Tags

,

De leerplicht voldoet niet meer (Marjoke Hinnen, het laatste woord/Het Parool, 2 oktober)

Onderwijs | Scholen zijn te veel bezig met controle, te weinig met onderwijs op maat

De manieren waarop het onderwijs nu is ingericht, is achterhaald. Vervang leerplicht door leerrecht, schrijft Marjoke Hinnen.

# In het onderwijs (en overigens ook in de zorg en bij de politie) is de controledrift nog alom aanwezig. en dat bevalt slecht, blijkt uit de cijfers van het in april 2015 verschenen rapport van de Onderwijsinspectie De staat van het onderwijs. Terwijl de efficiëntie en doelmatigheid in het Nederlandse onderwijs weer zijn gestegen, is de motovatie om te leren bij de Nederlandse leerling het laagst van heel Europa. En in plaats van de boel naar aanleiding van dit soort rapporten een beetje te laten vieren, doen veel scholen er een schepje boven op.

Vanwege de controledrift, die is onderstaan in de jaren negentig onder Paars, is doorgeslagen moet er weer een nieuwe balans worden gevonden.

# Daarvoor moet de plicht om te leren veranderd worden in het recht om te leren. Het is duidelijk dat als we in onze samenleving willen overleven, wij onszelf dienen te ontwikkelen. Die drang voelt eenieder op een bepaald moment. Het recht om te ontwikkelen krijgen wij van de samenleving. Als we van leren een recht maken in plaats van een plicht, ontlasten we scholen van hun controlerende taak op bijvoorbeeld verzuim. Aanwezigheid is dan de verantwoordelijkheid van de lerende zelf.

# Geef daarom ieder kind na de basisschool 8000 uur leerrecht. Na het behalen van een (niet leeftijdgebonden) verplicht basisniveau mag de lerende zelf weten wat hij of zij wil leren, waar en in welk tempo. Leerlingen krijgen 8000 uur tot hun beschikking en die kunnen ze vrijelijk gebruiken zoals ze dat zelf het beste achten. Opmaken hoeft niet, mag wel.

# Als de verantwoordelijkheid voor leren en ontwikkelen bij de lerende (en de ouders) komt, worden leerroutes per definitie individueel en zijn ze altijd op maat. Leerlingen hoeven niet langer op één school hun opleiding te volgen. Ze kunnen met hun uren verschillende trajecten volgen op verschillende onderwijsinstituten. Dat hoeft niet achter elkaar door, kan tegelijkertijd, na elkaar of, als je het rond je zestiende allemaal niet meer weet, met een tussenpauze van een jaar (of twee).

# De scholen zijn in deze constellatie noch verantwoordelijk voor de aanwezigheid van leerlingen noch voor het diplomaresultaat. Dat is de lerende zelf. Als scholen geen controlerende instituut meer hoeven te zijn, kunnen ze zich toeleggen op professionalisering, specialisatie en het bieden van onderwijs op maat; kortom op de inhoud en de ontwikkeling van autonome motivatie.

# Verzuim bestaat niet meer en alleen daarom al is deze verandering hoogstnoodzakelijk. Want ik heb een enorme hekel aan dat woord.’

Een verfrissende visie op onderwijsvernieuwing. De moeite van het overwegen en het experimenteel toepassen waard!

Advertisements