Tags

,

Door een rietje (Ariejan Korteweg, Column IN Den Haag, Opinie & Debat/de Volkskrant, 23 juni)

Denk is op zoek naar een parallelle werkelijkheid

# Als Geert Wilders door rijn rietje tuurt, schuiven er altijd moslims met kwade bedoelingen in beeld. Dan slaat hij alarm, in steeds heftiger bewoordingen. Knap werk om met die politiek van de armoede – de PVV heeft geen ander campagnemiddel dan de woorden van Wilders tien jaar de aandacht vast te houden.

Knap werk? Hij dwingt zijn toehoorders, zeker in de Tweede Kamer, tot machteloos luisteren, wetend dat hij bij kritische vragen van collega’s, altijd het laatste woord heeft. Een oeverloze en eindeloze woordenstroom.

# Denk bedient zich van een werkwijze die daarop lijkt, maar gaat een stap verder. Bij wijze van voorpremière mocht ik – als favoriete Denk-verslaggever – in februari nog voor de officiële opening hun Rotterdamse partijkantoor bewonderen. ‘Alles van glas, alles transparant’, zei Kamerlid Selçuk Öztürk. ‘Dat moet ook, als je iets met belastinggeld bekostigd wordt. ‘Nog geen vier maanden later wordt vanuit datzelfde gebouw een persverklaring uitgedeeld door traliewerk.

# In de tussentijd was Denk amper uit het nieuws. Eerst was er de oproep alle moskeeën te beveiligen, waarbij de Kamer tot hoofdelijke stemming werd gedwongen. Dan de opwinding over het aanmonsteren van Farid Azarkan en vooral Sylvana Simons. Vervolgens het in twijfel trekken van de betrouwbaarheid van de media. En nu de oproep tot een eed voor journalisten. Zonder Denk was Den Haag in stilte naar het zomerreces gegleden.

# Dat is niet mis voor een partijtje dat op twee aan de PvdA ontfutselde zetels in de Kamer zit. De Denk-Kamerleden houden het rietje met hun vier knuisten zo stevig vast, dat ze dinsdag het Vragenuur wisten te domineren. Asscher, Rutte – iedereen wordt gedwongen met hen mee te kijken.

Het zijn twee heel brutale Kamerleden, die irritaties oproepen vanwege hun provocerende stijl van hun opereren als nieuwelingen in de Kamer. Maar hun gebrekkige kennis van het Nederlandse staatsrecht maakt dat ze als automatisme teveel voor de hun geboorteland Turkije opkomen, en dat is het nadeel en later mogelijk breekpunt binnen de Kamer vanwege hun dubbele paspoort. Het zijn geen geïntegreerde Nederlanders, maar Turkse Nederlanders of misschien Nederlandse Turken, omdat hun ziel in Turkije ligt. Dat geldt namelijk voor alle Turken in Europa.

# Wat Denk doet, werd aan het Binnenhof nog niet vertoond. Denk buigt het rietje zo krom dat alles in Den Haag over Denk lijkt te gaan. Uitkeringen voor bewoners van door Israël bezette gebieden : Denk. Islamofobie: Denk. Dag van de vrijheid: Denk. Geert Wilders: Denk. Aankoop zorgpand Roermond: Denk. Racisme: Denk. Vrouwelijke Kamervoorzitter: Denk. De methode is bekend – politici betrekken graag alles op zichzelf – maar nam niet eerder de vorm aan van een gesloten circuit. Een tour de force, dat zeker.

Het contrast, kenmerkend contrast, tussen de cultuur van front- en backbenchers die hun plaats kennen en hun plek in de fractiehiërarchie moeten veroveren, en deze nieuwelingen die ‘gewoon hun gang kunnen gaan’. Dat is inderdaad nieuw. Voor Wilders, na zijn vertrek uit de VVD, gold hetzelfde, maar hij zat al de nodige jaren in de Kamer en was dus geen beginneling meer. Beide leden van de groep Denk zijn dat wel. En dat valt erg op. Volledig buiten de mores van het Kamerlidmaatschap omgaan.

Advertisements