Tags

Laat Bokito buiten de mensenrechten, Rutte (Thomas Spijkeerboer, Opinie/NRCHandelsblad, 3 mei)

Steeds vaker worden mensenrechten weggezet als overdreven gedoe, schrijft Thomas Spijkerboer

http://www.nrc.nl/next/2016/05/03/laat-bokito-buiten-de-mensenrechten-rutte-1616762

# Mensenrechten zijn, net als alle rechtsregels, altijd voor meerderlei uitleg vatbaar. Het is de vraag of je er ook twee kanten tegelijk mee op kan. Dat proberen Nederlandse politici wel, door de volumeknop op beide punten steeds verder open te zetten. Er wordt steeds harder geroepen hoe belangrijk mensenrechten wel niet zijn. En op steeds schellere toon worden mensenrechten neergezet als overdreven gedoemet Bokito als voorlopig dieptepunt. De dissonantie wordt sterker, en net als in de muziek moet die een keer worden opgelost. Ofwel Nederland voegt zich in het kamp van lieden als Poetin en Erdogan, die mensenrechten flauwekul vinden. Ofwel Nederland keert terug naar de lijn van politici als Max van der Stoel, die zonder stemverheffing maar onbuigzaam hamerden op het belang van mensenrechten.

Zo is het en niet anders. Het aantal dienstjaren van Rutte en Koenders maken dat ze niet meer authentiek kunnen optreden. Dat geldt op mensenrechtenterrein dus ook voor Angela Merkel, die dezelfde blunder beging in haar land. Te lang in de politiek verblijven betekent dat ieder sprankje originaliteit verdwijnt door het moordende werktempo in de politiek. Het beruchte vergadercircuit, dat niet anders dan afmattend moet werken op alle betrokkenen. Vanwege deze dodelijke afwezigheid van authenticiteit wordt de politiek dodelijk saai en komt het bestel snel in een sterfhuisconstructie terecht. Max van der Stoel had kortom Ebru Umar direct vrij gekregen en naar huis laten komen. Verschillen tussen generaties politici hebben altijd bestaan, maar de huidige generatie blinkt uit door bloedarmoede. Niet alleen Rutte is visieloos, dat geldt ook voor de minister van Buitenlandse Zaken, zo blijkt dezer dagen.

Advertisements