Tags

,

De waarschuwende woorden van Juncker snijden hout (commentaar, In het nieuws/NRCHandelsblad, 11 januari)

# Nagenoeg Kamerbreed was de afwijzing van de “dreigende taal” van de voorzitter van de Europese Commissie in een vraaggesprek met deze krant. De voorstanders van het associatieverdrag met Oekraïne vrezen dat de waarschuwende woorden contraproductief zullen uitpakken. De tegenstanders van het verdrag vragen zich af waar Juncker zich mee bemoeit. Waarom mag de voorzitter van de Europese Commissie zich niet uitspreken over het verdrag tussen de Unie en Oekraïne? Het is bij uitstek een Europese kwestie waarbij de Commissie een belangrijke partij [sic!] is.

Natuurlijk werkt deze dreigende waarschuwing aan het electoraat contraproductief, omdat de burger helemaal niet meer gediend is van dit soort ‘wijsheden’ vanuit Brussel, en vanuit iedere hoofdstad op. Politiek-psychologisch heeft Juncker een blunder van formaat gemaakt omdat hij met zijn langdurige politieke carrière als geen ander had moeten weten wat zo’n uitspraak uitlokt onder het opstandige electoraat. De burger die nog nooit iets heeft mogen zeggen over de EU laat zich de mond niet meer snoeren en zal zeker komen opdraven. Mogelijk met hetzelfde argument dat ikzelf hanteer, namelijk vanuit de paradox dat ik niet meer geneigd ben op te komen draven voor gewone nationale verkiezingen – of het nu gaat om de TK, provincie of GR – maar alleen nog maar voor referenda omdat ik die eerder als heilzaam zie voor de gemoedsgesteldheid van de individuele burger dan dit politieke bestel, dat totaal en helemaal verziekt is door eigen wangedrag.

Referenda zijn het instrument van de toekomst en daarom neem ik alvast een voorschot op die toekomst. En in tegenstelling tot de oorspronkelijke doelstelling van GeenPeil stem ik vóór het associatieverdrag, dat louter en alleen een handelsverdrag sec is. En in mijn vorige blog over dit thema heb ik al aangegeven dat er veel verschillende soorten associatieverdragen bestaan. De beweringen van GeenPeil over dit Oekraïense waren dus onjuist.

Iets anders kan er ook nooit meer uitkomen, omdat de EU toch al op sterven na dood is. De vluchtelingenopvang zou best eens de doodsteek kunnen zijn. Het wordt dus de lakmoesproef voor de Commissie, die mogelijk nu toch al aan het verzuipen is vanwege alle nieuwe hindernissen die het op zijn pad gevonden heeft. Maar zover is Juncker (nog) niet, blind als hij is geworden in zijn nieuwe functie. En dat is niet onlogisch omdat de hele Commissie zich gefixeerd heeft op alle onverwachte en onvoorziene knelpunten die er nu spelen. Maar daarom is het eindeloos dom dat hij zich laat verleiden tot deze waarschuwing, mogelijk mede ingegeven door zijn automatisme dat hij Luxemburger is met een kleine en rustige – gebeurt daar ooit wat? – bevolking en niet een inwoner van het onrustige Nederland met een groeiend PVV. Hier worden zijn woorden en ‘wijsheden’ niet geaccepteerd of gepruimd.

Daarom is met name zit commentaar van deze krant even dom als Juncker zelf is vanwege de vraag: ‘Waarom mag de voorzitter van de Europese Commissie zich niet uitspreken over het verdrag tussen de Unie en Oekraïne? Het is bij uitstek een Europese kwestie waarbij de Commissie een belangrijke partij is.’ Dit getuigt van een onverbloemde regentenmentaliteit die het voldoende ingevoerde politiek bewustzijn van het Nederlandse electoraat geheel over het hoofd ziet, en geen wonder want politiek en pers zijn toch twee handen op één buik, met als mogelijk verzachtende factor dat juist deze krant Juncker niet mag desavoueren vanwege het interview dat in deze krant heeft afgegeven en is verschenen. Maar dan nog hoort NRC zich kritisch-journalistiek op te stellen, en daarin schiet deze krant steeds meer tekort. Het is een burgerlijk conservatief blad geworden.

# Over Junckers inhoudelijke argument: als de gevolgen een Nederlands nee in hun uiterste consequentie worden doorgetrokken is een continentale crisis inderdaad niet ondenkbeeldig. Het zou immers betekenen dat de Europese Unie Oekraïne loslaat, wat Ruisland graag ziet gebeuren.

Dat referendum zal dus nooit een continentale crisis veroorzaken omdat er zo’n veelheid aan knelpunten speelt, dat de Commissie z’n handen meer dan vol heeft aan alle Oost-Europese lidstaten, die allemaal hun eigen koers zijn gaan varen, met de neuzen in één richting te houden. Dat had de Commissie nooit zo ingeschat en dat is allemaal te wijten aan de snelle toelating in het verleden van al die landen. Nu zit men met de gebakken peren. Juncker moet dus verder zijn mond dichthouden en zorgen voor oplossingen van al die knelpunten. Dat is al bijna een mission impossible. Laat dat referendum voor wat het is, want ons land heeft dankzij de juiste formule van GeenPeil nu ruimte gecreëerd om aan de lopende band referenda te houden en juist dat zal de democratie redden. Niet langs alle schijngevechten in Brussel of op het Binnenhof. Die werelden zijn autistisch geworden. Dat bleek dus uit de woorden van Juncker.

 

Advertisements