Tags

, ,

Middenpartijen zelf hebben zorg en angst opgeroepen (Harry Pals te Utrecht, bieven, opinie/Trouw, 26 april)

# Samen tegen nationalisme en patriotisme, samen tegen Wilders. Die uitweg wijst Hans Goslinga in zijn column in Trouw (23 april). Goslinga vergeet dat VVD en PvdA (samen met de ‘welwillende oppositie’) door hun beleidsmaatregelen het gevoel van zorgelijke angst juist hebben opgeroepen en zo mensen in de armen van benepen nationalisme hebben gedreven. (…)

Een schitterende ingezonden brief, waar echter enige nuanceringen bij aangebracht kunnen en moeten worden.

Als onder nationalisme verstaan wordt dat een ‘modern nationaal clubgevoel’ een gezond verschijnsel is, dan is daar niets mis mee. Maar patriottisme is een achterhaald 18e/19e-eeuws begrip dat dus direct verkeerde associaties oproept. De huidige bovennationale ontwikkelingen van en binnen de EU zijn een noodzakelijk gegeven, maar het oude idealisme van direct na de oorlog en de Europese eenwording blijkt vandaag de dag een bijkans onhaalbaar doel geworden te zijn vanwege de groeiende tegenwerking door de diverse lidstaatbevolkingen van de EU zelf en deze is opgeroepen door de achtereenvolgende Europese Commissies zelf.

Zij hebben teveel in beslotenheid bestuurd en krijgen nu de wrange gevolgen daarvan op her bordje gepresenteerd. Dat de genoemde beleidsmaatregelen een gevoel van angst hebben opgeleverd is volkomen logisch gezien de mondialisering of globalisering die gaande is en als een normale evolutionaire ontwikkeling kan worden bestempeld, maar de politici waren blind voor de psychologische effecten naar de bevolking. De achtereenvolgende generaties van politici valt dus erg veel te verwijten.

Vandaar de opkomst van het ‘moderne’ populisme’, dat tegen geschetste achtergrond niets anders betekent dan de resultante van deze ontwikkeling: ‘eigen schuld, dikke bult’. Het populisme is nooit goed omschreven, maar daarom hierbij een nieuwe definitie of begripsbepaling: ‘slagen in de lucht’. De teksten van PVV en de SP, alsmede splinters als Kuzu/Öztürk (DENK), de Groep VNL (Bontjes/Van Klaveren) vertegenwoordigen die ‘slagen in de lucht’, vanwege hun eenzijdige standpunten die in de Kamer worden uitgedragen. Drie van de vier rabiaat rechts en de SP rabiaat links.

Deze politieke eenzijdigheden bestonden tot aan CPN als partij en Kamerfractie niet, maar sinds de opkomst van Wilders (en niet Fortuyn, aangezien zijn entree in de Kamer hem niet ‘gegund’ werd helaas en we dus ook nooit zullen weten wat hij ervan gemaakt zou hebben; het staat voor mij vast dat Fortuyn en Wilders geheel andere en dus onvergelijkbare persoonlijkheden zijn) heeft er een revolutie afgespeeld op het politieke toneel, aangezien toen in navolging van genoemde Fortuyn gesteld kon worden: ‘Zeggen wat je denkt en doen wat je zegt’. Daarmee verdween de broodnodige afweging van tegengestelde feiten en argumenten van tafel. Want iedere fractie heeft te dealen met die vanzelfsprekende en ‘natuurlijke’ tegenstellingen. Met de introductie van het befaamde Fortuyn-motto verdween het tegenovergestelde: ‘Niet zeggen wat je denkt, maar denken over wat je zegt …’[1]Daarmee was het populisme geboren.

Dit populisme hoort alleen in onvolwassen democratieën thuis, want een partijenbestel zoals de onze met ‘volkspartijen’ die de politieke vleugels willen verbinden, onwaardig. Je krijgt immers automatisch bananenrepublieken waarin parlementen met regelmatig fysiek handgeweld zichtbaar zijn. Daarom is de oproep van Jesse Klaver (GL) om een linkse volkspartij te vormen vanuit zijn partij zinloos, want een contradictio in terminis (‘tegenspraak in begrippen’). Maar ook een terugkeer naar aloude volkspartijen passen niet meer in deze tijd van ‘ontzuiling’, doordat er immers feitelijk al sprake is van een ontzuilde maatschappij; dat proces is afgerond en afgesloten. Maar niemand schijnt zich dat te realiseren dat we geen verzuilde samenleving meer zijn. En daarbij komt dat de tegenstellingen in onze huidige gepolariseerde samenleving dus op geen enkele manier meer een oud begrip als volkspartij toelaten.

Want dan heb je structurele tegengestelde vleugels in iedere partij nodig, maar als één vleugel doorlopend stemming op een congres verliest, dan houdt die vleugel op te bestaan. Vandaar mijn stelling op deze site, die bij voortduring wordt herhaald en verdedigd: massapartijen zijn niet meer van deze tijd. We zijn op weg naar een digitaal politiek tijdperk, waarin geen partijen meer bestaan maar alleen verantwoordelijke burgers die voor zichzelf opkomen en standpunten innemen. Geen afdracht van individuele burgerlijke verantwoordelijkheden meer aan volksvertegenwoordigers.

Dit toekomstige digitale politieke tijdperk levert een Digitale Derde Kamer op die de Tweede Kamer gaat controleren, die op zijn beurt de regering blijft controleren. Je krijgt dus aan de lopende band raadgevende referenda (als aanloopfase, aangezien pas na een herzieningsprocedure in de TK een correctief referendum wordt gehouden). Dat wordt de politiek op slag een stuk spannender dan het in tijden is geweest en dan blijkt een groot deel van het electoraat ‘plotseling’ erg politiek gevoelig en geïnteresseerd te zijn. Dan gaat de politiek weet leven!

[1] http://www.taalquestie.nl/visie/questies-van-taal/niet-zeggen-wat-je-denkt-maar-denken-over-wat-je-zegt/

Advertisements