Merkels privéleven speelt een rol (Pieter Hotse Smit, De andere kant, katern Vonk/de Volkskrant, 19 december)

Dat politici zich net als iedereen in zekere mate laten leiden door persoonlijke drijfveren

De ene kant | Leon de Winter krijgt kritiek omdat hij schrijft dat Angela Merkels kinderloosheid haar aanzet tot een warme ontvangst van vluchtelingen

André Krouwel, politicoloog aan de VU en onderzoeker naar psychologische drijfveren in de politiek:

# Dat zie je bij kiezers – mensen die bang zijn of vinden dat ze recht hebben op meer dan ze toekomt stemmen PVV, SP of 50Plus -, maar ook bij politici. Het zijn net mensen; ze worden gedreven door emoties. Er bestaat zelfs onderzoek op hormonaal [sic!] niveau dat aantoont dat ook biologische factoren effect hebben op politiek handelen. ‘Het is de vrijheid van de columnist om een verband te suggereren, maar dat wil nog niet zeggen dat haar kinderloosheid voor Merkel inderdaad een drijfveer is om vluchtelingen toe te laten.’

Hiermee, met deze redenering mist Krouwel een cruciale factor, die hem als politicoloog kwalijk moet worden genomen, te weten dat politici in niets van gewone burgers verschillen, maar dat politici niet voor niets lid van een politieke partij zijn geworden om in partijverband mee te werken aan een politiek samenhangende visie over hoe de maatschappij ingericht moet zijn. En juist deze ‘oefening in het aanleren van politieke betogen en het opschrijven van een politieke visie’ mist de gewone burger. Kort en bondig samengevat: de burger spreekt in de regel zijn persoonlijke mening uit, al dan niet alleen in privéomgeving dan wel in het publieke domein – in raadsvergaderingen bijvoorbeeld in de gemeenteraad -, maar een politicus wordt geacht zijn persoonlijke mening thuis te laten of deze zodanig via een persoonlijke inkleuring binnen een politiek standpunt in te pakken, zodat hij grosso modo namens de hele – dan wel een belangrijk deel van de – bevolking spreekt, want volksvertegenwoordiger. Het gaat dus om het contrast tussen de private burger met een eigen meningsvorming enerzijds en de politicus die namens zijn partij een opvatting ten beste geeft, maar daarbij een breder standpunt formuleert dan wat de burger meestentijds zal doen. Van een politicus wordt een visie verwacht, aan de burger wordt het recht toegekend om een eigen mening uit te spreken. Dat is een cruciaal verschil.

Zelf was ik als niet lezer van de Telegraaf niet op de hoogte van de column van Leon de Winter, maar hem ken ik als een rabiaat rechtse schrijver en daarom heb ik geen behoefte om hem te lezen omdat ik het toch nooit met hem eens ben. Maar wat De Winter dus mist in dit vluchtelingendebat is het thema van het stilaan verdwijnen van de ethische factor in de politiek en juist Angela Merkel is de enige die daar nog voor opkomt en in de Nederlandse politiek is – op SGP na – de hele ethiek volledig verdwenen en zeker als dat aan het christendom wordt gekoppeld. Dat Merkel de moed heeft getoond om haar christelijke overtuiging op deze actuele wijze over het voetlicht te brengen, dat verdient diep respect, hoewel ik niet kan beoordelen of dat in Duitsland makkelijker is dan elders in Europa. Maar De Winter heeft voor mij wederom bewezen wat voor eenzijdige man hij is, ook al schrijft hij als columnist, die zich meer vrijheid van schrijven mag toe-eigenen, maar dan alsjeblieft met volwaardige argumenten en niet met deze flauwekul over Merkel. De Bondskanselier is een voorbeeld voor heel Europa en iedereen die tegen haar ageert op het vlak van vreemdelingenrecht in deze vluchtelingencrisis, dient eerst zelf met betere plannen te komen in plaats maar Brussel alles te verwijten.

En tweede punt is dat Krouwel wel gelijk heeft als hij stelt dat er nog geen bewijs ligt dat ‘kinderloosheid voor Merkel inderdaad een drijfveer is om vluchtelingen toe te laten’. Maar het gaat hier niet om een persoonlijk of emotioneel besluit, maar om een politiek besluit, waarvan Merkel weet dat de EU daaraan helemaal niet toekomt vanwege de interne chaos binnen diezelfde EU. Daarom heeft Merkel een voorbeeld willen stellen en dat is haar voortreffelijk gelukt. Dat betekent dat zij nu helemaal bewezen heeft als enige politicus in de EU over een ethisch en gedegen visie te beschikken waar iedereen van kan leren. De EU als waardengemeenschap…, bij wie kan je daarmee nog aankloppen. Precies: Angela Merkel. Een blunder dus van De Winter, die toch ook een duidelijk ethische achtergrond bezit. Of is hij atheïst geworden? Hoewel Margriet Brandsma De Winter wel citeert met zijn uitspraak ‘ontvang De Vreemdeling (…)’. Zie deel 2.

Advertisements