Tags

,

Onbekend maakt onbemind (Kim Putters, Opinie & Dialoog/fd, 30 maart)

Samenleving wordt steeds angstiger door toename van etnisch en religieus geïnspireerd geweld

# De Nederlandse samenleving verhardt enerzijds onder druk van oplopende etnische spanningen en het dreigend religieus geweld, maar anderzijds ook door discriminatie en uitsluiting van groepen migranten(kinderen). Beide moeten met harde hand worden bestreden, maar wat krijgen we eigenlijk nog meer mee over de culturele diversiteit in onze samenleving? In een land waarin al heel lang zoveel mensen met uiteenlopende culturele, religieuze en etnische achtergronden wonen en opgroeien zou je toch mogen verwachten dat er meer is dat ons bindt dan de angst voor elkaar.

Dat alle West-Europese samenlevingen verharden is of wordt uit alle peilingen duidelijk en de hier genoemde argumenten ter verklaring van dit verschijnsel zijn ook zonder meer herkenbaar. De vraag ‘wat we eigenlijk nog meer meekrijgen over de culturele diversiteit in onze samenleving’ is echter feitelijk een retorische vraag omdat het probleem is dat deze vraag nooit adequaat is beantwoord door de politiek. Steeds hebben ‘links’ met een softe aanpak en ’rechts’ met een strenge en zakelijke aanpak tegenover elkaar gestaan. Rechts heeft zelfs nooit een multiculturele samenleving erkend, laat staan geaccepteerd. Dat betekent ook het faillissement van dit politieke bestel aangezien de links en rechts zo hardnekkig tegenover elkaar bleven staan in een oplossingsformule die vanzelfsprekend bovenpartijdig moest zijn om het algemeen belang te kunnen dienen, maar aan dit laatste niet toekwam omdat het ooit beroemde ‘algemeen belang’ al decennia geleden is gesneuveld in stikt provinciaals eigenbelang. Met deze ontwikkeling is ook volkomen duidelijk dat dit politieke bestel geen juiste antwoorden meer kan ontwikkelen op de veelheid aan problemen die ons sinds het laatste decennium teisteren: financiële en economische crisis, de klimaatcrisis, de migratiestromen van dit moment door de ongelijke verdeling van arbeid & kapitaal wereldwijd, waardoor de er religieuze spanningen zijn ontstaan. Want waar het Westen zijn rijkdom krampachtig via wereldinstituties als het IMF en Wereldbank tracht te consolideren, daar komen met name islamitische fundamentalistische groeperingen tegen in opstand.

In dit verband wordt lezing van Enrico Kretschmar’s artikel onder de titel Diffuse angstgevoelens drijven Duitsers naar extreem-rechts van gisteren in de Volkskrant, ook erg interessant.

Naar alle economische maatstaven gaat het verdomd goed met Duitsland

http://www.volkskrant.nl/opinie/diffuse-angstgevoelens-drijven-duitsers-naar-extreem-rechts~a4271368/

# Zijn [Volkskrantcolumnist René Cuperus] stelling is: De extreem-rechtse partijen hebben een spectaculair succes in de verkiezingen geboekt en zijn nu op weg om het gehele politiek-maatschappelijke systeem in Duitsland te destabiliseren. Zelfs een vergelijking met de instorting van de Weimar Republiek gaat hij niet uit de weg.

# Eenzelfde beeld, wellicht wat meer genuanceerd, wordt ook geschetst in de meest recente editie van Der Spiegel. Daar is de vraag, hoe de ontevreden delen van de bevolking weer in het politieke midden geïntegreerd kunnen worden.

