harder: nog maar 8 procent stemde PvdA in Amsterdam, waar de stad ooit overal rood kleurde. Maar ook in het klein: op Urk stemden nog maar 19 (!) mensen op de PvdA. Het aantal wethouders in steden liep in 10 jaar terug van 425 naar 137: het aantal gedeputeerden van 20 naar 6, in 3 van de 4 grote steden staat de PvdA aan de zijlijn.

Deze feiten kloppen, want voor iedereen herkenbaar. Maar zoals ik al vaker geschreven heb: dit politieke bestel is oud, vermoeid en vermolmd. Daarom stemmen de jongeren niet meer op de PvdA en is het aandeel jonge stemmers steeds verder gaan het verminderen. Daar staat Rob Oudkerk ook op voorhand machteloos om er iets aan te doen, of om dat beeld te herstellen. Waarom niet? Hij zit even hard gevangen in het traditionele politieke denken als de hele politieke wereld dat doet. Het gaat kortom niet om de sociaal-democratie, of om de christendemocratie of liberalisme, omdat de opkomst van jonge loten aan de politieke boom bewijzen dat bijbehorende partijen niet meer aanslaan bij het electoraat.

Klaver met zijn GL heeft moderne technieken (zoals Obama) op een gelikte manier gebruikt en daardoor is hij de grote winnaar geworden, maar…. maar hij zit nu temidden van het formatiespel en dient nu te bewijzen dat zijn deelname alleen kan worden geconsolideerd als hij zijn radicalisme weet om te zetten in pragmatisme. Dat kan alleen door een soort van ‘verdund’ milieu- en klimaatbeleid te ‘vertalen’, dat voor de ‘traditionelen’ te verteren valt. Waarmee ik niet wil beweren dat het weer ‘lood om oud ijzer’ wordt, want dat is het niet. De traditionele partijen begrijpen nog steeds niets van de noodzaak om milieu en klimaat drastisch te verbeteren omdat het anders echt misgaat. Maar zolang links krimpt in ons land, is daarmee GL’s wens om een progressief kabinet ook illusoir.

Deze rode draad ziet Rob Oudkerk niet en daarmee is zijn mogelijke kandidatuur zinloos. Hij moet eerst zijn eigen denken uit de (uni)lineaire sfeer transformeren naar een meerdimensionale. Anders houdt hij zelfs die ontwikkeling tegen en komt zijn pleidooi neer op een handhaven van de huidige status quo. Daarom is zijn beschouwing een voorbeeld van een spiegelbeeld die de maatschappelijke werkelijkheid voor je eigen ogen zichtbaar maakt, maar om die samenleving gaat het niet meer. Ook hij is dus ééndimensionaal bezig.

Advertisements