Tags

,

De stoutste dromen in Brussel komen uit een Franse koker (Jeroen Segenhout • Economie & Politiek/fd, 20 november)

Pierre Moscovici trekt graag een grote broek aan. Als er iemand gelooft in een politieke Europese Commissie, dan is hij het wel. Deze week liet de Fransman, die als EU-commissaris verantwoordelijk is voor financiële zaken, duidelijk zien dat Brussel ondanks alle euroscepsis nog niet zijn dromen heeft opgegeven. Hij droomde zelfs hardop over een gezamenlijk ministerie van financiën voor de eurozone.

En passant zette Moscovici enkele politieke lijnen uiteen. Niet langer heerst bij de Europese Commissie de gedachte dat lidstaten alleen maar maatregelen moeten nemen om begrotingstekorten terug te dringen. De EU-landen die ruimte hebben, kunnen de portemonnee gaan trekken. Er werd zelfs een getal van € 50 mrd aan geplakt. Voor de goede verstaander was ook duidelijk welke landen de kar moeten trekken: Nederland en Duitsland.

Dat Europese ministerie van financiën komt er natuurlijk nooit. Een vijftal prominente Europese politici, onder wie Eurogroep-voorzitter Jeroen Dijsselbloem, hebben vorig jaar in het zogenoemde Five Presidents’ Report wel gepleit voor een gezamenlijk ministerie als slotstuk van een verdere verdieping van monetaire integratie. Maar de opstellers mogen in het huidige politieke klimaat in Europa al blij zijn als zij hun wensenlijstje deels kunnen verwezenlijken.

Dijsselbloem moet toch even met zijn ogen hebben geknipperd toen hij vernam welke richting Moscovici op wil

Dijsselbloem moet toch even met zijn ogen hebben geknipperd toen hij vernam welke richting Moscovici op wil. Een Europese minister van financiën moet volgens de Fransman ook ‘politieke prioriteiten’ kunnen stellen. En daarbij hoort dan een beslissing om Spanje en Portugal niet te straffen voor overtreding van de begrotingsregels.

Beide landen waren in de zomer al ontkomen aan geldboetes, maar liepen nog altijd het risico dat de Europese Commissie zou besluiten om de uitkering van EU-fondsen op te schorten. Dat kon ook volgens de regels in het Stabiliteits- en Groeipact. Moscovici wil zich echter niet ‘masochistisch’ opstellen. Spanje en Portugal nemen in zijn ogen al ‘effectieve actie’ om hun begrotingsproblemen op te lossen. Dan heeft het weinig zin om landen EU-fondsen te onthouden die zij goed kunnen gebruiken voor economisch herstel.

De politieke lenigheid van Moscovici is ongetwijfeld voer voor discussie in de Eurogroep. De haviken zullen betogen dat de Europese Commissie zich heeft bezondigd aan uitholling van Europese regels. Zij hebben een punt, maar bewindslieden die dit balletje opwerpen, hebben ook boter op hun hoofd. In de zomer stemden zij nog in met het voorstel van de Commissie om Spanje en Portugal geen geldboetes uit te delen.

De ministers zijn waarschijnlijk ook niet vergeten dat hun grootste havik, Wolfgang Schaüble, kort daarvoor zijn invloed had gebruikt om de Commissie tot dit voorstel te bewegen. Politiek gezien was het volgens Schaüble niet opportuun dat de EU zich hard opstelde naar Zuid-Europa. De Britten hadden net besloten om de EU te verlaten en overal in Europa rukten populistische partijen op die de Europese wijk in Brussel zo snel mogelijk willen ontruimen.

De vraag is nu hoe het verder moet met de toepassing van de Europese begrotingsregels. Brussel wijst er graag op dat strikte handhaving niet per se nodig is om lidstaten te disciplineren. Sinds de financiële crisis is het gemiddelde begrotingstekort in de eurozone teruggedrongen van ruim 6% naar 1,5%. En dat alleen maar door groepsdruk.

Maar de Commissie kan zich ook lelijk in de vingers hebben gesneden met haar gemarchandeer met de regels. Al langer woedt een debat of er een onafhankelijke instantie moet komen die oordeelt of lidstaten met hun begrotingen het Stabiliteitspact wel naleven. Dijsselbloem heeft al eens gepleit voor een onafhankelijke adviesraad voor begrotingszaken. Schaüble wil graag de expertise van het ESM, het Europese noodfonds, inzetten. Moscovici mag blijven dromen, maar hij moet vooral oppassen dat het tapijt niet onder zijn voeten wordt weggetrokken.

Commentaar: geen onlogische redenering en enige flexibiliteit komt tegemoet aan een moeilijk politiek seizoen vanwege de vele verkiezingen.

https://fd.nl/economie-politiek/1176293/de-stoutste-dromen-in-brussel-komen-uit-een-franse-koker

Advertisements