Tags

,

EU in crisis, voormannen verdeeld (Jeroen Segenhout en Rik Winkel, Voorpagina/fd, 15 september)

Europese boegbeelden Jean-Claude Juncker en Donald Tusk komen met contrasterende toekomstvisies

# Bijna drie maanden na het Britse referendum liggen de twee belangrijkste EU-voormannen in Brussel, Jean-Claude Juncker van de Europese Commissie en Donald Tusk van de Europese Raad, nog steeds met elkaar overhoop over de lessen die ze uit de volksstemming moeten trekken.

# In de aanloop naar de eerste EU-top zonder de Britten schotelen ze de 27 regeringsleiders sterk contrasterende visies voor. Tusk verzet zich tegen nieuwe macht voor Europese instellingen. Juncker wil ze versterken, dwars tegen het ‘galopperende populisme’ in.

Deze contrasterende visies van Juncker en Tusk maken natuurlijk een uiterst slordige en onprofessionele indruk en had zonder meer vermeden moeten worden door een afstemming van beide EU-hoofdfiguren in hun teksten naar buiten toe. Want dat er al tientallen decennia verschillende opvattingen tussen beide gremia bestaan – die ook nog per periode onderling verschillen; zo was onder Lubbers ons land voor een politieke unie  -, is bekend en dat ligt ook aan weeffouten zoals met de centrale vraag die de uiteindelijke verantwoordelijkheid of politieke macht heeft: de Europese Commissie of de (Europese) Raad van regeringsleiders. Dat spanningsveld is in de aanloop naar het Verdrag van Maastricht niet opgelost en die erfenis blijft de EU eeuwig achtervolgen indien de Europese grondslagen niet aangepast worden.

Maar waarschijnlijk is er een structureel onoplosbaar probleem. Zolang de Commissie benoemd wordt door het Europese Parlement (en eventueel afgestemd), zijn het voorgedragen kandidaat-eurocommissarissen door de nationale regeringen, waar geen verkiezingen aan te pas komen. Vandaar dat de Raad met gekozen regeringsleiders toch al de formele macht in handen hebben en dus een machtiger gremium zijn dan de Commissie. Daarom kan de Commissie nieten nooit iets  anders dan een wetmakend (dat afgestemd kan worden) orgaan zijn, maar ligt de politieke leiding en macht bij de Raad.

https://fd.nl/economie-politiek/1167429/eu-in-crisis-voormannen-verdeeld

Brexit, economie en migratie verdelen leiders op Eurotop (Stéphane Alonso, Voorpagina/NRCHANDELSBLAD, 15 september)

Analyse Europa Voor het eerst na de Brexit komen de regeringsleiders van de Europese Unie vrijdag bijeen. Er zijn drie geschilpunten die ze moeten overwinnen: rondom migratie, de rol en de macht van Brussel en het begrotingsbeleid.

# Europese regeringsleiders willen zich vrijdag tijdens een top gaan herpakken na de schok van de Brexit-stem. De bijeenkomst, de eerste zonder de Britten, heeft een informeel karakter, beslissingen nemen is niet aan de orde – en misschien is dat maar goed ook. “Het zou al geweldig zijn als de leiders er gewoon een leuke dag met elkaar van weten te maken”, zegt een hoge EU-ambtenaar.

Uit deze formulering blijkt al dat dit verslag een geheel ander karakter draagt dan bovenstaand FD-verslag. Het is alarmerend dat de krant schrijft over ‘herpakken na de schok van de Brexit-stem’, en dat geeft wederom het gebrek aan professionaliteit ook weer, zoals hier boven al geconstateerd. Teleurstellingen en tegenslagen meemaken zijn vanzelfsprekend in het bedrijfsleven volkomen vanzelfsprekend, want inherent aan het functioneren van deze bedrijfstak, maar binnen de politiek probeert men eeuwig op een roze wolk van idealisme te leven en dat is simpelweg onrealistisch. In die zin zijn ook regeringsleiders een stel amateurs.

Tot slot zij opgemerkt dat er in dit NRC-verslag wel sprake is van ‘een boodschap (van Juncker) die sterke overeenkomst vertoont met die van Tusk. In een woensdag gelekte brief aan de leiders schrijft de Europese ‘president’ dat nationale regeringen boter bij de vis moeten doen als ze inderdaad van mening zijn dat EU-instituties niet meer macht moeten krijgen.’ Een zeer verstandige opmerking van Tusk.

http://digitaleeditie.nrc.nl/digitaleeditie/NH/2016/8/20160915___/1_01/#check-status