Tags

, ,

Hoera, Turkije lid van de EU (Column Marcel Canoy, Opinie & Dialoog/fd, 26 oktober)

# Het zou heel onverstandig zijn om de fundamentele Kopenhagencriteria om politiek opportunistische redenen te laten verwateren en Turkije te laten toetreden terwijl het daar evident nog lang niet klaar voor is. Maar het zou nog onverstandiger zijn de deur in het gezicht van de Turken dicht te smijten.

Marcel Canoy houdt terecht de diplomatieke deur open door geen van de uitersten te verdedigen: geen aansluiting van Turkije bij de EU, maar ook de deur niet dichtsmijten. Daarnaast brengt hij de gang van zaken ten aanzien van Roemenië in de herinnering, en daar mag Bulgarije aan worden toegevoegd. Maar helaas ontbreekt een veel belangrijker gegeven in deze analyse, aangezien er helemaal geen reden was om politiek-opportunistische argumenten in stelling te brengen: de EU heeft inmiddels al zoveel gastvrijheid betoond, dat indien Turkije zijn eisen durft te stellen, dat EU zijn buitengrenzen moet kunnen sluiten; in dat geval heeft niet de EU problemen, maar Turkije, met het mogelijke gevolg dat eer dan mogelijk in dat land zelf massaslachtingen zullen plaatsvinden in combinatie met een burgeroorlog, omdat Turkije zichzelf gedwongen ziet om de grenzen te sluiten vanwege de toestroom uit de omringende landen in die regio.

Dat zal de NAVO niet prettig vinden omdat deze verdragsorganisatie zelf in de problemen komt, maar dan liever heibel binnen deze organisatie, dan de bevolking van alle EU-lidstaten nog verder op stang te jagen. Dat gaat ten koste van de nationale democratie – lees: gevoelens van de meerderheid van de bevolkingen – en die blijft toch voor gaan. Kortom, Merkel en de top van de Europese Commissie (Juncker, Mogherini en Timmermans) hebben zich door hun beestachtig drukke agenda’s ongemerkt en heel terloops in een onzichtbare tunnel laten binnenleiden, met als gevolg dat een tunnelvisie is ontstaan. Daar moet het viertal uit bevrijd worden.

 

Advertisements