Tags

Wat wil Europa? Minder, minder (column Menno Tamminga, Katern Economie/NRC Handelsblad, 5 januari)

“De enige grote partij die in Tweede Kamer het belang van beleggers aanstipte was SP”

# Wie wel kunstmatig zijn winstcijfers opkrikt door specifieke uitgaven te schrappen (marketing, onderzoek en ontwikkeling) schiet zichzelf in zijn voet. Het gaat misschien even goed en dan neemt de markt wraak.

# Wat echt helpt om zaken te veranderen zijn versoberde en versimpelde beloningen voor bedrijfstop en kader.

En de beleggers? Financiers met een kortetermijnhandelsgeest zullen er altijd zijn en zij móéten er ook zijn. Zij zorgen ervoor dat er handel is: vraag én aanbod. Hetzelfde geldt voor partijen die speculeren op koersdalingen.

Kortermijnhandelaren gelden als grote egoïsten en zakkenvullers, maar hier vertelt de econoom ons dat deze lieden altijd hebben bestaan en ook altijd zullen blijven bestaan. Dat valt dus door geen idealist te verhelpen…het zit dus in de aard van dat beestje.

# En overigens: politici die hameren op andermans langetermijnbeleid (dat van bedrijven en beleggers) klinken me altijd wat te Frans in de oren. Frankrijk is politiek-economisch kampioen langetermijn- en industriepolitiek, maar de economisch toestand is daar allerbelabberdst.

# De richtlijn en de wetgeving redeneren te veel vanuit de optiek van topmanagers die geen gedoe willen. Maar beleggers hebben het volste recht op adequate financiële informatie. Vreemde ogen dwingen. Vier keer per jaar cijfers lijkt me een minimum.

Een aardige belangentegenstelling tussen het topmanagement en beleggers. Valt daar ooit uit te komen?

# Beleggers zijn al lang niet meer de karikaturale sigaren rokende dikbuiken in driedelig kostuums, al sluit ik niet uit dat zij nog bestaan. Vermogensbeheerders die voor miljoenen werknemers en burgers pensioenverzekeringen beleggen zijn dé grote beleggers. Zij werken voor u.

Natuurlijk bestaan die dikbuikige sigaarrokers nog. Dat zijn nog steeds dezelfde kapitalisten van de 19e eeuw, die hun vermogen op een gemakkelijke manier hebben verworven en opgebouwd. Dat zijn de 1000 rijkste families, ofwel de financiële familiedynastieën met onder meer namen als de Rothschildts en Rockefellers, met hun RR voor de deur, die hun eigen vermogensbeheerders hebben om hun privévermogen tot in het oneindige uit te bouwen. Maar dat de pensioenbeheerders bijna evenveel invloed en politieke macht aan het opbouwen zijn, is evident.

Er is dus een verwarrende spagaat ontstaan, dat wel!

# De enige grote partij die bij de mondelinge behandeling van het wetsontwerp in de Tweede Kamer het beleggersbelang aanstipte, was SP-Kamerlid Arnold Merkies.

Alleen aanstipte, of er ook nog een uitleg bij gaf? Het moet dus in de Handelingen na te trekken zijn.

# Degene die het wetsontwerp verdedigde, minister Jeroen Dijsselbloem (Financiën, PvdA), maakte twee opmerkingen die de nieuwe regels bij voorbaat ondermijnen. Op vrijwillige basis mogen bedrijven gewoon doorgaan met wat ze nu doen. Én: tussentijdse koersgevoelige informatie moeten bedrijven melden, want daar heeft de belegger dan weer wél recht op. Vandaar: de spanning stijgt.

Hieraan kan dus nog geen conclusie verbonden worden zonder de opmerkingen van Merkies eerst te kennen en dus na te zoeken.

 

Advertisements