Tags

,

Hoe zit het met ónze vrije meningsuiting? (Opinie/NRCHandelsblad, 26 april)

Reacties op Ebru Umar

Kwestie-Umar toont aan wat er mis is in Nederland (Politieke Beweging DENK van Groep Kuzu/Öztürk):

# De wet is voor iedere Nederlander gelijk. Of je nou Jan of Saskia heet of Mustafa of Ubru. De wet is duidelijk, want het beledigen van een bevriend staatshoofd is gewoon strafbaar. Toch is de commotie die de afgelopen week is ontstaan opmerkelijk.

Kuzu, als de veronderstelde auteur van dit Facebookcommentaar, maakt als hij stelt dat het ‘beledigen van een bevriend staatshoofd gewoon strafbaar is’, een praktische fout omdat hij als Kamerlid moet weten dat de sinds de jaren van ‘Johnson moordenaar’ een verstoft wetsartikel dezer dagen in ‘revisie’ is en ook zal worden afgeschaft.[1] Deze wetswijziging, zoals in het artikel genoemd komt in een stroomversnelling na de ophef over dit verbod in Duitsland. Deze procedurebehandeling van wijziging in de Kamer speelt al langere tijd, maar daar was DENK niet bij aanwezig (‘je kunt als tweemansfractie niet overal bij zijn nietwaar?). Maar ongeacht dat feit dat dit wetsartikel uit het wetboek van strafrecht wordt geschrapt, had Kuzu hiervan op de hoogte moeten zijn en daarmee is zijn ‘vaststelling’ van een ‘gewoon’ strafbaar feit ongeldig. Want misschien anders dan in Turkije is een dode wet die geen werkingskracht meer heeft niet gewoon geldig. ‘De wet is duidelijk’ geldt alleen voor wetsartikelen die niet aan verandering onderhevig zijn, ofwel gewoon algemeen aanvaard worden; en dat is met het verbod op belediging van een bevriend staatshoofd niet het geval. Eerste minpuntje voor DENK. Denkfoutje of gewoon niet bij de les zijn? Zulke fouten horen Kamerleden dus niet te maken.

# Met treurnis [sic] zien wij de selectieve verontwaardiging in de politiek en de media over mevrouw Umar. Waar waren al die journalisten en de verontwaardigde reacties toen mevrouw Umar aangaf geen medelijden te hebben met vrouwen en kinderen die verdrinken in de zee tijdens de gevaarlijke overtocht naar Griekenland op weg naar de vrijheid? Waar was de verontwaardiging toen mevrouw Umar meende dat journaliste Frederique Geerdink haar aanhouding over haarzelf had afgeroepen?

Los van de vraag of deze laatste opmerking hout snijdt, staat en stond het Umar vrij te reageren op al die nieuwsfeiten die haar inspireren voor een nieuwe column, maar het menselijkerwijs onmogelijk om op letterlijk alles te reageren. Maar dat is bijzaak, nu ik heb vastgesteld dat Kuzu geen weet had van de wetswijziging die zoals hierboven aangegeven in voorbereiding is. Hij had de plank al misgeslagen en vervolgt een verkeerde insteek van dit betoog.

# Met droeve ontsteltenis constateren wij ook dat de vrijheid van meningsuiting is verworden tot op het bot beledigen. Maar wanneer een mening niet welgevallig is in gevestigde kringen, dan is de reflex plotseling niet meer de vrijheid van meningsuiting maar een zogenaamde lange arm. Hoe zit het eigenlijk met ónze vrijheid van meningsuiting? De affaire-Umar toont haarfijn aan wat er mis is in Nederland:

  • Dat iedereen in Nederland maar moet accepteren dat beledigen belangrijker is dan respect voor elkaar en fatsoen;
  • Dat iedereen in Nederland vindt dat mensen uit het buitenland de Nederlandse wetten en regels moeten naleven;
  • Dat sommige Nederlanders niet willen snappen dat er verschillen bestaan tussen landen, rechtssystemen en de opvattingen daarover.

