Tags

, , , ,

Wijzigen VN-verdrag is niet de oplossing (Harriët Salm, vandaag/Trouw, 20 oktober)

Vluchtelingen

Europa worstelt met de toestroom van vluchtelingen. Turkije wil extra steun van de EU voor hun opvang. Remt aanpassing van het VN-verdrag, zoals CDA-fractieleider Buma bepleit, de trek naar Europa af? Nee, zeggen deskundigen. En hoe kijken Duitsers naar het probleem?

# Hoogleraar internationaal recht Jan Wouters uit Leuven: “Nou, de verklaring van de rechten van de mens komt ook uit een andere tijd. Zo ken ik er nog wel meer. Dit verdrag uit 1951 is een belangrijke hoeksteen van het internationale recht, daar kan je niet zomaar van afzien omdat er een andere situatie is ontstaan voor je eigen land.

# Hoogleraar vreemdelingenrecht Anton van Kalmthout uit Tilburg: “Op zich is er niets mis mee om een verdrag van zestig jaar geleden tegen het licht te houden en te kijken of het nog voldoet. Maar dan moet er echt een gedegen onderzoek komen naar de positieve en negatieve gevolgen van wat je wilt wijzigen. Versobering van de positie van vluchtelingen, zoals het kabinet en het CDA willen, heeft grote sociale gevolgen. Als je het mensen bijvoorbeeld steeds moeilijker maakt om te functioneren, dan is de kans groter dat ze in de illegaliteit belanden. En je moet er ook voor openstaan om het verdrag uit te breiden. Misschien zou erin moeten komen te staan dat de opvang in de eigen regio ondersteund moet worden. want landen komen op dit moment hun toezeggingen helemaal niet na. Dat is een van de redenen dat mensen op drift raken.

# Hoogleraar migratierecht Ashley Terlouw uit Nijmegen: “Het is een slecht moment om juist in een tijd dat er zoveel mensen op de vlucht zijn, aan het verdrag te tornen. Het is ook niet nodig, want er bestaan al mogelijkheden om voor grotere groepen een uitzondering te maken. Binnen Europa kan afgesproken worden om de zogenoemde tijdelijke beschermingsmaatregel van kracht te laten worden. Het betekent dat een plotselinge hoge instroom van vluchtelingen als groep binnengelaten kan worden, zonder dat op individuele basis bepaald wordt of ze asiel krijgen. Deze mensen hebben dan een ontheemdenstatus met aanvankelijk wat minder rechten.” Van Kalmthout: “Nu krijgt een asielzoeker een tijdelijke verblijfsvergunning van vijf jaar in Nederland. Na die vijf jaar mag hij blijven als de situatie niet verbeterd is in het land van herkomst. (…) Maar het kabinet en het CDA willen een versobering van de leefomstandigheden van deze groep. Dus zegt het CDA: dat verdrag moet gewijzigd worden. Zodat er een status komt door mensen die maar even blijven, die moeten terugkeren en daarom minder rechten krijgen. Met als uiteindelijk doel: afschrikking. Mensen zullen niet minder vaak naar Nederland komen als het verdrag in die zin gewijzigd wordt.”

En dit laatste is dus ook niet nodig volgens Terlouw met zijn suggestie om gebruik te maken van de tijdelijke beschermingsmaatregel door middel van de ontheemdenstatus.

# Terlouw: “Deze denkrichting is verkeerd. Nederland heeft er helemaal geen belang bij om mensen lange tijd in een aparte status te houden. Ze gaan namelijk uiteindelijk blijven, ze gaan niet terug. De kans daarop is miniem gezien de situatie in de landen waar ze vandaag komen. (…)

Wat Terlouw duidelijk maakt is dat geen enkel internationaal verdrag is opgewassen tegen de Macht van de Grote Getallen, zoals deze zomer zo duidelijk is gebleken door de immense aantallen vluchtelingen die de sprong hebben gewaagd. Er moet dus een ander type oplossing worden gezocht om deze aantallen beheersbaar te maken: en wel door contracten en afspraken te koppelen aan de registratie van deze stroom asielzoekers, die een collectieve ontheemdenstatus verkrijgen op voorwaarde dat door iedere vluchteling individueel iedere functie wordt aanvaard binnen de laagwaardige, ongeschoolde productiesector en bij overtreding van deze verplichting directe uitzetting volgt en een enkeltje Libië of een ander land zonder een formele regering. Dat contract wordt gekoppeld aan de digitale vingerafdruk en een DNA-foto, zodat die gegevens wereldwijd kunnen worden nagetrokken en gecontroleerd (zelfs op plastisch- chirurgische ingrepen). Die methode is nog altijd te verkiezen boven het gegarandeerd terugsturen zoals Australië het aanpakt, maar daar is mogelijk sprake van louter en alleen economische vluchtelingen die hun eigen armoede proberen te ontvluchten. En de Europese weg is de legale route via het vluchtelingenverdrag, dat door deze omstandigheden verder moet worden aangevuld, en niet gewijzigd.

Buma heeft zich dus niet alleen schuldig gemaakt aan populistische politiek door met de waan van de dag mee te gaan en daarmee de concurrentie met Wilders wil aangaan, maar inmiddels is, gezien de bovenstaande argumenten, ook duidelijk geworden dat hij als jurist zijn juridische kennis weer op peil moet brengen, omdat hij vandaag als eerstejaars zou zakken voor het vreemdelingenrecht. Hij dient zijn meesterstitel immers eer aan te doen vanwege zijn status, die ‘noblesse oblige’ voorschrijft. Hij heeft daar kennelijk lak aan. Hij gedraagt zich dus niet als waardig Kamerlid die zijn dossiers beheerst. Vandaar dat de Kamer – want welk Kamerlid maakt zich hieraan niet schuldig? – geen enkel gezag meer heeft in de samenleving. Daarom dient niet het vluchtelingenverdrag aangepast te worden, maar het huidige politieke tweekamerbestel in ons eigen land. Beide Kamers zijn in een onderlinge concurrentiestrijd gewikkeld met brave partijleden die de bevolking naar de mond praten en daarmee iedere dag de waan van de dag demonstreren. Dan maar die partijen stuk voor stuk opheffen en een landbestuur instellen door een virtuele of digitale regering en parlement. Daarmee schieten we wel iets mee op.

Een slotopmerking in dit kader is dat een limiet stellen aan het aantal geen zin heeft, omdat ze toch blijven komen (want een menselijk verschijnsel vanwege die wet van de grote getallen), en dan kan er alleen creatief een oplossing worden gevonden. Laat Europa daarin het voortouw nemen omdat we in feite daartoe gedwongen worden vanuit humanitair oogpunt. Wij hebben dan onze plicht gedaan en kunnen de populisten laten raaskallen omdat ze toch niets anders te doen hebben.

Advertisements