Tags

,

Burgemeesters willen blijven samenwerken met salafisten (Romana Abels, vandaag/Trouw, 5 januari)

Poleidooi tegen een verbod dat de Tweede Kamer wenst

‘Opvattingen zijn geen zaak voor een burgemeester. Ik kijk naar daden.’

# Burgemeesters van gemeenten waar salafistische moslims samenkomen, zeggen dat ze de samenwerking met salafistische moskeeën niet zullen stoppen.

# Gisteren haalde de Haagse burgemeester Jozias van Aartsen in NRC Handelsblad hard uit naar de Tweede Kamer, waar een meerderheid onlangs [laatste week voor reces, jw] opriep salafistische organisaties voortaan te verbieden. Van Aartsen acht dat verbod in tegenspraak met de vrijheid van godsdienst. Het zou, zegt Van Aartsen, kunnen leiden tot “beeldvorming dat deze mensen apart gezet worden, dat ze worden uitgesloten van onze samenleving.”

Dit laatste niet alleen, maar Van Aartsen bekritiseerde ook de Tweede Kamer, althans de fracties die de regering vroegen naar een onderzoek om salafisme te verbieden, dat zij de grondwet niet kennen: vrijheid van meningsuiting leidt onmogelijk tot verboden van godsdienstige gemeenschappen of organisatorische verbanden zoals moskeeën, maar alleen het oproepen tot geweld dat strafbaar is. Daarom hoort een burgemeester alleen te kijken naar daden, die strafbaar zijn en die kunnen dan worden vervolgd. Daarom is het aankaarten van een organisatieverbod een ondoenlijke en onhaalbare kaart. De burgemeesters hebben met dit besluit dat tegen de Kamer ingaat, staatsrechtelijk het juiste standpunt ingenomen. En het is een schande dat er een Kamermeerderheid bestaat dat zoiets ondeugdelijks zou kunnen aankaarten. De Kamerleden beheersen hun ‘basismateriaal’, de grondwet, niet. Dat is ernstig want de bijl aan de wortel van de democratie. Iedereen – Kamerleden – kan dan immers maar wat gaan roepen, wat al veel te veel gebeurt. Zij horen niet in het parlement thuis vanwege staatsrechtelijke onbekwaamheid. En dat geldt natuurlijk allereerst voor de grootste groep populisten in de Kamer, PVV. Bestaan ‘politieke scholing en vorming’ nog wel in dit politieke bestel, en dat terwijl ze gesubsidieerd worden? Over ‘nepparlement’ gesproken; als alleen opiniepeilingen de maat der dingen wordt, zijn we ineen bananenrepubliek, zoals Italië tot voor kort, aanbeland. Dan is het tijd om te emigreren.