Over de eerste zin van deze alinea het volgende. Als Kuzu de laatste toen jaar (en wel sinds het hoofddoekjesdebat dat werd aangeslingerd door Wilders met zijn gewenste ‘verbodsbepaling’) soortgelijke kwesties had gevolgd, dan zal hij zich moeten herinneren (of was hij toen nog te jong en te druk aan het studeren?) dat belediging een heel filosofisch – of liever gezegd een psychoanalytisch thema – is aangezien je de vraag moetstellen wat beledigen (tot op het bot) eigenlijk betekent. Bepaalde vormen van persoonlijke belediging blijven strafbaar [2], maar het politieke uitlatingen, en dat is de facto de gewone meningenvrijheid, is dat niet het geval. In die periode gaf ik taallessen aan inburgeringsmigranten en had ook van doen met Turkse mannen in de klas. Zij konden zich niet voorstellen dat het laatst gevoerde proces dat handelde over schending van de vrijheid van belediging in het beruchte ‘ezelproces’ van Reve over godslastering[3] niet strafbaar zou zijn. Ik probeerde uit te leggen dat je dergelijke uitlatingen nooit persoonlijk aan hoeft te trekken en dat je ook kunt zeggen, en daar haalde ik Wilders als nationale ‘dorpsgek’ aan, dat je zulke uitspraken gewoon over je rug moet laten wegglijden.

Je hoeft Reve of spreekbeurten van Wilders ook niet te lezen en ze gewoon links laten liggen. Ik wist dat ik met deze uitspraken de cursisten niet zou bereiken, want hun cultuur is nu eenmaal anders dan de onze en typisch westerse houding in de ons kenmerkende pluriforme samenlevingen bestaan in de islamitisch wereld niet. Dat blijft vooralsnog een onoverbrugbare kloof. Vandaar dat ik me de ontzetting van Kuzu in zijn verklaring die ik nu bespreek kan verklaren, maar als intellectueel dient hij er wel open te staan, aangezien hij onderdeel is van de wetgevende macht in ons land en hij onze wetgeving hoort uit te dragen. Hier heeft hij dus nog een hele slag te maken. Een Kamerlid is een belangenbehartiger van alle Nederlanders en niet alleen, zoals in zijn geval, van het Turkse deel van de natie.

Daarom is de opvolgende zin ‘een mening niet welgevallig in gevestigde kringen’ ook een onzinnige, want hij zal zelf een evenwichtige afweging moeten maken van die gevestigde belangen. Maar wat bij Kuzu vooral ontbreekt is een besef dat andere bevolkingsdelen heel andere opvattingen kunnen koesteren dat waarmee hij is opgevoed en dat is vooral voor hem een nieuw gewenningsproces aangezien juist in zijn huidige functie dit gevoelig ligt.

Daarom ook dat het spreken van een ‘een zogenaamde lange arm’ ook een onjuiste opvatting is en daarbij kan verwezen worden naar de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Wat is nu allemaal in Turkije plaatsvindt, gaat tegen de internationale rechtsregels in en dat realiseert Kuzu zich niet. Een flater voor een Kamerlid.  

‘Hoe zit het eigenlijk met ónze vrijheid van meningsuiting?’, zo vraagt hij zich vervolgens af. Als Nederlandse staatsburgers hoort iedereen zich aan de hier geldende wet en regelgeving te houden. Onze wet biedt de ruimte dat iedereen zich in de private sfeer zijn eigen afwijkende meningen kan hebben (en koesteren), maar buitenshuis en dus in het publieke domein geldt zichtbare gehoorzaamheid aan de wet. En als de gehele islamitische bevolking op straat gaat pleiten om de invoering van – om een willekeurig voorbeeld te noemen – de sharia, dan zou dat een legitieme meningsuiting zijn aangezien niet strijdig met de wet, maar in praktische zin volslagen onhaalbaar omdat iedereen omdat aanvoelt dat dit een grondwetswijziging vraagt en een mission impossible.

