Gevolgen van de zorgvervormingen tijdens het Vragenuur in de Tweede Kamer van gisteren,  100216

http://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/plenaire_verslagen/detail?vj=2015-2016&nr=53&version=2

Het woord is aan mevrouw Leijten.

Mevrouw Leijten (SP):

Voorzitter. Wij spreken hier in de Kamer vaak over de gevolgen van de zorghervormingen of de zorgvernielingen van dit kabinet. Wij vragen dan onder andere naar de gevolgen van de eigen bijdrage. Terwijl het kabinet daar geen uitspraken over wil of kan doen, heeft Binnenlands Bestuur samen met Ieder(in) onderzoek gedaan bij gemeenten. Zij komen tot de conclusie dat een op de vier mensen afziet van zorg omdat zij de eigen bijdrage niet kunnen betalen. Daarnaast zijn mensen slecht geïnformeerd over de hoogte van de eigen bijdrage en hebben gemeenten nauwelijks inzicht in hoe mensen hiermee omgaan. Ik wil daarover graag een debat aanvragen met de staatssecretaris van VWS. Overigens doe ik dit verzoek mede namens mevrouw Voortman van GroenLinks.

De vraag is of deze formulering van ‘zorgvernielingen van dit kabinet’ enige zin heeft, aangezien iedereen weet dat de bezuinigingen op alle overheidsuitgaven noodzakelijk waren om de volkshuishouding weer op orde te krijgen en dus ook zware bezuinigingen op allerlei andere posten van de rijksbegroting hebben plaatsgevonden. De SP had er dus in dit en alle overige debatten op dit terrein ook moeten aangeven waar deze fractie andere budgettaire prioriteiten had aangedragen. Als dit niet gebeurt blijf je een roepende in de woestijn. Maar het probleem is steeds in dit meerderheidsstelsel dat je als minderheid steeds wordt weggestemd. Begrijpelijk, maar de SP trekt er geen lessen uit. De fractie, en deze woordvoerder is de enige niet uit die fractie, blijft maar roeptoeteren en daarom staat de Kamercommissie Volksgezondheid ook bekend als de commissie van ‘kijvende wijven’, of gelijke strekking. Dat komt echter het gezag van de Kamer niet ten goede en eerder het tegendeel: de SP versterkt het antigevoel over de Tweede Kamer. Vandaar dat de groei van de SP zich niet voortzet en de SP niet in staat is geweest om de PvdA geheel op te vreten. Eigen schuld dikke bult; de PvdA steekt wat intellectualisme of gewoon gezond verstand, redeneerkunde of debatretoriek betreft sterk boven de SP uit. De PvdA houdt het langer vol dan menig SP’er hoopte.

In dit kader mag een dappere hervorming van het zorgstelsel door dit kabinet ook niet worden afgedaan als zorgvernieling. De SP toont hiermee aan dat ze niet regeerwaardig is aangezien dit gekef niets met verantwoordelijkheidsgevoel te maken heeft. Er is binnen de SP geen balans aanwezig tussen redelijke rationaliteit en anderzijds onredelijke emotionaliteit. Het idealisme van de oude activistische SP is op deze manier een doodlopende weg.

Voor de volledigheid ook de overige opmerkingen in het vragenuur op dit thema van gisteren:

Mevrouw Keijzer (CDA):

Het CDA heeft tegen de nieuwe Wet maatschappelijk ondersteuning gestemd, onder andere vanwege de effecten van de eigen bijdrage op middeninkomens. Nu wordt duidelijk dat wij gelijk hadden. De CDA-fractie steunt het verzoek om hier nog eens goed over door te praten.

Mevrouw Thieme (PvdD):

De resultaten van het onderzoek zijn verontrustend. Daarom willen wij ook een debat hierover.

De heer Krol (50PLUS):

Het is triest dat we erover moeten praten, maar ik steun het verzoek zeker.

De heer Otwin van Dijk (PvdA):

Het is natuurlijk volstrekt ongewenst dat mensen afzien van zorg als ze hun eigen bijdrage niet kunnen betalen. Gemeenten hebben extra ruimte gekregen om maatwerk te bieden. Als dat niet gebeurt, is dat niet goed. Ik wil graag een brief van de staatssecretaris waarin staat hoe het precies zit. Die brief zou ik graag willen betrekken bij een debat over de eigen bijdrage dat al door mevrouw Agema is aangevraagd. Dat is al een meerderheidsdebat. Wat mij betreft zouden we die brief bij het debat van mevrouw Agema kunnen betrekken.

