Tags

Inreisverbod VS weer geblokkeerd (Honolulu/Washington, nieuws/Het Parool, 16 maart)

Tot woede van president Trump sluit ook zijn aangepaste inreisverbod op een rechterlijke blokkade

# Een rechter in Amerika heeft gisteravond invoering geblokkeerd van het aangepaste inreisverbod van president Donald Trump, mede omdat het vooral gericht lijkt te zijn tegen moslims.

Waarom is dit rechterlijke besluit een bewijs dat dit voornemen van Trump en zijn regering een uiting is van populisme? Feit is dat Trump dit voornemen bekend maakte tijdens zijn verkiezingscampagne. Maar de vraag is of hij dit voornemen zo mocht formuleren. Waarom?

Omdat hij had moeten weten dat hij én als Amerikaans staatsburger en als mogelijk aanstaande president, te maken had met de Amerikaanse wet en de logica die uit die wetboeken voortvloeien. Hij had gezien zijn leeftijd en maatschappelijke ervaring moeten weten dat welke stoere beloften hij zijn electoraat ook zou doen, hij met ‘te gemakkelijke’ uitspraken en beloften gegarandeerd in botsing zou komen met de rechters en rechtelijke macht in zijn land. Dit principe geldt namelijk in iedere rechtsstaat ter wereld en dus ook in de VS.

Met andere woorden, dit volgende verbod op zijn aangepaste inreisverbod wordt inderdaad weer geblokkeerd omdat de rechter van oordeel is dat hij een ongrondwettelijk, want discriminerend inreisverbod heeft uitgevaardigd en getekend en dat had hij niet mogen doen. Maar er is een verschil met zijn campagnetijd aanwezig. Toen deed hij zijn belofte op basis van een waarschijnlijk breed gedeelde opvatting onder zijn electoraat. Dat is tot daaraan toe, want dat gebeurt vaker en dat wordt de huidige generaties kandidaten voor een politieke functie niet kwalijk genomen; het ‘hoort erbij’.

Maar als president beschikt hij in zijn ambtelijke omgeving over specialisten op ieder gebied, die hem dienen te waarschuwen om geen ‘technische’ juridische fouten te maken, die anders worden afgewezen door de rechter of door de volksvertegenwoordiging, het Congres. Die beschikbare ondersteuning wordt klaarblijkelijk genegeerd, want het is niet voorstelbaar dat hij geen negatief advies heeft ontvangen en dat hij het anders moest aanpakken. Hij is dus toch tegen de bestaande wetgeving ingegaan, zodat hij nu wederom een voorstel geblokkeerd zag worden. Wat is de les hieruit?

Dat hij tegen ‘beter weten in’ (iedere burger hoort in zijn woon- of geboorteland de wetgeving te kennen, of wordt simpelweg rechtens geacht de wet te kennen) probeerde een bepaalde (en mogelijk breed gedeelde opvatting) door te drukken. Maar in de rechtsstaat lukt dat nooit. Kortom, als je eenmaal een bepaalde (hoge) positie bezit, wordt alles wat je doet of uitspreekt op een goudschaaltje gewogen en alleen goedgekeurd als het aan alle bestaande wetten of regels voldoet. Iemand die daar willens en wetens tegenin gaat, bedrijft populisme, omdat hij behoort te weten dat hij zijn doelgroep of electoraat misleidt en zelfs voorliegt, namelijk wat simpelweg onmogelijk is. En dat is wat Trump nu in tweede instantie weer heeft gedaan.

Hij had moeten weten dat dit geen begaanbare weg is en dat hij deze voornemens die hij als noodzakelijk ziet, langs een andere weg, namelijk via wetswijziging, had moeten aanpakken. Dat deed hij niet uit zijn aangeboren neiging om zo snel mogelijk te handelen en besluiten te decreteren, maar de politiek valt niet te vergelijken met het bedrijfsleven, dat hij uit eigen ervaring zo goed kent. Zijn geest zweeft nog over zakelijk en bedrijfsmatig Amerika. Een zwever dus.

Kortom: populisme wordt altijd bedreven via uitspraken door onkunde en/of onwetendheid, omdat betrokkene zich niet de tijd gunt zich wat beter in de materie te verdiepen. Een politicus wordt geacht om coherente en consistente uitspraken te doen, omdat ieder thema of probleem weer met andere deelgebieden te maken heeft. En daarmee houden populisten geen rekening. Het is altijd zwart-wit en zonder enige nuance, ofwel oppervlakkigheid. En daarmee spiegelen zij oplossingen voor, zoals Wilders die de grenzen wil sluiten om migranten tegen te houden, die onrealistisch is, want ze mogen niet in strijd zijn met goedgekeurde vreemdelingenverdragen.

Dat soort politiek strevingen zijn daarom populistisch omdat zulke makkelijke oplossingen niet bestaan, maar zijn electoraat weet dat niet, want zijn niet van de finesses op de hoogte, of houden niet van ingewikkelde redeneringen. Daarom is er altijd sprake van misleiding en bedrog. Daarom bepleit ik alleen deelname aan verkiezingen als de burger in kwestie zich inschrijft en daarmee wordt verondersteld zich op de hoogte te hebben gesteld van de betrokken thema’s. daarvoor moet moeite worden gedaan en niet-politiek bewusten wordt dan veel geworstel bespaard. Diegenen  die zich wel hebben ingeschreven mogen dan serieus worden genomen. Amateurs niet, ook al is het kiesrecht heilig. Maar niet-inschrijven is ook een recht.

Zo is inmiddels door een commissie van (staats)rechtjuristen geconstateerd dat het A4tje (dat het PVV-programma omvatte) rechtstreeks in strijd is met onze grondwet. Bij de installatie van de nieuwe Kamer zou de PVV-fractie daarop moeten worden aangesproken, maar durft de Kamervoorzitter die de eed/belofte afneemt, dat aan? Omdat Wilders een van de langstzittende Kamerleden is, heeft hij meerdere Kamervoorzitters meegemaakt die hem de eed hebben laten afleggen maar daar is nooit een punt van gemaakt; overigens waren die oude programma’s wel op basis van langere verkiezingsprogramma’s dan nu het geval was. Nooit eerder is er een programma van maar 1 velletje papier gehanteerd.

Dus eigenlijk zou de gehele PVV-fractie niet mogen worden geïnstalleerd, omdat hun eed niets voorstelt. Ben trouwens ook benieuwd in hoeverre het Reglement van Orde van de Tweede Kamer hierover reglementen heeft vastgelegd. Ook voor DENK geldt een soortgelijke situatie: Kuzu en Öztürk hebben de waarnemers leren kennen als Kamerleden die eerder (maar onuitgesproken) en dus impliciet trouw zijn aan de Turkse grondwet en dus niet aan de Nederlandse. Ook daarover zou dus een debat dienen plaats te vinden omdat het dringend noodzakelijk is dat hierover duidelijkheid ontstaat.

Bij hen zijn er niet direct sporen van populisme herkenbaar, omdat zij soms onbegrijpelijke dingen zeggen, die eerder zijn te wijten aan gebrekkige Nederlands taalbeheersing. En bovendien hanteren zij vaker dan alleen een incidentele keer dat er waarschijnlijk sprake is van een typisch Turkse logica, die ons Nederlanders onbekend is en dus niet wordt herkend, waardoor je gemakkelijk met een mond vol verbazing en sprakeloosheid achterblijft. Geen prototype van populisme, maar wel als camouflagemiddel ter misleiding te gebruiken.

Dus Denkstof genoeg voor de volgende parlementaire periode. Over populisme zijn we niet snel uitgedacht.

Advertisements