‘De affaire-Umar toont haarfijn aan wat er mis is in Nederland.’ Hier is sprake van niet alleen de domste fout die Kuzu maakt of kon maken, want hier spreekt een arrogantie dat hij als migrant het beter weet dan de Nederlanders zelf. In de tweede plaats bewijst deze uitlating dat hij zelf niet (voldoende) geïntegreerd is, want anders zou hij niet zo gemakkelijk dit waardeoordeel uitspreken. In de derde plaats kan hij, zoals uit zijn genoemde deelaspecten blijkt, geen onderscheid maken tussen die deelaspecten en de onderlinge verbanden.

‘Dat iedereen in Nederland maar moet accepteren dat beledigen belangrijker is dan respect voor elkaar en fatsoen.’ Dit is onjuist wat hier staat en Kuzu begrijpt niet dat hier geen sprake is van feiten, maar van afgewogen oordeelsvorming. ‘Belediging’ staat niet per definitie haaks op respect ‘voor elkaar’ en fatsoen, maar kan omgekeerd ook in elkaars verlengde liggen. Een neutraal en praktisch voorbeeld op wetgevingsgebied. Als de sociale wetgeving achterloopt op de industriële ontwikkeling van een land, zullen er vakbonden opstaan om de belangen van die arbeiders – 19e eeuwse termen! – te verdedigen en een strijd gaan voeren om de politiek wakker te schudden over de misstanden die zijn ontstaan. Mogelijk (de geschiedenis leerde: ‘altijd’) komt het tot demonstraties waarbij gescholden wordt op de zittende regering. Dat schelden is vaak beledigend, maar wel voor het goede doel, te weten betere sociale wetgeving. Kuzu zal het met mij eens zijn dat hier niets op tegen is. Het is ook niet voor niets dat het verbod op belediging van een bevriend staatshoofd, en dan vooral omdat het om president Johnson ging en zijn Vietnamoorlog, de Nederlandse bevolking met die demonstraties druk op de VS wilden uitoefenen. Logische toch, want zo werkt het in een parlementaire democratie.

‘Dat iedereen in Nederland vindt dat mensen uit het buitenland de Nederlandse wetten en regels moeten naleven.’ Meneer Kuzu, dat geldt voor ieder land en niet voor Nederland alleen. Als Nederlanders in Turkije wonen en werken, dan worden de Turkse wetten en regels nageleefd.

‘Dat sommige Nederlanders niet willen snappen dat er verschillen bestaan tussen landen, rechtssystemen en de opvattingen daarover.’ Meneer Kuzu, het gaat hier niet om ‘sommige’ Nederlanders, maar om een algemeen en universeel kenmerk van de mondiale samenleving, waar ieder land andere kenmerken en eigenschappen bezit naar eigen nationale cultuur en historische achtergrond; zodat er vanzelfsprekende verschillen bestaan tussen alle landen, met hun rechtssystemen en opvattingen daarover.

Het valt Kuzu niet te verwijten dat hij hiervan niet op de hoogte is, want de Turkse cultuur is een ge- en besloten cultureel systeem, maar deze geconstateerde afstand in belevingswereld met de Nederlandse – of een ander buitenland – dient wel in de toekomst opgelost te worden, want de 2e en 3e/4e generatie ‘Nederturken’ zullen merken dat hun kinderen en kleinkinderen geheel Nederlands worden. Die kloof wordt onoverbrugbaar en dat vernietigt iedere levensvreugde.

Kuzu: DENK Nederlands en niet Turks!

[1] http://nos.nl/artikel/2100828-verbod-op-beledigen-bevriend-staatshoofd-verdwijnt.html

[2] http://www.rug.nl/research/portal/publications/pub(12c2f87d-1c80-4d9d-b74d-d574abb4a5b5).html

http://www.nu.nl/dvn/4045077/wanneer-belediging-of-discriminatie-strafbaar.html

[3] https://www.ziedaar.nl/article.php?id=288

Advertisements