Deze eigen ruimte heeft dus niet gewerkt en gezien alle overige opmerkingen die hierbij zijn weergegeven dient de noodzaak om een evaluatie over alle bezuinigingen sinds de financiële en economische crises van de afgelopen decennium dringend noodzakelijk is. Maar dat zal in de praktijk pas na de verkiezingen van volgend jaar aan de orde (kunnen) zijn. En dat is vanwege de groei van het populisme zelfs niet waarschijnlijk, want dan ontstaan er Griekse toestanden in ons land. Kortom, van Kamerleden wordt een voldoende mate van volwassenheid gevraagd, die nu afwezig is getuige de vormen van emotionele heftigheid tijdens plenaire (en commissievergaderingen) debatten in deze Kamer.

Mevrouw Bergkamp (D66):

Kort en krachtig: ik sluit mij aan bij de woorden van de PvdA.

De heer Dijkgraaf (SGP):

Ik sluit mij aan bij de woorden van D66.

De heer Potters (VVD):

Ik sluit mij aan bij de woorden van de heer Van Dijk. Volgens mij is dat de beste oplossing.

Mevrouw Agema (PVV):

Ik sluit mij daar niet bij aan. Wij hebben er twee keer over gesproken in de procedurevergadering. Er komt een wetswijziging aan die betrekking heeft op de eigen betalingen en op het CAK, en dan vooral de werkwijze van het CAK. Toen werd mij gevraagd, dat debat erbij te voegen. Dat wilde ik ook graag, maar ik vroeg een update over de 7.000 mensen die nog hun rekening over heel 2015 zouden krijgen. Toen kregen wij een brief van de staatssecretaris, maar daar stond die informatie helemaal niet in. Dus dat debat staat nog steeds op de rol, maar het zou bij die wetswijziging worden betrokken. Nu wordt mevrouw Leijten de hoek in gedrukt in die zin dat het nu weer bij een debat moet worden betrokken dat al weer bij een ander debat moest worden betrokken.

De voorzitter:

U bent het er dus niet mee eens.

Mevrouw Agema (PVV):

Ik wil mevrouw Leijten steunen in haar verzoek, maar wat ik wel raar vind, is dat dit verzoek vanmorgen al op de regeling stond, zonder bron. Wij hebben de hele tijd gezocht: wat is dit voor iets? Net, om één over twee, komt de bron. Ik vind dat niet chic, voorzitter.

De voorzitter:

Bij mondelinge en schriftelijke vragen is het inderdaad een voorwaarde om de bron te vermelden, maar bij de regeling wordt soms alleen het onderwerp genoemd.

Mevrouw Leijten, u hebt geen meerderheid voor het houden van een debat, maar er is wel een meerderheid om het onderwerp te betrekken bij het debat dat mevrouw Agema heeft aangevraagd en dat ook op de lijst staat om te worden gepland.

Mevrouw Leijten (SP):

Als het daarbij betrokken kan worden en als het dan eerder aan de orde komt, vind ik dat prima. Geen enkel probleem. Ik wil hier snel over spreken en ik zie dat eigenlijk de hele oppositie hier snel over wil spreken. Het lijkt mij dat de brief snel kan komen. Ik wil daarin graag de vraag beantwoord zien waarom het ministerie deze gegevens niet boven tafel krijgt, maar een journalistiek medium wel. Dat vind ik ook een relevante vraag om te beantwoorden. Niet alleen de SP, maar alle partijen hier die vragen naar de gevolgen, worden met een kluitje in het riet gestuurd. Vervolgens krijgt een journalist dit goed boven tafel. Ik wil dit snel bespreken. Als het sneller kan via het debat van mevrouw Agema, vind ik dat prima; geen enkel probleem. Als er daarvóór nog een brief komt, is dat ook goed. Maar wij moeten dit niet nog langer op zijn beloop laten.

De voorzitter:

Ik heb goed naar u geluisterd, mevrouw Leijten. Ik zal het stenogram van dit deel van de vergadering doorgeleiden naar het kabinet.

 

Advertisements