Tags

Iedereen wil dat Cameron wint (Frans Boogaard, Nieuws/Het Parool, 19 februari)

EU-top: Akkoord niet tegen elke prijs

De Europese leiders maken overuren in de onderhandelingen met Groot-Brittannië die een Brexit moet voorkomen. ‘Eerst krijgt iedereen zijn drama, en dan een akkoord.’

# Iedereen gunt de Britten hun uitzonderingspositie en Cameron later dit jaar een geslaagd referendum, ‘maar niet tegen elke prijs’, waarschuwde de Poolse premier Beata Szydlo.

Het klopt dat eigenlijk iedereen, en zeker de overgrote meerderheid van de bevolking van iedere lidstaat, het met de Britse eisen van hervormingen het eens is, maar de Britten hebben de schijn tegen omdat zij alleen maar hun – kortzichtige – eigenbelang in hun vizier hebben gemaakt. En dat al sinds de toetreding tot de Unie, die toen nog EEG heette. Het Verenigd Koninkrijk is een kortzichtig provinciaals land geworden, dat niets meer heeft dat doet herinneren aan het oude mondiale grootmacht met zijn dominions. Dat is de tragiek van Brittannië van de afgelopen decennia (sinds Margaret Thatcher).

# De Europese leiders hadden het gisterenavond zo zwaar omdat ze zelf op nog maar liefst drie punten de technische onderhandelingen moesten voeren. Ondanks veel voorwerk waren hun sherpa’s daar niet uitgekomen.

# Volgens de Litouwse president Dalia Grybauskaite komt het uiteindelijk allemaal goed: “Eerst krijgt iedereen zijn drama, en dan een akkoord.” Ook premier Rutte ging daar vannacht van uit: “Geen akkoord zou slecht zijn voor Europa, maar ook voor Groot-Brittannië, dat zou eindigen als een middelgrote economie ergens in het midden van de Atlantische Oceaan.”

# Het zwakke Europese immigratiebeleid heeft tot frustratie van de EU-leiders tot nieuwe nationale maatregelen geleid. Oostenrijk laat vanaf vandaag per dag maar tachtig asielzoekers toe. Ook mogen per dag maximaal 3200 vluchtelingen doorreizen. Hoewel de meeste Europese leiders ‘begrip’ hebben voor de opstelling van Oostenrijk, dat onevenredig veel asielzoekers voor zijn kiezen krijgt, kan Brussel de plafonds niet over zijn kant laten gaan: ze sporen niet met het asielrecht.’

Dit laatste is een dubieuze redenering: je kunt alleen maar vaststellen dat maatregelen niet met het asielrecht sporen, als er nog niets aan dat recht is gedaan en als de grenzen hermetisch gesloten blijven, zoals in Australië het geval is. Maar de EU heeft meer dan genoeg gedaan om asielzoekers op te vangen in een omvang van asielstromen die iedere capaciteit te boven ging. En dus is het tijd voor een veel realistischer plan van aanpak, waartoe het plan-Samsom gerekend mag worden.

 

Advertisements