# Volgens mij begint elk antwoord op de vraag, wat er nou aan de hand is in Duitsland, met een nadere analyse van de groep mensen, die op de AfD hebben gestemd. Wie zijn dat nou en wat drijft hen? Ten eerste heb je overduidelijk een klein deel van de bevolking met inderdaad extreemrechts gedachtegoed. Maar dat is niet nieuw, diezelfde debielen hadden we ook al 25 jaar geleden, alleen toen waren dat nog aanhangers van NSU, NPD & Co. Ten tweede heb je een veel grotere groep notoir ontevredenen, die bang zijn voor de toekomst, die terugverlangen naar een ‘heile Welt’ en iedere globale ontwikkeling als existentiële bedreiging zien. [zo ook de VS, zoals in een eerdere blog hier gemeld, jw]

Wij Duitsers zijn veel meer gericht op Duitsland en veel minder op de buitenwereld

# De eerstgenoemde groep is een bedreiging voor de democratie en moet daarom met alle middelen, die de democratie en het juridisch systeem bieden, bevochten worden. Dat was altijd al zo en is nu niet anders. Binnenkort zullen we horen of het Constitutioneel Hof in Karlsruhe de NPD gaat verbieden, hetgeen een stap in de goede richting zal zijn.

Niet met alle middelen bevochten worden, maar vooral door gesprek en met morele argumenten! Maar in onze eigen praktijk blijkt ook Wilders hardnekkig in zijn eigen nationalistische dogma’s hangen, zodat ook hier kan worden geconstateerd dat de democratie een leeg huis is geworden.

# Met de tweede, veel grotere groep mensen ligt dat wat ingewikkelder. De vraag waar zij vandaan komen heeft namelijk te maken met het wereldbeeld van de gemiddelde Duitser. Wij Duitsers zijn met z’n allen veel meer gericht op Duitsland en veel minder op de buitenwereld. Daarbij komt dat veel Duitsers moeite hebben met verandering. Verandering als risico zien en minder als kans. En juist omdat het relativerende (wereld-open) perspectief ontbreekt, wordt een verandering al snel gezien als existentiële bedreiging. De menselijke maat ontbreekt dus in veel gevallen volledig.

Met deze omschrijving komt de auteur heel dicht in de buurt van het islamitische extremisme, hoewel er een wereld van verschil tussen beide religieuze culturen bestaat. Maar alle bestaande spanningen komen in deze polariteit tot uiting omdat er altijd een uitlaatklep ontstaat. En dat is in 2016 de migratiestroom als vervolg op het ontstaan van de Islamitische Staat. de overeenkomst van beide verschijnselen is dat migratie nu een wereldwijd verschijnsel is geworden omdat de armen naar de rijke plekken op de aarde trekken en het universele fundamentalisme het vuur aanwakkert.

# Ik ben zelf opgegroeid in Oost-Duitsland en heb al op school het extreem-rechtse gedachtengoed van dichtbij gezien. Maar nog steeds zie ik bij ieder verblijf in Duitsland een breed gedragen ontevredenheid bij gewone mensen.

Dit wordt vooral verklaard aan de groter wordende kloof tussen de rijken en de armen:

# Hoe kan zo’n ontevredenheid nou ontstaan? En dat in een tijd dat de Duitse industrie in het eerste kwartaal van 2016 groeit als kool, de economie ongekende groeicijfers vertoont, de werkloosheid op het laagste niveau in jaren zit en het consumentenvertrouwen en de consumentenbestedingen een steeds hoger niveau bereiken. Naar alle economische maatstaven gaat het verdomd goed met Duitsland.

# Een deel van het antwoord zit in de groeiende kloof tussen arm en rijk, die sinds de hervormingen in 2005 alleen maar toeneemt. De positieve economische ontwikkelingen komen vooral ten goede aan het rijke deel van de bevolking, het midden heeft hier steeds minder baat bij, laat staan het onderste deel van de bevolking. Maar nog steeds geldt dat het overgrote deel van de bevolking niets te klagen, maar wel veel te vrezen heeft voor wat betreft de toekomst. Je zou immers zomaar werkloos kunnen raken en in de bijstand terecht kunnen komen. Je kinderen zouden door vluchtelingen betast kunnen worden en een meteoriet zou je hele stad kunnen vernietigen. Het relativerend perspectief ontbreekt en wat overblijft zijn diffuse angstgevoelens.

Een evaluatie na de economische crisis van de EU ontbreekt dus in iedere lidstaat en dat gaat de EU als geheel opbreken. Over tien jaar bestaat de huidige representatieve democratie niet meer want een volledig uitgeleefd huis geworden.

Advertisements