Tags

Bewust lijden

Als je opgroeiende kinderen hebt, geef ze dan naar vermogen hulp, leiding en bescherming, maar wat nog belangrijker is, geef ze de ruimte – de ruimte om zichzelf te zijn. ze komen door jou in deze wereld, maar ze zijn niet ‘van jou’. Het geloof ‘ik weet way het beste voor je is’ kan waar zijn als ze nog erg jong zijn, maar hoe ouder ze worden, hoe meer het aan waarheid inboet. Hoe meer verwachtingen je hebt over hoe hun leven zich moet ontplooien, hoe meer je in je hoofd zit in plaats van voor hen tegenwoordig te zijn. Uiteindelijk maken ze fouten en ervaren ze lijden in een of andere vorm, net zoals alle mensen. Misschien zijn het wel alleen fouten in jouw ogen. Wat voor jou een vergissing is, is misschien precies wat ze moeten doen of ervaren. Geef ze zoveel hulp en leiding als je kunt, maar bedenk dat je ze soms ook fouten moet laten maken, vooral wanneer ze bijna volwassen zijn. Soms moet je ze ook de gelegenheid geven om te lijden. Het lijden kan ze overvallen en het kan komen als het gevolg van hun eigen fouten. Zou het niet prachtig zijn als je ze het lijden kon besparen? Nee, dat is niet prachtig. Ze zouden zich niet ontwikkelen tot echte mensen en oppervlakkig blijven, geïdentificeerd met de uiterlijke vorm van de dingen. Het lijden dwingt je dieper te gaan. De paradox is dat lijden veroorzaakt wordt door identificatie met vorm en tegelijk de identificatie met vorm uitholt. Een groot deel ervan wordt veroorzaakt door het ego, hoewel lijden het ego uiteindelijk vernietigt – maar dat gebeurt pas als je bewust lijdt.

De mensheid is voorbestemd om een einde aan het lijden te maken, maar dat gebeurt op een andere manier dan het ego denkt. Een van de vele onjuiste veronderstellingen van het ego, een van zijn vele waanvoorstellingen, is ‘Het is niet goed dat ik moet lijden’. Soms wordt die gedachte overgedragen op iemand die je na staat: ‘Mijn kind mag niet lijden.’ Die gedachte zelf ligt aan de basis van het lijden. Lijden heeft een edel doel: de evolutie van het bewustzijn en het opbranden van het ego. De man aan het kruis is een archetypisch beeld. Hij is elke man en elke vrouw. Zolang je je verzet tegen het lijden, is het een langzaam proces omdat het verzet meer ego voortbrengt dat verbrand moet worden. Maar als je het lijden aanvaardt, gaat het proces sneller door het feit dat je bewust lijdt. Je kunt het lijden voor jezelf aanvaarden of het voor iemand anders aanvaarden, zoals je kind of je vader of moeder. In het midden van het bewuste lijden vindt de verandering al plaats. Het vuur van het lijden verandert in het licht van het bewustzijn.

Het ego zegt: ‘Het is verkeerd dat ik moet lijden’, en door die gedachte moet je veel meer lijden. Het is een verdraaiing van de waarheid die altijd paradoxaal is. De waarheid is dat je ‘ja’ moet zeggen tegen het lijden voordat je er boven kunt staan.

[Eckhart Tolle, Een nieuwe aarde, p.86-87]

 

Advertisements