Tags

, , , ,

Koester het vluchtelingenverdrag (Evelien van Roemburg, het laatste woord/Het Parool, 23 oktober)

Vluchtelingen | Angst en onwetendheid zijn voedingsbodem voor onredelijke beleidsplannen

Het Vluchtelingenverdrag versoberen is niet alleen onredelijk, maar ook onnodig en onwenselijk.

Evelien van Roemburg is promovenda internationaal vluchtelingenrecht aan de UvA.

# Het is 1951. Om de miljoenen mensen die ontheemd zijn geraakt te beschermen, wordt het Vluchtelingenverdrag opgesteld. Een mooi verdrag, dat vluchtelingen meer rechten geeft naarmate ze verder geïntegreerd raken in hun gastland. Een mensenrechtenverdrag ook, een om te koesteren.

# Fast forward naar 2015. Het aantal vluchtelingen dat asiel aanvraagt in Nederland is hoger dan voorgaande jaren – maar zeker niet zo hoog als vaak wordt voorgespiegeld. Cijfers die genoemd worden, gaan vaak over procedures die gestart zijn, niet over mensen die de grens oversteken. Zo wordt een herhaalaanvraag van een asielzoeker die eerder is afgewezen, officieel meegeteld in de asielinstroom. Ook politici die uitzonderlijke weken onterecht extrapoleren krijgen ruimschoots een podium, zoals Fred Teeven vorig jaar toen hij waarschuwde voorvijfenzestigduizend nieuwe asielzoekers in 2014. In werkelijkheid waren het eenentwintigduizend.

# Angst en onwetendheid die deze verkeerde cijfers zaaien, zijn de voedingsbodem voor vergaande voorstellen. Deze week doet het CDA een duit in het zakje: de partij stelt voor het Vluchtelingenverdrag te versoberen. Dit voorstel van CDA-leider Sybrand Buma is niet alleen onredelijk, het is ook onwenselijk en onnodig.

# Eerst het onredelijke. Buma vindt dat opvang met terugkeer als doel het adagium moet zijn. Prima, de meeste vluchtelingen willen graag terug naar huis. Dat het CDA terugkeer nu echter als wondermiddel presenteert, is onredelijk en bovendien naïef, zeker in het geval van Syrische vluchtelingen. De afgelopen vier jaar heeft de burgeroorlog in Syrië zich ontwikkeld tot een internationaal conflict, waarin vele buitenlandse mogendheden en terroristische groeperingen zich openlijk mengen. Niks is zeker in dit conflict, behalve dat het verder zal escaleren. De kans dat vluchtelingen binnen enkele jaren terug kunnen keren naar een veilig Syrië is daarom nihil. Dat weet Buma heel goed, maar het past niet in zijn verhaal. Want als terugkeer het enige doel is, wat betekent dat dan in de tussentijd? Moeten vluchtelingen – mensen die met goed gevolg de gehele asielprocedure hebben doorlopen blijven, zonder recht op werk, op scholing, op een huis, op medische hulp? Mogen ze zichzelf niet nuttig maken? Moet hun leven stilstaan?

# Het voorstel om het Vluchtelingenverdrag aan te passen is bovendien onwenselijk. Het klopt dat het Verdrag niet perfect is. Zo zegt het niks over het verdelen van de verantwoordelijkheid voor vluchtelingen over verschillende landen, waardoor nog steeds 85 procent van de vluchtelingen wereldwijd worden opgevangen door ontwikkelingslanden. Ook mensen die vluchten voor klimaatverandering kunnen geen aanspraak doen op de verdragsclausules. Het ligt dus eerder voor de hand om het Vluchtelingenverdrag uit te breiden in plaats van te versoberen.

# Onnodig voorstel ook. Volgens Buma gaat de opvang van vluchtelingen onze verzorgingsstaat te boven. Deze claim is voer voor de onderbuik, maar ook bewijs van een zeer pessimistische kijk op de veerkracht van de samenleving. Bovendien, als het rijke Nederland niet eens een paar duizend vluchtelingen aankan, hoe houden landen als Kenia en Ethiopië – samen goed voor de opvang van anderhalf miljoen vluchtelingen – dan hun hoofd boven water?

# Het zou Buma sieren een voorbeeld te nemen aan zijn partijgenoot Angela Merkel door vluchtelingen warm welkom te heten. Nederland is ertoe in staat, nu de politiek nog.

Dit perfecte weerwoord aan Buma toont des te meer aan welke leghoofden we in de Tweede Kamer hebben zitten, die op een enkele partij na niet voluit hun ethische bewijszijn wensen in te zetten voor deze vluchtelingen en alleen dodelijk angstig zijn dat Wilders met de buit ervan door gaat. Dit parlement ligt op apegapen en er komt geen zinnige visie uit tevoorschijn. Onze democratie is een leeg vat geworden, waarin alleen nog maar valse retoriek wordt bedreven. Volksvertegenwoordiger word je alleen maar als je braaf het partijprogramma kunt navertellen in het holst van de nacht, maar waarin eigen creativiteit en originaliteit taboe zijn, want dat wordt niet op prijs gesteld. Lang leve de democratie. Een 19e eeuwse mythe dus. Buma en Wilders zijn het sterkste bewijs.

Advertisements