Tags

‘’Het verdriet van mijn ouders is het ergste’ (Marc Guillet, NIEUWS/Het Parool, 7 mei)

Columniste Ebru Umar (45) mag nog steeds Turkije niet uit. ‘ ’s Nachts slaap ik bij mijn moeder.’

# “Als ik die oude columns teruglees, denk ik: er is in die fucking tien jaar niets veranderd. De integratie is mislukt. Migrantenkinderen zijn tikkende tijdbommen, maar dat mag je van de politici en de grachtengordel met zijn roze bril op niet zeggen. Alles wordt gedownplayd, zelfs na de aanslagen  in Parijs en Brussel. Het enige positieve aan mijn landarrest is dat Nederland er niet meer omheen kan dat de NSB-Turken optreden als de lange arm van Erdogan.”

De vraag is alleen of er gesproken kan worden van NSB-Turken, aangezien ik ergens in een column heb gelezen dat dit klikgedrag in Turkije volkomen normaal is (Ephimenco in Trouw). Als dat zo is, en de Turkse cultuur geeft daar aanleiding toe doordat sinds Atatürk iedere leider wordt geadoreerd. De Turken ervaren totalitaire bestuurders dus als bijna heilig. Dat houdt in dat je als burger moet doorgeven als iemand zich staatsvijandig opstelt bij beledigingen aan het staatshoofd. Het is vanzelfsprekend een totaal andere attitude en cultuur als die van EU-lidstaten, hetgeen bewijst dat Turkije er helemaal niet in thuishoort. En Ebru is mogelijk al teveel vernederlandst om te beseffen dat het zo werkt in Turkije. Maar als er een vanzelfsprekende klikcultuur bestaat in dat land, dan kun je niet van NSB’ers spreken, maar moet die verraderscultuur intern moeten aangepakt. NSB’ers werden immers direct bij het ontstaan van die beweging als landverraders geoormerkt, en dat verschijnsel kent Turkije niet. Hoe dan ook, ik wens Ebru van harte sterkte met deze ‘gevangenschap vanwege uitreisverbod’.

Advertisements