Tags

, , ,

Uit het archief: Europese klok

Europese klok (Commentaar, Forum/de Volkskrant, 27 maart 2004)

Gijs de Vries heeft zich in het Europees Parlement, waarvan hij veertien jaar lid was, doen kennen als een vaardig politicus, die de techniek van het slalommen door de wirwar van politieke en nationale verbanden goed meester was. Die ervaring komt hem ongetwijfeld van pas nu hij is benoemd rot antiterreurcoördinator van de Europese Unie.

Maar zal hij het daarmee ook redden? De benoeming is op het eerste gezicht weinig benijdenswaardig en vertoont alle kenmerken van het soort lapmiddel waarop Europa het patent lijkt te hebben. Eerdere afspraken worden niet of onvoldoende nagekomen? Benoem een commissie of een coördinator! Een beleidsterrein komt niet uit de verf? Schrijf een ambitieuze agenda voor de toekomst! Uiteraard is de aanstelling van een speciale coördinator voor de terreurbestrijding op zichzelf niet onzinnig. Maar zijn verantwoordelijkheden zijn vooralsnog omgekeerd evenredig aan zijn bevoegdheden. Van een eigen, stevig apparaat, zoals het in Washington gecreëerde ministerie van Binnenlandse Veiligheid onder leiding van Tom Ridge, is geen sprake. De Vries ressorteert onder buitenlandcoördinator Javier Solana. Hij is sterk afhankelijk van de bereidheid van de lidstaten om inlichtingen met elkaar te delen. Daarmee is het matig gesteld. Ook nadat de Europese ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken zich een week geleden hadden uitgesproken voor een Brusselse coördinator, gaven de veiligheidschefs van de vijf grote landen toch de voorkeur aan een onderling beraad boven het Europese circuit, wat overigens met een gezelschap van 25 landen niet geheel onbegrijpelijk is. Eén lichtpuntje is er wel: de lidstaten hebben zichzelf een strikte deadline opgelegd voor het invoeren van een aantal dringende maatregelen, zoals invoering van een Europees arrestatiebevel en bevriezing van verdachte financiële tegoeden. Maar ook hier is enige argwaan op zijn plaats. Als het om deadlines gaat, kan de Europese klok raar tikken. Dit geldt wellicht ook voor de plechtige verklaring van de regeringsleiders dat ze vastbesloten zijn om uiterlijk medio juni een akkoord te bereiken over de Europese grondwet. Op zich is dit goed – en ook wel enigszins verrassend – nieuws. Weliswaar werd de afgelopen tijd al duidelijk dat Spanje en Polen, de grootste opposanten tegen de ontwerp-grondwet, bereid zijn water in de wijn te doen, maar voorzichtigheid bleef troef. Dat er nu wel een datum wordt genoemd, wijst erop dat de regeringsleiders voldoende vertrouwen hebben in het diplomatieke proces. Toch werd meteen ook gewaarschuwd voor te veel optimisme. Niet in de laatste plaats van Nederlandse zijde. Het feit dat Den Haag zelf nog twee belangrijke wijzigingen – inzake het begrotingsbeleid en het toezicht op het stabilisatiepact – wil realiseren, zal daaraan niet vreemd zijn. Maar het wordt tijd om onder ogen te zien dat het volle pond vermoedelijk niet haalbaar is en dat er dan weinig anders rest dan een aloud Europees gebruik: creatief schipperen.

[http://www.volkskrant.nl/buitenland/europese-klok~a712359/]

Advertisements